Jimi Hendrix
Jimi Hendrix © AP

'Hij viel in slaap voor Hendrix begon'

Het beste hippieverhaal

In augustus 1970 ging ik met mijn vriend Henk naar het Isle of Wight Popfestival. Hier traden de beste artiesten van de jaren zeventig op, maar we gingen toch vooral voor Jimi Hendrix. Eerst liftend naar Hoek van Holland, toen met de trein via Londen naar de boot voor The Isle of Wight.

In die tijd had je als festivalganger alleen een slaapzak en een pukkeltje bij je. We sliepen in de open lucht vlak bij de tent van Release, waar het een komen gaan was van geflipte muziekliefhebbers. De toiletten waren de benaming latrines nog niet waardig: een lange greppel met een balk ervoor waaraan je je kon vasthouden om balancerend je behoefte te doen. Dat waren nog eens tijden, verwende Lowlanders.

Henk heeft het me nooit meer vergeven

Op de laatste dag zou Jimi Hendrix optreden, voorafgegaan door Melanie. Ik was alvast dicht bij het podium gaan staan, terwijl Henk achterbleef op een comfortabeler plek, ook omdat hij een hekel had aan Melanie. Het concert van Hendrix was een van de beste optredens van het festival en dolenthousiast ging ik Henk opzoeken. Toen bleek dat hij in slaap was gevallen, ook dankzij de geestverruimende middelen, en het optreden waarvoor hij was gekomen had gemist. Hij was laaiend op me dat ik hem niet had gewekt.

Zijn boosheid nam iets af toen hij terug in Nederland een kaartje kon bemachtigen voor een concert van Hendrix in Amsterdam, in het najaar van 1970. Echter, Hendrix overleed op 18 september 1970. Henk heeft het me nooit meer vergeven.

Annemiek Warmerdam, Hillegom

Dit was het laatste beste hippieverhaal. We zoeken nu naar anekdotes van 200 woorden over het fenomeen 'buren'. Reageren? didu@volkskrant.nl