Webber overlijdt aan overdosis seks

Het blad Webber voor jongens houdt binnen enkele maanden op te bestaan. Joost de Bruin analyseert de mislukking van een formule en constateert dat het blad slachtoffer is geworden van de merkwaardige paradox dat het niet macho is om een machoblad te lezen....

JOOST DE BRUIN

WEBBER is ter ziele. Vier jaar lang was er een tijdschrift exclusief voor jongens (not for girls & parents, zoals de ondertitel luidt), maar over een paar maanden zal het blad verdwijnen. Er worden te weinig Webbers verkocht en er zijn te weinig abonnees.

Daarmee is een van de meest pretentieuze initiatieven om een jongensblad op de Nederlandse tijdschriftenmarkt te brengen mislukt. Hoewel sommigen van mening zijn dat een tijdschrift voor jongens vanwege hun matige leesgedrag überhaupt niet te realiseren is, denk ik dat er een andere verklaring is voor de ondergang van Webber. Op het eerste gezicht lijkt Webber een eigentijds blad dat jongens aanspreekt in hun eigen taal, maar in feite is het manco van Webber juist altijd geweest dat het niet aansluit bij de belevingswereld van jongens.

Een jongerenblad is voor lezers en lezeressen pas aantrekkelijk als er een bepaalde spanning in de inhoud aanwezig is. Als die spanning er niet is, wordt het blad te saai en is er niet genoeg reden om het te kopen of er een abonnement op te nemen. Dat was vorig jaar bijvoorbeeld het geval bij het meidenblad Yes. Yes was in de loop der jaren een beetje oppervlakkig en emotieloos geworden, met als gevolg dat veel lezeressen zich bekeerden tot Fancy, het andere jongerenblad voor meiden in de tienerleeftijd. Nadat Yes werd omgedoopt tot Nieuwe Yes en met spannender onderwerpen kwam, gingen ook de verkoopcijfers weer omhoog.

De grootste spanning in Webber wordt gevormd door de beschikbaarheid van vrouwen en meisjes, die 'babes' worden genoemd, en de seksualiteit van jongens. Babes zijn door het hele blad prominent en vooral lichamelijk aanwezig. Ze worden bijvoorbeeld aangeprezen onder het kopje 'hit': 'Tyra heeft geen siliconen, haar borsten zijn puur eigen kweek' of 'talent': 'Wij leven juist helemaal op als Imani weer een clipje doet'. Babes zijn bloot, rondborstig, aantrekkelijk en hebben altijd zin in seks. Zo beweert TMF-presentatrice Sylvana bijvoorbeeld in een interview: 'Weet je wat ik het fascinerende vind aan seks: dat het zo ontzettend lekker is' Het blad drijft op de seksuele uitstraling van vrouwen. Als lezer wordt je door Webber voortdurend aangesproken op je eigen lustgevoelens. Je krijgt een entree in een wereld waarin vrouwen zich letterlijk blootgeven en beschikbaar stellen en mannen het voor het uitkiezen hebben.

In een ander interview dat een paar jaar geleden in Webber verscheen, karakteriseerde Ronald Giphart het blad als 'een zielig kutblad voor gefrustreerde rukkertjes.' Daar ligt nu precies het probleem. Want wie wil er graag als een gefrustreerde rukker aangesproken worden? Eigenlijk houdt Webber zijn lezers een spiegel voor waarin ze een problematische jongen zien die seks wil en het niet kan krijgen.

Webber refereert daarbij aan een vermeende onzekerheid over seksualiteit bij puberjongens, die in werkelijkheid volgens mij veel genuanceerder ligt dan het willen 'dammen met een babe' oftewel het naar bed gaan met een meisje. Jongens die echt nieuwsgierig zijn naar de ins en outs van seks kunnen daarom beter terecht bij de meidenbladen, waarin op serieuze wijze oplossingen voor verscheidene seksuele en relatieproblemen gegeven worden.

Het stoere machotaaltje van Webber komt natuurlijk niet helemaal uit de lucht vallen. Er wordt gerefereerd aan een manier van praten die van oudsher populair is bij 'jongens onder elkaar'. In een groep jongens kun je je mannelijke identiteit tonen en bevestigen door stoere taal uit te slaan over vrouwen en over seks. Het lezen van een tijdschrift is echter geen groepsgedrag, maar een individuele bezigheid. Jongens alleen hebben hele andere wensen ten aanzien van een tijdschrift dan men zou vermoeden op basis van de manier waarop ze zich in een groep gedragen. De belevingswereld die Webber voorstelt, die draait om babes en om jongenslust, is voor een jongerenblad veel te klein.

Juist omdat Webber stoelt op een te beperkte belevingswereld, heeft het blad geen aansluiting gevonden bij de doelgroep. Andere jongerenbladen als Nieuwe Yes, Fancy en Break Out! richten zich heel duidelijk wel op de realiteit van het jongerenleven. De spanning tussen de seksen wordt daarbij lang niet zo zwaar aangezet als dat in Webber gebeurt.

In een jongerencultuur waarin jongens en meisjes meer dan ooit met elkaar omgaan, is het neerzetten van een groot verschil tussen de seksen eigenlijk een beetje raar. De vorm van mannelijkheid die Webber uitstraalt is misschien meer van toepassing op de vorige generatie, toen de emancipatie nog minder ingang had gevonden. Vanuit dat standpunt bezien heeft Webber het dus niet gehaald omdat het gebruik maakt van een ouderwetse blik op sekse en seksualiteit.

Men moet niet denken dat ik Webber helemaal niet leuk vond. Juist de geforceerde machotaal kan af en toe best om te lachen zijn. Maar om steeds dezelfde grap jaar in jaar uit vol te houden, gaat een beetje ver. Na een tijdje wordt het toch echt vermoeiend. Het enige wat ik echt hoop is dat met het afscheid van Webber niet tevens gedag wordt gezegd tegen de pogingen om een jongerenblad te maken dat ook jongens aanspreekt.

Joost de Bruin is student Communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden