Lek
Lek © Rene den Engelsman

Een poëtische ode aan slijtage en ouderdom

Recensie LEK

De 'audiomachinisten' van BOT brengen met hun roestige apparaten een poëtische ode aan slijtage en ouderdom. Het muziektheatergezelschap verrast met introverte songs over vergankelijkheid en dood.

Ze noemen zichzelf audiomachinisten, omdat ze muziek maken met roestige apparaten die rijp lijken voor de schroot. Alles waar een kras op zit, krijgt in hun handen een ziel. Zo onttrekken de vier mannen van het Arnhemse muziektheatergezelschap BOT prachtig rauwe klanken aan een installatie met fietspompen en rubberlaarzen, als begeleiding voor rafelige liedjes. Hun vorige voorstelling Ramkoers werd een festivalhit tot ver over de grens. Niet in de laatste plaats door een rondtollende pianist in ijzeren wiel en een achtergrondkoor van zoemende naaimachines.