Wit met een beetje gezelligness

Songschrijver Gerry DeVeaux verbouwde een voormalig lesgebouw van de Universiteit van Amsterdam tot een glamourous appartement. 'De bouwvakkers zeiden: waar heb je vier badkamers voor nodig?'..

tekst Milou van Rossum fotografie Maarten Schets

Gerry DeVeaux ('Nee, ik zeg niet hoe oud ik ben, mijn moeder zei altijd: als je ze alles vertelt, willen ze niets meer van je weten') is, zegt hijzelf, 'een goede zanger, een goede songschrijver. Maar mijn grootste talent is wel dat ik denk dat ik alles kan.'

Zanger was DeVeaux maar even. Toen hij nog op de theaterschool in New York zat, kreeg hij een contract aangeboden. Hij stopte met de opleiding en maakte twee soloplaten. Maar: 'Er komt zoveel bij. Je moet promotie doen, het is meer een marketingding. Muziek is dan nog maar een klein onderdeel van wat je doet.' Hij besloot zich op het schrijven voor anderen toe te leggen. Chaka Khan, Kylie Minogue, Lenny Kravitz en Vanessa Paradis namen nummers van hem op en hadden daarmee, zegt hij 'quite a few hits.' Be my baby van Vanessa Paradis was de grootste. 'En ik werkte mee aan de productie van Justify my love van Madonna.'

Songschrijven vereist meer dan alleen een goed liedje. 'Als je alleen maar bandjes opstuurt, gebeurt er niks. Zangers krijgen elke dag een miljoen tapes. Je moet de mensen zien. Je persoonlijkheid en charme moeten de muziek helpen. Ik reis ontzettend veel, ik denk dat ik vijf keer per week in een vliegtuig zit.'

Sinds kort heeft hij ook een eigen platenlabel, Invox. Er is nog maar één cd op verschenen, Black Diamond van Angie Stone, maar daar zijn er al bijna twee miljoen van verkocht.

Tussen het reizen door resideert DeVeaux in een van zijn vier huizen. Hij heeft een villa op de Bahama's, waar hij geboren is, en appartementen in Londen, New York en Amsterdam.

Veertien jaar geleden kwam hij voor het eerst naar Nederland. Om een vriendin te bezoeken. Cute, vond hij het hier en hij kwam steeds vaker terug. 'Amsterdam is een heel andere omgeving dan ik gewend ben. Iedereen rijdt op een fiets en draagt een spijkerbroek. Normaal is het precies het tegenovergestelde. Wie heeft de grootste limo, wie ziet er het meest fabulous uit. Meestal zit ik in een omgeving die overglamourized is.'

Vier jaar geleden kocht hij zijn appartement van vierhonderd vierkante meter aan de Herengracht. Het werd gebouwd in de jaren zeventig en was een lesgebouw van de Universiteit van Amsterdam. 'Eigenlijk was ik op zoek naar iets kleins', zegt DeVeaux. 'Maar ik ben een creatief mens en zag mogelijkheden. Bovendien is er een lift. Ik wilde niet iedere keer met mijn zware koffers die smalle Amsterdamse trappen opsjouwen als ik hier voor een weekend ben.'

Het duurde twee jaar - 'two years of hell' - voordat het bewoonbaar was. Het huis was weinig meer dan een stalen casco en het voor- en achterhuis moesten met elkaar worden verbonden. Aan de achterkant - nu de woonkamer - zaten nog geen ramen. De ruimte werd verdeeld in een grote woonkamer (150 vierkante meter), vier slaapkamers en evenveel badkamers, vier wc's, twee keukens, een muziekkamer en een tv-kamer, de 'Hollywood-room'. Op het dak werd een terras aangelegd van meer dan tweehonderd vierkante meter.

Het geheel moest een 'internationale sfeer' krijgen. Architect Marc Prosman, die niet alleen de verbouwing maar ook het interieur deed, moest mee naar Londen, Milaan en New York om winkels, appartementen, en hotels - de mas ter bathroom is een kopie van een badkamer in The Four Seasons in New York - te bekijken en zo een beetje opgevoed te worden. Want voor Neder lan ders moet alles vooral normaal zijn, zegt DeVeaux. 'Zelfs de bouwvakkers zeiden tegen me: waar heb je vier badkamers voor nodig? Maar op de Bahama's is zoiets echt geen big deal.' DeVeaux en Prosman kochten kranen en meubels in Londen, een keuken in Italië, en hielden alles zo wit, leeg en licht mogelijk. 'Want de plafonds zijn nogal laag. Bovendien past het bij het huis. Een modern gebouw prop je niet vol met Louis xiv-shit.'

Het is uiteindelijk een heel mooi appartement geworden, vindt De Veaux. Mooi en persoonlijk. 'Maar ik heb bijna geen tijd meer om hier te zijn. En dan is zo'n groot huis toch wel een heel grote verantwoordelijkheid.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden