Waar zit je? Ik heb fijne kampeervakanties gehad, vroeger

Cabaretier Bert Visscher (48) heeft een bloedhekel aan kamperen. Geef hem maar zijn huis in Italië...

Waar zit je?

Nou, in elk geval niet op een camping! Ik zit in Carré, om de laatste afspraken te maken over de voorstellingen die ik daar ga spelen.

Jij kampeert altijd met collega-cabaretier Jochem Myjer, hoorden we.

Haha, hoorde je dat? Nou, ik kan je zeggen: ik heb nog nooit met Jochem gekampeerd. Ik hou helemaal niet van kamperen en Jochem ook niet. Zeilen doen we wel altijd samen, want we zijn goede kameraden. Vroeger voeren we met mijn boot op het IJsselmeer en sinds een aantal jaren huren we een prachtig groot schip waarmee we dan door de Griekse wateren gaan. Jochem en ik zijn constant op de boot en staan aan het roer, en om de zoveel tijd komen er nieuwe vrienden aan boord. Beetje zwemmen, beetje in de zon zitten: het zijn echt heerlijke vakanties.

In je show ‘Voor ons hoeft het niet’, roep je hartstochtelijk hoe vreselijk je kamperen vindt. Is het echt zo erg?

Ik heb vroeger echt fijne kampeervakanties gehad met mijn ouders. Mijn vader had een oude Kever uit het leger, die stopten we vol met bagage en kinderen, hingen er de caravan aan en dan reden we naar Zuid-Europa. Naar de zee. Best bijzonder voor die tijd ja. ‘De familie Visscher verlaat het dorp weer’, zuchtten de buren als we volgepakt en rammelend voorbij kwamen. Maar op een gegeven moment gingen mijn ouders huisjes huren en ik merkte dat ik dat echt veel fijner vond.

Ontstond toen je hekel aan kamperen?

Ja, daar begon het misschien wel. Maar op mijn 23ste was ik er écht klaar mee, van de ene op de andere dag. Ik heb mijn spullen aan mijn broer gegeven en dacht: ‘Zo, dit doe ik nooit meer.’ Het was mooi geweest. Ik had geen zin meer om met een wc-rol onder mijn arm naar de wc te gaan, in de rij te staan voor een vieze douche en altijd die natte tent. En dan dat gehannes met die lichte pannetjes, brrrr!

Wat is daar dan zo vreselijk aan?

Ik ben erg gesteld op mijn privacy en dat is lastig als je tent vlak naast die van de snurkende buurman staat. Campings benauwen me. Je hoort en ziet er altijd mensen en je zit zo dicht op elkaar. Ik voel me dan erg beluisterd en bekeken. In huisjes en hotels kan ik gewoon mijn eigen deur achter me dicht trekken.

Als ik vroeger met een vriendinnetje ‘romantisch’ aan het kamperen was, lag zij gelukzalig te slapen en keek ik vanuit mijn natte slaapzak verlangend naar het warme hotel aan de overkant Zo’n kampeerder was ik.

Helaas ziet mijn zoon van 3 tenten bij vriendjes, dus ik vrees dat ik er binnenkort toch nog een keer aan moet geloven. Want kamperen hoort wél bij de opvoeding, vind ik. Ik hoop alleen dat hij er met een week genoeg van heeft.

Hoe besteed jij je vakantie dan het liefst?

In ons huis in Italië, 100 kilometer onder Napels. Daar ga ik zo’n twaalf, dertien keer per jaar naartoe. Het staat in een heel klein dorpje waar geen Nederlanders komen, dus niemand kent je. Ik heb niet veel vrij, maar probeer regelmatig een lege vrijdag en maandag te plannen, zodat ik een lang weekend naar Italië kan. En in de zomer gaan we een week of zes. Ik doe dan eerst drie weken niets, behalve in de zon zitten en boeken lezen en daarna gaan we door Italië toeren. Bij vrienden op bezoek op Sicilië, of een paar dagen naar Rome. Volgende week ga ik weer, ik kan niet wachten.

Neeltje Huirne

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden