Zomers eten

Waar eten we? The Satisfied Frog in Lemmer...

Hoe is het uitzicht? De Industrieweg, dat klinkt niet naar een idyllisch plekje voor zomeravondeten. Dat is het ook niet, stellen we vast als we voor een ongezellig wit pand staan naast een fabriek in betonnen funderingen. De schrik slaat ons om het hart als we naar het water kijken: er zit een dijk tussen. Dat wordt niks met het uitzicht. Mismoedig zoeken we de deur, die aan de zijkant zit. Die brengt ons niet in het restaurant, maar aan de voet van een trap waar we de borden naar boven volgen. Twee verdiepingen hoger stappen we het dakterras op en staan oog in oog met een prachtig uitzicht over de baai van Lemmer.

Rechts steekt de schoorsteen van het Wou-dagemaal boven de bomen uit, links glooien de groene oevers van de polder. Daartussen glinstert het IJsselmeer. Bootjes laten hun zeilen bollen, op het zandstrandje spelen kinderen, muziek van de (enige) strandtent waait omhoog. Wauw! Zo vergaat het iedereen, zegt onze gastvrouw. ‘Als je boven bent, zie je pas hoe mooi het hier is.’ Net Bretagne, maar dan platter.

Wat eten we? Het verrassingsmenu. Carpaccio van coquille met nectarinegelei en sashimi van tonijn met truffelmayonaise; reuzengamba’s met groene asperge en roze pepertjessaus; parelhoen met laurieraardappel en rodewijnsaus; mousse van Toblerone-chocolade, oma’s rijstepap en aardbeiensoep.

Smaakt het? We hebben het verrassingsmenu, daarom weten we niet wat we krijgen. Hadden we het geweten, dan hadden we geen sashimi besteld van overbeviste Big-Eye tonijn, die stugge stukjes vlees levert. De coquille is zo vliesdun gesneden, dat de plakjes als stickers aan het bord plakken en zich moeizaam los laten peuteren.

Ter compensatie zijn de gamba’s van reuzenformaat. Ze dobberen in een romig sausje dat eerder zuur is dan pittig van de pepers. Niet verkeerd. Parelhoen is veredelde kip, maar het boutje is fijn, en het stukje borstvlees sappig genoeg.

Om te onthouden voor thuis is de aardappel in de schil uit de oven met een laurierblad erin gestoken. De smaak van laurier trekt door de hele knol.

Van Toblerone kun je lekker mousse maken, maar van oma’s rijstepap zijn we minder gecharmeerd. Misschien omdat oma droge langkorrelrijst gebruikt, in plaats van smeuïge paprijst.

Wat kost het? 36,50 euro p.p.

Hoe is de bediening? Onze gastvrouw is een vlot type dat uit de losse pols bedient. Het past. We weten niet wie over het tafelzilver gaat, maar de messen en vorken lijken net roeispanen, met hun lange dunne stelen. Italiaans design.

Zucht.

Vanavond ernaartoe? Zomeravondeten bestaat voor driekwart uit beleving en voor een kwart uit wat er op het bord ligt, is onze overtuiging. Dat komt voor The Satisfied Frog goed uit.

Niet dat het eten slecht is, maar het wordt er een stuk beter op als bij het vallen van de avond een optocht van bootjes zich opmaakt om de haven binnen te varen, de lichtjes in de strandtent aangaan en verliefde stelletjes handje vrijend op het strand zitten terwijl de maan zich discreet in wolken hult.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden