Het Eeuwige Leven van Wim Vroom (1930-2019)

Wim Vroom (1930-2019): V&D-telg die koos voor geschiedenis en kunst

Wim Vroom was de stille kracht achter de herinrichting van het Rijksmuseum. Later werd hij een drijvende kracht achter het nieuwe Kranenburgh.

Wim Vroom.

Hij kon een prachtig verhaal vertellen over een oude stoel waar vadertje Drees begin vorige eeuw op zat. Of over het ambtskostuum van Hendrik Colijn, compleet met de steek, de broek en de jas. Of over de kleren van Willem I of Thorbecke. Vroom was in dubbel opzicht een telg van de V&D-familie: zijn vader was een Vroom en zijn moeder een Dreesmann. Maar hij zou, ondanks een studie economie, nooit in het warenhuisconcern actief zijn.

Vroom wijdde zijn leven aan kunst en geschiedenis. Een kwart eeuw was hij directeur van de afdeling Nederlandse geschiedenis van het Rijksmuseum. Zijn belangrijkste project was de herinrichting van de zalen voor de geschiedenis van de 19de en 20ste eeuw, waarbij het nationalistisch klinkende begrip vaderlandse geschiedenis plaatsmaakte voor Nederlandse geschiedenis.

Hij had een bijzondere belangstelling voor relieken uit een verder verleden die werden bezongen, bespot en vervalst. Bijna twintig jaar was hij voorzitter van de Ineke Feitz-stichting, die is vernoemd naar zijn op 11-jarige leeftijd overleden nicht en die zich bezighoudt met de hulp aan kwetsbare kinderen.

Zijn neef, de Amsterdamse restauratie-architect Wolbert Vroom, volgde hem daar tien jaar geleden op. Hij noemt Wim ‘een markant karakter’.

Wim Vroom overleed 30 augustus op 89-jarige leeftijd in Bergen (NH), waar hij een vakantiewoning had. ‘Eigenlijk had hij in zijn stad Amsterdam willen overlijden. Maar sommige dingen laten zich niet regisseren’, zegt zijn partner Marja Westrik. Hij werd geboren in een advocatengezin van vier kinderen. Tegen zijn zin voltooide hij een studie economie aan de huidige UvA, waarna hij zijn hart volgde en koos voor een nieuwe studie kunstgeschiedenis.

Daarna trad hij in dienst als conservator van de gemeente Amsterdam, waar hij onder meer de historisch-topografische atlas samenstelde voor het Amsterdamse gemeentearchief. Van 1971 tot 1995 was hij in dienst van het Rijksmuseum. Hij organiseerde vele tentoonstellingen en schreef ook de bijbehorende catalogi. Vroom had een passie voor fotografie en verstrekte vanaf 1975 jaarlijks opdrachten aan Nederlandse fotografen.

Zijn studie economie gebruikte hij voor het schrijven van twee standaardwerken. In 1981 publiceerde hij een bekroond boek over de financiering van de kathedraalbouw in de Middeleeuwen en de Dom van Utrecht in het bijzonder. Hierop zou hij ook promoveren. Hij deed dat later nog eens dunnetjes over met de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen.

In 1991 werd hij benoemd tot hoogleraar cultuurgeschiedenis aan de UvA. Na zijn emeritaat in 1997 werkte hij mee aan een boek over de historie van ABN Amro. Daarnaast schreef hij boeken over de klokken van Etten-Leur en over filosofen en kunstenaars in Bergen. In het Noord-Hollandse kunstenaarsdorp schopte hij het zelfs tot ereburger. ‘Zo was hij als adviseur tentoonstellingsbeleid en collectievorming nauw betrokken bij de opzet van het nieuwe museum Kranenburgh in 1993. Ook schonk hij het museum een aantal schilderijen en schreef een standaardwerk over de bouwkunst in Bergen’, zegt Ton Dissen, voormalig bestuursvoorzitter van Kranenburgh.

Dat laatste deed hij met zijn echtgenote Eline van Leeuwen met wie hij twee zonen kreeg. Na haar overlijden in 2004 kreeg hij een relatie met Marja Westrik. In de nasleep van het bankroet van V&D deed hij zijn uiterste best te voorkomen dat de archieven van het concern verloren zouden gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden