Postuum Wim Drop

Wim Drop (1929–2018) was een taalprof die generaties indringend leerde lezen

Wim Drop ontketende een revolutie in het taalonderwijs. Dankzij hem kwam er aandacht voor goed lezen, schrijven en argumenteren.

Wim Drop.

Tot Wim Drop kwam, bestond taalonderwijs uit ontleden, het juiste gebruik van d’s en dt’s en het op de goede plek zetten van de komma. ‘Aan taalvaardigheid werd geen aandacht besteed, terwijl dat een voorwaarde is om verder te komen in studie, werk en relaties’, zegt ­Daniel Janssen, hoofddocent communicatie en informatiewetenschappen aan de Universiteit Utrecht.

Drop leerde mensen vanaf de ­jaren zestig beter lezen, beter schrijven en beter argumenteren. ‘Hij heeft het vak taalbeheersing gelanceerd en werd hierin de eerste hoogleraar,’ zegt Janssen. Hij schreef er ook een standaardwerk over. ‘Ik denk dat Volkskrant-lezers boven de 45 jaar massaal zijn boek Indringend lezen als lesmateriaal hebben gehad.’

Wim Drop, die 21 juli op 89-jarige leeftijd overleed in Amersfoort, werd geboren in Vlaardingen als oudste van de drie zonen van Neeltje Storm en Adrianus Drop, verkoopleider bij Niemeyer (koffie, thee, tabak). Op zijn 4de jaar verhuisde het gezin naar Amersfoort.

Aan het begin van de oorlog hadden zijn ouders allerlei levensmiddelen ingeslagen, waaronder Amerikaanse patentbloem voor het bakken van brood. Wim moest dat elke avond omroeren om te zorgen dat er geen beestjes in kwamen. Aan het eind van de oorlog kon er nog cake van worden gebakken voor zijn moeder, die weer thuiskwam nadat ze door de SS was opgepakt.

Van letterkunde naar taalbeheersing

Na de oorlog behaalde Wim het gymnasiumdiploma alpha én bèta. Zijn eerste liefde was de muziek, zijn tweede de literatuur. Toch koos hij aanvankelijk voor een studie natuurkunde in Delft, die hij echter al snel inruilde voor letteren in Utrecht.

Tegelijk begon hij aan een conservatoriumopleiding piano in Amsterdam, al wist hij dat hij daarin niet de top zou bereiken. Na zijn studie werd hij leraar Nederlands. In 1958 promoveerde hij in Utrecht op een proefschrift over de Nederlandse historische roman in de 19de eeuw. Hij probeerde vergeten historische romans uit die eeuw, zoals De boekanier (Hendrik Arnold Meijer) en De renegaat (Adriaan van der Hoop jr.) weer op de leeslijst te krijgen. Maar uiteindelijk verschoof zijn aandacht van letterkunde naar taalbeheersing.

In 1967 stapte hij over naar de universiteit, waar hij wetenschappelijk hoofdmedewerker Nederlandse taal- en letterkunde en vervolgens hoogleraar werd. Zijn studenten waren allemaal voorbestemd om docent Nederlands te worden. ‘Ik zag dat je op de universiteit weinig leerde waar je als leraar behoefte aan had.’ Dat probeerde hij te veranderen. ‘Zijn aanpak was revolutionair. Hij was de eerste die niet alleen nadacht over de vraag welke vaardigheden relevant waren, maar ook bedacht hoe die dan het beste aangeleerd konden worden’, zegt Janssen. 

Hij ontwikkelde procedures voor schrijven, voor tekstanalyse, voor argumenteren. Dat alles is terug te vinden in Taalbeheersing: handboek voor taalhantering. Belangrijk was ook de oprichting het Tijdschrift voor Taalbeheersing in 1979, waarvan hij een van de redacteuren was.

Radicaal vaarwel

In 1981 werd hij hoogleraar. Begin 1990 ging hij met emeritaat en zegde hij het vak radicaal vaarwel. ‘Ik herinner me nog goed dat al zijn vakliteratuur in de achterbak van mijn auto werd gekieperd’, zegt Janssen. ‘Wim Drop was een vernieuwer. Vernieuwers hebben een te koesteren eigenschap: ze kunnen dingen loslaten.’

Hij zat daardoor niet stil, zegt zijn zoon Arnout Drop. Hij ging weer pianospelen en zeezeilen. Vol overgave was hij mantelzorger voor zijn zieke vrouw, met wie hij naast een zoon ook een dochter had.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.