Zzzzzzzzzzushi uit Amsterdam

Op rages is geen peil te trekken. Er zijn al jaren Japanse restaurants in Nederland. Er gaan ook wel eens mensen eten en die komen dan terug met verhalen dat de Japanse kok zo aardig met messen kan jongleren....

En ineens, vanuit het niks, wordt Nederland doodgegooid met sushi. Het wemelt van de sushi besteldiensten op internet, restaurants organiseren sushi-workshops, op het station in Utrecht kun je sushi happen en zelfs een niet nader te noemen kruidenier - hij wordt al zo vaak genoemd - heeft in sommige winkels kant-en-klare sushi liggen.

Natuurlijk snappen we wel íets van de sushi-rage. Sushi is snel, nieuw en duur, heel erg 'nu' dus. Maar het blijft eigenaardig. Wat ook wel weer typisch is voor rages, want wie heeft ooit de opkomst en ondergang kunnen verklaren van de jojo, Pokémon, Rubics kube, wijde pijpen en 'absoluut' in plaats van gewoon 'ja'.

Voor de provinciaal die het nog niet weet: sushi is een Japans eenhapsgerechtje van kleefrijst met vis, zeewier en groenten. De bekendste is maki-zushi: een rolletje zeewier gevuld met rijst en vis of groente. Andere varianten zijn nigiri-zushi, een blokje rijst, meestal belegd met een lapje rauwe vis, en temaki-zushi, waarvoor een velletje zeewier in een puntzakje wordt gerold en gevuld.

Het jongste produkt van de sushi-mode is de hippe sushi-bar. Vooralsnog - zover wij weten - alleen in Amsterdam, maar wie weet binnenkort in het hele land. Gewone sushi-bars zijn er al langer, het geheim van de hippe sushi-bar is een lopende band waarop de hapjes langskomen en de klanten naar believen van afpakken. Het is een geintje dat is komen overwaaien uit de buitenlanden in oost en west.

In Amsterdam zijn korteling twee lopende-band-sushi-bars geopend: Zento en Zushi. Hippe Japanners hebben blijkbaar iets met een Z. De eerste die we binnenlopen, is Zento. Het is lunchtijd, maar Zento is leeg. 's Avonds zit het vaak wel vol, horen we.

Hip is het woord voor Zento. Strak, veel wit, bonkende dansmuziek. Op de bar draait een lopende band met kleurige bordjes waarop de sushi's liggen te wachten, elk onder een doorzichtig plastic stolpje. Achter de bar staan de sushi-maaksters in witte pakjes.

De truc van sushi-bars is dat alle bordjes een kleur hebben die correspondeert met een prijs. Het enige dat de ober na het eten hoeft te doen, is de bordjes optellen. Klinkt eenvoudig, maar bij Zento hebben ze er toch nog een zootje van weten te maken. De kleuren op de prijslijst sporen niet helemaal met de kleuren van de bordjes, zegt een meisje. Het blauw van de kaart is paars bij de bordjes, geel is oranje, oranje is eigenlijk rood en roze is roze.

We beginnen met een nigiri-zushi van rauwe tonijn. Die smaakt goed. De tonijn is vers - een must voor sushi - de rijst is een beetje flauw. De bijbehorende wasabi (groene mierikswortelpasta) en sojasaus staan op de bar.

Zento is niet eenkennig. Behalve sushi staat er een keur aan gerechtjes onder de stolpjes. Kip met mie, dungesneden biefstuk, fruit en zelfs een kokostaartje. Als extra handreiking zit op elk stopje een sticker met het tijdstip van bereiding. Mooie service, maar het verraadt wel dat bijna alle hapjes al twee uur rondjes draaien.

Voor gang twee kiezen we een moderne sushi-klassieker: de Californian hand-roll. Een recept dat in de VS is bedacht en nu in Japan al populairder schijnt te zijn dan de orthodoxe versies. De receptuur is op en top Amerikaans: een velletje zeewier wordt tot een puntzak gerold en gevuld met rijst, avocado, krab en een lik mayonaise. De hand-roll wordt op bestelling gemaakt, maar kost niks extra's. De krab is natuurlijk nep - krabstick - maar verder is de puntzak in orde. We proberen nog een eigen Zento-variant: sushi met mango. Die is gewoon vies.

Na Zento gaan we naar Zushi, dat een kloon is van Zento, of omgekeerd, want Zushi was eerder dan Zento. Dezelfde soort inrichting, dezelfde muziek, dezelfde formule en hier kloppen de kleuren. Maar de rest klopt minder. De stolpjes over de sushi's zijn minder mooi, de lopende band maakt een irriterend knorgeluid.

We eten hetzelfde, maar met minder smaak. De tonijn op de nigiri-zushi is donker en taai. De krab in de hand-roll is ook nep, maar deze keer in minder smakende sliertjes. De eigen variant: sushi met tonijnsalade (tonijn uit blik) en zeewier, gerold door rode peper ziet er leuk uit, maar smaakt voor geen meter.

In beide tenten zijn we 23 gulden kwijt, duur voor snacken, gaat wel voor lunch, het is maar hoe je het bekijkt. Wie haast heeft, komt snel aan zijn trekken en zo'n bandje heeft ontegenzeggenlijk iets geinigs. Maar het zal ons benieuwen of de rage aanhoudt. Anders is het Zfoetsie-zushi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden