Goddelijke muziek stroomt uit de orkestbak bij het Ensemble Pygmalion
©

Goddelijke muziek stroomt uit de orkestbak bij het Ensemble Pygmalion

CD (klassiek) - Luigi Rossi: L'Orfeo

Op 2 maart 1647 vergaapt het Franse hof zich aan een nieuwe kunstvorm die komt aangewaaid uit Italië: de opera L'Orfeo van de Napolitaanse componist Luigi Rossi. Zes uur lang trekken aria's en balletten voorbij, koormuziek en intermezzo's. Hoe groot de euforie ook is, na de première komt het stuk nooit meer op de planken.

Luigi Rossi: L'orfeo

Kassiek
Ensemble Pygmalion
Harmonia Mundi

Tot de Nederlandse regisseur Jetske Mijnssen er in januari 2016 het stof af blaast. In het operahuis van Nancy werkt ze samen met Raphaël Pichon, de jonge hond onder de Franse dirigenten, die het succes aan z'n broek heeft hangen. Prompt beloont de Franse pers L'Orfeo met een Grand Prix de la Critique Musique.

Dik verdiend, stellen we vast, nu de registratie op dvd en blu-ray is verschenen. Eén minpunt slechts: in het boekje en op de schijf ontbreekt een samenvatting van het verhaal. Maar een beetje operaliefhebber kan de mythe natuurlijk dromen: hoe Orpheus zijn geliefde Eurydice verliest nadat ze door een giftige slang is gebeten. Hoe hij haar met zijn zangkunst uit de onderwereld redt. En hoe zijn missie alsnog spaak loopt, wanneer hij het enige doet wat hem is verboden, namelijk omkijken of Eurydice wel volgt.

Mijnssen dikt het drama in tot drie uur. Al die tijd stroomt goddelijke muziek uit de orkestbak. Op het toneel staan zangers met geconcentreerde, lenige stemmen. Troef van de voorstelling is Judith van Wanroij, de Nederlandse sopraan die bij ons zo zelden te zien valt. Subliem geeft ze gestalte aan Orpheus, een rol die Rossi schreef voor de stem van een castraat. Regisseur Mijnssen, doortrapt, opent en sluit de voorstelling met het stille spel van een kunstenaar die de sterren van de hemel zingt, maar eenzaam is tot op het bot.