sander donkersin 150 woorden

Zachtjes zoemend graast de grasmaaier moederziel alleen het gazon af

null Beeld

Verderop aan de weg, tussen twee oude boerderijen, staat een groot, vierkant, ernstig huis. Alle luiken zijn permanent potdicht, nooit zie je er een levende ziel, wel staan er steeds weer andere auto’s voor de deur. Op zich al genoeg voor fantasieën over martelkamers, sm-kelders of Ruinerwoldse praktijken, maar het is de snoerloze grasmaaier die me echt de stuipen op het lijf jaagt.

Zachtjes zoemend graast hij moederziel alleen het gazon af, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. ’s Nachts verdwijnt hij. Aan de oplader waarschijnlijk, misschien krijgt-ie een bakje water. Bij het krieken van de dag is het dan weer maaien geblazen. Het gazon is groot, de maaier klein. Heeft hij de linkervoorkant bereikt, dan is het gras rechtsachter alweer een paar millimeter gegroeid.

We noemen hem inmiddels Maaiende Hein. Ik vind het lastig dat hij me telkens weer confronteert met de vergeefsheid van alles, maar het is zijn schuld niet.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden