Die ene leerlingfaas moonen over saskia

‘We ontwerpen een curriculum met de ideale student in gedachten, maar niet alle studenten voldoen aan dat ideaal’

Leerkrachten, docenten en hoogleraren over de leerling die hun kijk op het vak veranderde. Deze week: Faas Moonen (62), docent aan de TU Eindhoven, over de onnavolgbare keuzen van Saskia.

null Beeld Hedy Tjin
Beeld Hedy Tjin

‘Haar keuzen verbaasden me. Saskia volgde allerlei verschillende vakken die weinig met elkaar te maken leken te hebben. Dat vond ik raar. Ze leek haar pakket willekeurig bij elkaar te sprokkelen.

‘Saskia studeerde ongeveer vijftien jaar geleden bouwkunde aan de TU Eindhoven, waar ik toen opleidingsdirecteur was. We kenden elkaar van ons werk bij de bouwkundewinkel. Dat is een studentenorganisatie waar opdrachtgevers van buiten de faculteit opdrachten neerleggen die door studenten worden uitgevoerd. Er kwamen mensen met vocht- en schimmelproblemen vragen of we konden adviseren over ventilatie, maar er waren ook mensen die dachten dat ze een geniaal plan verzonnen hadden om een wijk te veranderen. Studenten kregen studiepunten voor die projecten en ondertussen deden ze – vaak voor het eerst – praktijkervaring op. Ik was de facultaire vertegenwoordiger bij de bouwkundewinkel, zij was studentlid. Elke week zaten we om tafel om de binnenkomende opdrachten te beoordelen.

‘Ik vind het prachtig om met studenten te werken. De eerstejaars, vaak vol ambitie en met twee linkerhanden, willen veel, maar kunnen nog niets. Een paar jaar later, zo rond hun afstuderen, zijn ze jonge professionals. Van hun afstudeeronderwerp weten ze dan vaak meer dan ik. Ik hoop dan dat ik ze nog begrijp als ze er met me over praten.

‘Na afloop van die bijeenkomsten spraken we soms over haar studie. Ze vertelde me welke vakken ze allemaal volgde. Hoe haar keuzepakket er precies uitzag weet ik niet goed meer, maar in mijn herinnering combineerde ze vakken over de draagconstructie van gebouwen met vakken over het binnenklimaat en brandveiligheid. De logica leek totaal te ontbreken.

‘De meeste studenten bij ons kiezen een van de vaste routes die we hebben uitgezet. Er is een track voor architectuur, voor constructief ontwerpen, voor bouwfysica en voor vastgoed. Het idee is: als je zo’n spoor volgt, dan komt het wel goed met je. Wie dat graag wil mag zelf een programma samenstellen en dat voorleggen aan de examencommissie. Maar dat doet bijna niemand. Saskia wel.

‘Maar met welk idee? Op een gegeven moment vroeg ik het haar gewoon. En of ze niet bang was dat ze met deze combinatie van vakken in de problemen zou komen. Toen vertelde ze dat ze helemaal geen bouwkundige wilde worden. Ik word brandweercommandant, zei ze.

‘Ik stond versteld. Dit was het laatste wat ik had verwacht. Ik vroeg haar of ze wist wat dat inhield, maar ze bleek uitstekend op de hoogte. Ze wilden niet zomaar brandweervrouw worden, ze wilde een leidinggevende functie. En om tot die opleiding toegelaten te worden, moest ze een mastertitel halen – het maakte niet uit welke. Bouwkunde leek haar nuttig, omdat ze dan leerde hoe gebouwen in elkaar steken, hoe brandbaar ze zijn en hoe problematisch het is als een van de wanden dreigt te bezwijken.

‘Ja, dacht ik. Dat snijdt hout. Opeens was het volkomen logisch dat ze juist deze combinatie van vakken had gekozen. Al zat ze dus bij al die colleges met een ander doel dan de docenten dachten.

‘Door Saskia besefte ik dat studenten soms beweegredenen hebben waar wij totaal geen weet van hebben. We ontwerpen een curriculum met de ideale student in gedachten, een student die van het vwo komt, bij ons een studie volgt en dan doorstroomt naar die ideale baan waarvoor we opleiden.

‘Maar niet alle studenten voldoen aan dat ideaal, niet iedereen komt hier om straks de mooiste gebouwen te ontwerpen. Misschien zit er iemand tussen die gewoon snel rijk wil worden. Of iemand die maatschappelijke betekenis wil hebben. Daar moet je als docent bij stilstaan. Je moet weten wie er allemaal bij jou in de collegezaal zitten. En waarom ze jouw vak volgen.

‘Een maand voordat ze zou afstuderen vroeg ik Saskia of ze nog altijd brandweercommandant wilde worden. Dat wilde ze. Maar toen ik haar feliciteerde na de openbare presentatie van haar afstudeeronderzoek, vertelde ze me met enige schroom dat ze toch twijfelde. Uiteindelijk ging ze inderdaad iets anders doen. Ze heeft nu een fantastische baan bij een technisch adviesbureau. Haar specialisatie: brandveiligheid. Zo zie je maar. Gemotiveerde studenten komen altijd goed terecht.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden