Column Sylvia Witteman

Welke vrouw koopt zoiets vernederends voor zichzelf, haar dochter of haar beste vriendin?

In een voormalige, tot stroopwafeltoeristenfuik vervallen Amsterdamse volkswijk werd mijn blik gevangen door een zuurstokroze gevel waarop in gouden letters Blond Amsterdam stond. Nieuwsgierig ging ik naar binnen. Het bleek een winkel in serviesgoed.

Met stijgende verbazing bekeek ik de uitgestalde waren. Bij oppervlakkige beschouwing leek alles voor kinderen bedoeld, zo bont van kleur, met nopjes, hartjes, bloemetjes, taartjes, koekjes en lachende poppetjes erop, maar de prijzen waren verre van kinderachtig, en die poppetjes bleken bovendien vróúwen, naïef (zeg maar gerust infantiel) getekend, dat wel, met veel te grote hoofden, knalrode wangetjes en enge, hoge tietjes, maar toch: volwassen vrouwen.

Kopjes, schoteltjes, theepotten, borden, eierdopjes, een hele winkel vol, allemaal bedrukt met lachende vrouwtjes die al babbelend taartjes en koekjes zitten te eten. Teksten stonden er ook op: ‘Tell me all about it’, bijvoorbeeld, ‘All you need is a good friend and hot tea’, ‘It’s cookie time’, ‘Chips & dips, I love my big hips’, of gewoon ‘Blah, blah, blah, blah’. Even bijkletsen bleek het servies te heten.

Wie ontwerpt er een complete keukenuitzet vol dergelijke, stompzinnige clichés? Welke vrouw koopt zoiets vernederends voor zichzelf, haar dochter of haar beste vriendin? Zijn er werkelijk vrouwen die hun eigen soort afgebeeld willen zien als eeuwig lachende, snoepzuchtige, kakelende roddelaars?

Blijkbaar wel, want de winkel was stampvol met vrouwen en één man, die eruit zag alsof hij alle hoop al een jaar of twintig geleden had laten varen. Zouden er ook typische mánnenserviezen bestaan, vroeg ik me af, met mannenpoppetjes die typische mannendingen doen, zoals zwijgend in gereedschapskisten graaien, bier drinken, en hun laptop openklappen om zich eens terdege af te rukken bij Pornhub? Vast niet.

Naast mij stonden twee vrouwen van een jaar of 30 te aarzelen tussen een roze met geel gestreept kommetje (tekst: ‘Is is friday yet?’) en een kakelbont schaaltje waarop behalve een zak popcorn, de Eiffeltoren, een regenboog, een rolschaats, een zak frites en een taart ook een eenhoorn stond afgebeeld (tekst: ‘Life is a party!). ‘Laten we die met die eenhoorn geven’, zei de ene vrouw tegen de andere. ‘Rianne is dól op eenhoorns.’ De andere keek moeilijk. ‘Ja, maar ze hééft al zo veel eenhoorns...’, sprak ze.

Als een olifant stampte ik die porseleinkast uit en fietste hard naar huis, waar godlof geen hartje, nopje, babbelend vrouwtje, Eiffeltoren, regenboog of eenhoorn te bekennen viel.

Ik ga dat mannenservies ontwerpen. Hoog tijd.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden