Op het tweede gezichtScott Morrison

Zo vlug als een olietanker draaide premier Scott Morrison bij over klimaatverandering

Beeld Javier Muñoz

Olaf Tempelman legt bekende buitenlanders op de sofa. Deze week: er moest flink wat bos verbranden voor Scott Morrison, premier van Australië, een verband zag met de opwarming van de aarde.

Amerikaanse presidenten kent de wereld altijd, ongeacht wie ze zijn en wat ze doen. Weten mensen wereldwijd ineens wie de premier van Australië is, dan is er iets aan de hand. Dat Scott Morrison, pas zestien maanden in functie, op weg is de bekendste Australische politicus ooit te worden, heeft te maken met de ergste bosbranden in de Australische geschiedenis, maar ook met zijn reactie daarop. Een veelgebruikt adjectief voor zijn optreden is ‘pijnlijk’, het woord ‘lomp’ circuleert ook.

Nogal wat ‘pijnlijke’ dan wel ‘lompe’ momenten zijn gefilmd. Er zijn beelden van een bezoek van Morrison aan een getroffen regio waarin de premier opmerkt dat er geen doden zijn gevallen. Hij wordt door bewoners gecorrigeerd: er zijn wél doden gevallen, niet alleen runderen die deze omnivore staatsman sowieso op de XXL-barbecue in zijn tuin had geroosterd, óók mensen. Er zijn beelden van gedupeerden die weigeren Morrison de hand te schudden. Ze zijn boos dat hij verdomde een verband te zien tussen de vuurzee en de klimaatverandering en zijn vakantie op Hawaï niet wilde afbreken toen hun huizen brandden. Morrison reageert door als een vechtsporter ingehouden handen te grijpen en te schudden. Eén boze gedupeerde man pakt hij zo hard vast dat wat bedoeld is als troost, oogt als fysiek geweld.

De ergste bosbranden uit de Australische geschiedenis vragen bovengemiddeld veel van vrijwilligers van de brandweer, maar de premier van Australië vond niet dat die brandweerlieden financiële compensatie verdienden: ‘Ze willen er zelf bij zijn.’ Morrison-watchers zagen eenzelfde gebrek aan generositeit en inlevingsvermogen toen hij schaduwminister van Immigratie was, en het onzin vond dat de Australische regering de reiskosten vergoedde van familieleden van 48 in Australische wateren verdronken asielzoekers die hun begrafenis in Sydney wilden bijwonen. Toen ook Morrisons liberaal-conservatieve partijgenoten dat ‘ongevoelig’ vonden, was hij bereid te zeggen dat de timing van zijn uitspraken wellicht ongelukkig was, maar dat hij er niets van terugnam.

Het goede nieuws is dat deze politicus, over wie je kunt beweren dat hij de subtiliteit van een pantservoertuig, de wendbaarheid van een olietanker, het gevoel voor timing van een beer in winterslaap en de empathische gaven van Donald Trump combineert, van mening is veranderd over klimaatverandering en de menselijke bijdrage daaraan. Sinds kort gelooft hij wél dat wel dat er een verband is tussen CO2-uitstoot, opwarming, recorddroogtes, recordtemperaturen en tien miljoen hectare bos die in vlammen is opgegaan.

De ene mens onderkent een probleem makkelijker dan de andere. Sommigen hoeven slechts een tabelletje met meteorologische statistieken te zien, anderen moeten zo’n probleem eerst flink aan den lijve ondervinden. Stel dat Trump geen golf- maar skiresorts bezat, die allemaal kampten met een gebrek aan sneeuw: wie weet hoeveel CO2-maatregelen hij nu op zijn naam had staan. De Amerikaanse oostkust kent nog echte winters; de president van de VS mist de authentieke ervaring die de premier van Australië wel ten deel viel. 

Critici van Scott Morrison – véél in het huidige Australië – twijfelen aan de oprechtheid van de draai van een man die zijn liefde voor fossiele brandstoffen zo openlijk beleed dat hij in het parlement verscheen met een stuk steenkool en de woorden sprak: ‘Dit is kool. Wees niet bang. Het doet je geen pijn.’ Wie weleens olietankers en kolenschepen heeft zien draaien, weet dat dit zulke vaartuigen niet makkelijk afgaat, maar dat ze het noch voor de show noch voor de lol doen.

Lees ook:

Scott Morrison onderkende de klimaatverandering langzaam, bij Greta Thunberg ging hetzelfde proces juist heel snel. Een uitnodiging voor een barbecue in de tuin de Australische premier zou ze afslaan, de reis naar Australië per schip zou sowieso te lang duren. Time riep haar uit tot persoon van het jaar. Twee weken geleden werd ze 17.

Op de verjaardag van Greta Thunberg, 3 januari, liet Donald Trump de Iraanse generaal Soleimani uit de weg ruimen. Vorige week nam de hoogste leider van Iran, ayatollah Khamenei plaatst op de sofa van Olaf Tempelman. Geconcludeerd werd dat het lot van de Islamitische Republiek Iran aan Khameneis eigen positie ondergeschikt is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden