ZON, ZEE EN ZUIPEN!

CHERSONISSOS (KRETA) IS VOOR NEDERLANDSE JONGEREN HET NIEUWE SALOU. ‘IK KOM HIER NIET OM TE DRINKEN, MAAR HET IS NIET TE VERMIJDEN.’..

DOOR STERRE LINDHOUT

‘Ik ben elke avond dronken geweest. Één keer heb ik zelfs staan paaldansen.’ Yvan (20) grijnst en wist met zijn handpalm de zweetdruppels van zijn roodverbrande schouder. ‘Het is vakantie, toch?’ In de slagschaduw van zijn strandstoel staat een flesje Heineken koud. Het bamboebarretje verderop verspreidt een mierzoete cocktailwalm.

Namiddag in Chersonissos, op Kreta, al een paar jaar de populairste vakantiebestemming voor Nederlandse jongeren. Chersonissos is het nieuwe Salau. Yvan, in het dagelijks leven medewerker in een koelhuis, ligt hier elke middag. Nu al tien dagen lang. Naast hem rekt een van zijn vrienden zich uit. Van een hijskraan op de achtergrond springt zo nu en dan een bungeejumper een gat in de blauwe lucht.

Vakantie betekent voor veel jongeren behalve zon en zee ook zuipen. In het buitenland, uit het zicht van hun ouders, gaat dat makkelijker dan thuis. Vooral als de drank goedkoop en eenvoudig verkrijgbaar is, zoals hier in Chersonissos. Yvan: ‘Ik kom hier niet per se om te drinken, maar het is niet te vermijden.’ Hij vindt dat het voor een paar weken per jaar ook geen kwaad kan, constante dronkenschap. ‘Dit is onze enige vakantie. Dan wil je ook alles eruit halen wat erin zit.’

Dat geldt ook voor de vele eindexamenkandidaten die hier komen uitrazen. En voor Sten en Jeroen, beiden 20, twee mariniers die net terug zijn van een missie. ‘We komen hier voor zon, zuipen en vrouwen. Elke avond gaat er minstens 100 euro de man doorheen.’

Bij Alarmcentrale Eurocross Assistance zijn ze bezorgd over het stijgende aantal door alcohol veroorzaakte incidenten in Chersonissos: alcoholvergiftigingen, auto- en scooterongelukken, vechtpartijen. Van de duizend dossiers die de alarmcentrale in de zomer van 2009 verwerkte, kwam bijna eenderde uit Chersonissos.

‘Op het hoogtepunt, half juli, kregen we soms wel dertig meldingen per dag binnen. Dat is schrikbarend veel’, zegt Eurocross-medewerkster Daphne de Wit. ‘Daarom houden we het aantal incidenten in Chersonissos dit jaar extra in de gaten. Als we zien dat de cijfers verder stijgen, doen we een persbericht de deur uit.’ De Wit vindt het belangrijk dat ouders op de hoogte zijn van de gevaren waaraan ze hun kinderen blootstellen als die naar zo’n oord op vakantie te gaan.

Chersonissos is voor Nederlanders in feite naast de deur. Budgetmaatschappij Transavia vliegt van Amsterdam en Eindhoven naar Heraklion, in het hoogseizoen soms vier keer op een dag. Vandaar is het een dik half uur met de bus. Het plaatsje oogt op het eerste gezicht tamelijk pittoresk: witte huisjes tegen roodbruine rotsen geplakt, aan een azuurblauwe zee: Griekenland uit de catalogus.

Wie zich in het centrum begeeft, waant zich eerder in een Nederlandse provinciestad dan in Griekenland. Je kunt er dansen in de Hof van Holland en snacken bij Friet van Piet. Bas, eigenaar van Brasserie Het Leidse Plein, was in 1999 een van de eerste Nederlandse ondernemers die in Chersonissos neerstreken. Aan de muren van de brasserie hangen foto’s van Amsterdamse trams. De zaak loopt goed. ‘Nederlanders eten graag iets bekends: saté, kroketten, ik heb het allemaal, tot hagelslag aan toe.’ Bas heeft de afgelopen vijf jaar het aantal Nederlandse jongeren sterk zien toenemen. ‘Die komen hier om los te gaan. Je kunt hier uitstekend feesten.’ Het woord zuipvakantie bevalt Bas niet. Hij heeft het liever over feestvakantie. En ja: alcohol hoort daar nu eenmaal bij.

Feesten kunnen jongeren overal, van de Wadden tot Spanje. Wat maakt Chersonissos zo aantrekkelijk? Bij jongerenreisbureau Gogo-tours is Chersonissos voor het tweede jaar op rij met afstand de populairste bestemming en bij concurrent Beachmasters staat de het dorp een jaar of vier solide in de topdrie. Wendy Enthoven van Gogo-tours zegt geen eenduidige verklaring voor de populariteit van Chersonissos te kunnen geven, maar vermoedt dat het meespeelt dat steeds meer jongeren zich een vliegvakantie kunnen veroorloven. ‘Busreizen naar Spanje zijn over het algemeen nog iets goedkoper, maar het scheelt weinig. En dan wil je liever vliegen.’ Ook organiseren de beide reisorganisaties in het voorjaar een reeks ‘Chersonissos preparty’s’ om de bestemming aan te bevelen. Van Enthoven: ‘Het is vooral kwestie van mond­tot-mondreclame.’

De plaatselijke horeca spint daar garen bij. Paul, eigenaar van café Brothers, wil niet dat Chersonissos bekend komt te staan als zuipoord. ‘Ja, natuurlijk wordt hier veel gedronken. Maar ik schenk kwaliteit, A-merken. Paul speelt Griekse café-eigenaren de zwartepiet toe: ‘Die schenken goedkope troep, slechte mixen, dan gaat het mis.’

Café Brothers adverteert op zijn website met een emmer mixdrank voor 10 euro – net zo goedkoop als indrinken thuis. De lage prijzen zijn een gevolg van de moordende concurrentie, legt Paul uit. ‘Als ik hier een bord buiten zet met: 2 cocktails voor 8 euro, dan maakt de buurman ze een euro goedkoper.’

‘Alcohol is hier een groot probleem’, zucht Doris. De geboren Athener bestiert sinds twee jaar een winkeltje in mobiele telefoons in de hoofdstraat van Chersonissos. ‘De toeristen gedragen zich hier als beesten. Niet alleen de Nederlanders.’

Doris weet niet wat het is: ‘Zodra toeristen hier aankomen, veranderen ze in beesten. Ze vechten in de kroeg en rijden als gekken. Dat doen ze thuis vast niet.’ Doris en andere Grieken zeuren daarover, maar zien de toeristen niet graag vertrekken. ‘We leven ervan, dat is het probleem.’

‘Doei, doei’, schettert de Griekse barman nadat hij twee Nederlandse meisjes van een cocktail heeft voorzien.’ Ook op Star Beach – het feeststrand van Chersonissos – is Nederlands de voertaal. Tegen vijven, als de katers zijn verdampt en de zon begint te zakken, gaat het volume omhoog. De Nederlandse kraker Komt-ie dan hè, komt-ie dan hè! schalt het uit de speakers bij de schuimparty, waar meisjes in bikini heupwiegend een nieuwe uitgaansavond inluiden. Tussen zeven en acht trekt de meute zich even terug in de hotelkamers.

Tegen elven verplaatst het circus zich naar de boulevard. Groepjes meisjes in gewaagde jurkjes flaneren stevig gearmd van terras naar terras. Jongens in korte broeken en strakke shirtjes wandelen in straatbrede rijen voorbij, een biertje in de hand. In de clubs is het happy hour: een biertje voor een euro, een shotje voor het dubbele. De entree is overal gratis en over drankjes meenemen van de ene naar de andere tent doet niemand moeilijk. Hier duurt de nacht tot het al uren licht is.

Twaalf uur de volgende dag. In de appartementencomplexen zijn de gordijnen nog gesloten, maar bij de EHBO-post is het druk. Dit is het afvoerputje van elke uitgaansavond. De Nederlandse telefoniste zweet ervan.

In de rij wachten Nathalie (18) en Dyonne (17) uit Duiven. Nathalie heeft haar duim gebroken. Vanochtend vroeg raakte ze verzeild in een vechtpartij. ‘We stonden op een afstandje te kijken. Opeens rende een woedende jongen op me af en beukte me omver. Hij ging helemaal door het lint.’ De meisjes denken dat hij drugs had gebruikt. ‘Er waren agenten, maar die deden niks. Er wordt elke nacht gevochten, zeiden ze.’

Buiten op een bankje roken Rocco en Mech, twee gebruinde mannen van achterin de 20, een sigaretje. Om de rechtervoet van Mech zit een verband. ‘Uitgegleden’, zegt hij. ‘Je moet de waarheid vertellen, man’, zegt zijn vriend. Grijnzend biecht Mech op dat hij probeerde tegen een boxmachine te schoppen en achterover viel. Hij haalt zijn schouders op. ‘Only God can judge me’, staat op zijn bovenarm.

De Nederlandse jongeren die in Chersonissos vakantie vieren zijn geen alcoholisten of notoire relschoppers. Ze komen om de enige twee dingen te doen die je er kunt doen: zonnen en zuipen. Meer smaken zijn er niet. En over één ding zijn ze het allemaal eens: wie te veel drinkt, is daarvoor zelf verantwoordelijk.

Asissa (18) denkt dat haar leeftijdgenoten in Chersonissos een levensles leren. ‘Je moet toch een keer ontdekken waar je grenzen liggen.’

Drie uur ’s middags, Star Beach. In de schaduw zitten vier Groningse vrienden van 23 aan het bier. Ze komen net uit het vliegtuig. Elke zomer gaan ze met z’n vieren op vakantie. Ze zijn al naar Rimini en Mallorca geweest. Over Chersonissos hadden ze goede verhalen gehoord. Ze hebben er zin in. Hun grenzen kennen ze allang, zeggen ze. Ze drinken rustig, maar wel de hele dag door. ‘We beginnen gewoon als we wakker worden.’

00.15 uur
Nichtjes Judith en Lowisa uit Nijmegen, beiden 20, roken een sigaretje voor de ingang van danceclub Bio Bio. Het is hun laatste avond. Ze zijn moegefeest. Lowisa: ‘We zijn vijftien dagen losgegaan. Ik ben best blij dat ik morgen weer naar huis kan.’ Toch willen ze vannacht nog één keer ‘beesten’.

01.00
Op het pleintje voor Hof van Holland laat een meisje een hennatattoo zetten, tussen haar bovenbenen. Giechelend schuift ze haar rokje omhoog tot een knalroze string zichtbaar wordt. Haar twee vriendinnen moeten elkaar vasthouden van het lachen. Een passerend groepje jongens fluit veelbetekenend. De tatoeëerder verblikt of verbloost niet. Even later lopen drie vriendinnen verder, licht zwalkend. De getatoeëerde wijdbeens in het midden. Haar nieuwe aanwinst moet immers nog drogen.

02.15 uur
Vier jongens uit het Gooi staan rond een van de tientallen boxmachines. Eens in de zoveel tijd klinkt een dof ‘baf’, gevolgd door een serie ohh’s en ahh’s. Wie hard genoeg slaat, krijgt 20 euro. Twee Grieken komen ze uitdagen. Even is de sfeer gespannen.

03.00 uur
Bas en Michiel uit Tilburg staan te tollen op hun benen. Hun biertjes hebben ze naast zich op de grond gezet. Bas wil een erectie, schreeuwt hij tegen niemand in het bijzonder. ‘Zo’n erectie’, verduidelijkt Michiel. Met zijn handen geeft hij de afstand van een meter aan. ‘Met hun kan dat wel!’ Bas wijst naar twee identiek geklede meisjes die even verderop aan een chemisch gele cocktail nippen. ‘We gaan hier kapot, een week lang kapot’, lalt Bas.

03.15 uur
Twee Scandinavische meisjes strompelen richting een bankje, luidkeels brullend: ‘Twij halen, ein betalen!’

04.00 uur
Nadine (20) en Vivian (17) komen arm in arm uit Café Brothers. Ze hebben karaoke gezongen. Ze vinden het geweldig op Chersonissos. En zo goedkoop. Vivian biecht op dat ze wel een paar avonden ladderzat is geweest. ‘Maar nooit zo dat ik niet meer weet wat ik gedaan heb. Daar houd ik niet van.’ Dan sluiten ze aan in de rij bij Friet van Piet.

05.30 uur
Bij een pizzatent in de hoofdstraat zit een straalbezopen meisje trillend op een plastic stoeltje. Lijkbleek. Haar vriendin telt de muntjes uit haar gouden tasje om te kijken of het genoeg is voor een flesje water. In de clubs draait het laatste nummer.

06.00 uur
Boven de zee wint het roze ochtendgloren terrein. In de nog schemerdonkere hoofdstraat sjezen jongens met ontblote bovenlijven heen en weer op gehuurde quads en scooters. De kioskhouder houdt het voor gezien. Over een uur gaan de supermarkten open.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden