A Blaze Of Feather maakt prachtige, sfeervolle indiefolk
©

A Blaze Of Feather maakt prachtige, sfeervolle indiefolk

CD (pop) - A Blaze Of Feather

Tijdens zijn eigen concerten wil de Engelsman Ben Howard, muzikaal ambitieus singer-songwriter, nog weleens een chagrijnige gastheer zijn, maar in de nieuwe band A Blaze of Feather is hij 'gewoon' gitarist.

A Blaze Of Feather, A Blaze Of Feather (****), Pop.
Partisan/PIAS

De frontman is hier Mickey Smith, die normaal gesproken in Ben Howards begeleidingsband speelt.

Het titelloze debuut van het mysterieuze zestal bevat prachtige, sfeervolle indiefolk. Weids en transparant zijn de dertien stukken, melancholiek getoonzet, maar nooit zwaar op de maag. Filmische songs als Six Years en Dust in the Wind zullen liefhebbers van The War On Drugs aanspreken, Requiem heeft wat Sigur Rós-achtigs, al wordt het nooit zo ijl en vloeibaar als bij de IJslanders: bij A Blaze of Feather wint uitendelijk het liedje.

En Ben Howard? Die eist alsnog de aandacht op, want zijn secure, sprankelende gitaarspel is prachtig, zeker wanneer het elegant danst met een huilend viooltje, in Soft Days.

Het doet uitkijken naar het optreden van A Blaze of Feather op Lowlands, in augustus.