Waar slapen we? Bij Anne-Jane moet onmiddellijk 'cum laude' in haar naambordje worden gestanst

‘Heeft u een relatie met ons hotel?’, vraagt de receptioniste als we boeken...

Een relatie?

‘Wij zijn een leerhotel en mogen niet concurreren met hotels in de omgeving. Ik mag u alleen inboeken als er een speciale reden is waarom u juist hier wilt slapen.’

Nadat ze ervan is overtuigd dat er – ‘ik zweer je’ – een speciale reden is die we nu helaas nog niet kunnen zeggen, togen we naar Amersfoort, waar het klooster van de Kruisheren is omgebouwd tot leerschool van ROC ASA voor vmbo-, mbo- en hboleerlingen in het hotelwezen.

En wat doen leerlingen die willen slagen?

Enorm hun best.

Achter de receptie zitten liefst zeven receptionisten die allervriendelijkst de weg wijzen, uitleg geven over het hotelconcept en liefst allemaal zouden meelopen naar de kamer om koffers te zeulen, jassen aan te nemen en verwarmingen open te draaien.

Heerlijk.

Maar dat hoeft niet; eerst dineren we in De Gregoriuskamer, het ‘leerrestaurant’. Jonge meisjes in donkerblauwe mantelpakjes met naambordjes op hun revers serveren wijn en warme maaltijden. ‘Anne-Jane’ leest vanaf een blaadje de voor- en hoofdgerechten van vanavond op, en oefent een oneindig geduld als we het haar zes keer laten herhalen en dan nóg niet kunnen kiezen. Bij deze dame moet onmiddellijk ‘cum laude’ in haar naambordje worden gestanst. Hetzelfde geldt voor de koks-in-opleiding.

De wijn mag mee naar de kamer, en die doet in niets onder voor een kamer in een vijfsterrenhotel. Er is een goed bed, flatscreen-tv, mooie badkamer met vloerverwarming en een uitzicht op de rustige (ongestoord slapen met het raam open!) kloostertuin.

Stond onze naam al met een ‘welkom’ op het tv-scherm, op het nachtkastje ligt een handgemaakte bonbon en een brief met goede nachtwensen en de weersvoorspelling. Met vijf namen handgeschreven eronder.

Groot minpunt is een halve meter flosdraad op het rode tapijt, dat bij nadere inspectie sowieso om een goede stofzuigbeurt blijkt te schreeuwen.

Het hotel telt vijftien standaard- en vijf luxekamers. In kamer 109 heeft paus Johannes Paulus II eens gelogeerd, vertelt ‘Nicole’ tijdens een rondleiding. Nog interessanter is kamer 127, de voormalige ziekenkamer op de bovenverdieping, met een luikje waardoor een zieke pater vanuit zijn bed de mis in de aangrenzende kerk beneden kon volgen.

Het klooster werd in 1952 door 42 paters van de orde van Kruisheren gesticht, en alle karakteristieke elementen zijn behouden. Alleen is de crypte nu een leslokaaltje, wordt de Hemelpoort aan een communicatiebedrijf verhuurd en liggen de biechtstoelen vol rommel.

In de kloosterkerk, waar doordeweeks tentamens worden afgenomen, wordt elke zondag nog steeds de mis opgedragen door een van de twee paters die nog in leven zijn. Die geniet daarna tegenwoordig van een borrel in grand café Lambertus op de benedenverdieping.

Graag komen we nog eens terug. Dan kunnen we bij het boeken zonder schroom melden dat we een relatie met Het Klooster hebben. Een innige.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden