Column Arnon Grunberg

Wij hadden de Scandinaviër opgelopen als een ziekte

We hadden Taormina verlaten. Op het vliegveld van Catania bleek dat we voor 1.000 euro schade aan de huurauto hadden toegebracht, maar iedereen leefde nog en de man van het autoverhuurbedrijf stelde ons gerust met een lofzang op de verzekering.

De jeugdige Scandinaviër was een paar uur daarvoor vertrokken. Bij het vertrek had hij ons toevertrouwd dat hij al die dagen dat hij hier was maar twee keer zijn tanden had gepoetst. We hadden het niet geroken. Hij leefde nonchalant, de Scandinaviër. Regelmatig had hij verklaard: ‘Ik ben nog niet geboren, daarom vrees ik de dood niet.’ Wie nog niet is geboren hoeft zich niet druk te maken om tandbederf.

Dat hij nog bij zijn moeder woonde, vervolmaakte de indruk van een Jezus voor deze tijd. Een Jezus voor wie het Hemelse Koninkrijk bestond uit de elementen vitale wanhoop, leegte en genot. Lichte erectieproblemen en surrealistische voorstellingen van de eigen toekomst verleenden hem precies het tragische cachet dat een Jezus behoeft.

In Het einde van het spel schrijft Graham Greene: ‘Ik heb het geloof opgelopen als een ziekte.’ Zo hadden wij de Scandinaviër opgelopen, de een van ons meer dan de ander. In het algemeen loop je mensen op als ziekten, als ze werkelijk een rol spelen in je leven althans.

We vlogen naar Düsseldorf, vandaar ging de reis naar Keulen, waar ik de volgende ochtend een afspraak had met mijn Duitse uitgever. In een prachtige hotelbar die de geest van de jaren zeventig ademde met een gretigheid alsof Baader en Meinhof stiekem nog leefden, aten we om middernacht aardappelkoekjes.

De volgende avond waren we weer in Amsterdam. Mijn vriendin ging in bad. Ze had een WhatsApp-groepje aangemaakt voor de Scandinaviër en ons.

Ik had vooralsnog twee vragen: ‘Hoe gaat het met je moeder? Wanneer krijgen wij haar te zien?’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.