Andrés Orozco-Estrada.
Andrés Orozco-Estrada. © Dimo Dimov

De Colombiaanse gastdirigent Andrés Orozco-Estrada zette het Philharmonisch op scherp

Met Pärt brachten de Rotterdammers het publiek in hypnose, waardoor Bartóks klankwereld nog meer indruk maakte.

Symfonie uit de Nieuwe Wereld Klassiek

Pärt en Bartók

Dvorák

Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Andrés Orozco-Estrada (foto). 9/11, De Doelen, Rotterdam.

recensiespiegel

  • Pärt en Bartók -

recensiespiegel

  • Dvorák -

Als tijdens een rockconcert twee nummers in elkaar overlopen, is dat niet iets waarover iemand zou vallen. Maar lopen bij een klassiek concert twee stukken van verschillende componisten in elkaar over, dan voelt dat als een kleine revolutie. Een slimme vondst was het in ieder geval van het Rotterdams Philharmonisch, donderdag in De Doelen, om Arvo Pärts Fratres over te laten vloeien in Béla Bartóks Muziek voor snaren, slagwerk en celesta. En niet alleen omdat een changement (en daarmee het helaas gebruikelijke kuchmoment) werd vermeden.

Met Pärt brachten de Rotterdammers het publiek in hypnose, waardoor de woelige klankwereld van Bartók met zijn nachtmuziek én plattelandsritmen nog meer indruk maakte. Ook mooi: de claves waarmee de versie voor strijkorkest en slagwerk van Fratres begint, lijken de eenzame hoge f van de xylofoon aan het begin van het Adagio van Bartóks meesterwerk te spiegelen.

De Colombiaanse gastdirigent Andrés Orozco-Estrada (39), chef van orkesten in Houston en Frankfurt, zette het Philharmonisch op scherp met de armbewegingen van een olympisch zwemmer. Jammer dat hij geen wonderen kon verrichten in de Negende symfonie van Antonín Dvorák. In een stuk dat zo vaak wordt uitgevoerd, hoop je wat nieuws te horen. Maar hoewel er zeker bijzondere momenten waren, zoals de keer dat Orozco-Estrada spannend tijdrekte in een generale pauze, miste je die verwondering om wéér zo'n fantastische melodie. Wanneer de dirigent het orkest de vrijheid gaf kamermuziek te maken, klonk Dvorák op zijn best.