Volle dochter, lege moeder

Het Lelijke Eendje in Etten-Leur doet het prima als bistro...

Waarom Het Lelijke Eendje? Het is een bekend recept: een toprestaurant dat een broertje of zusje opent. Met minder pretenties maar wel de uitstraling van de grote broer. De Librije bracht Zusje voort, Beluga heeft Beluga Nxt Door en Sergio Herman begint een strandtent. De Zwaan, een gerenommeerd restaurant in Etten-Leur (een ster) heeft sinds kort een bistro. De naam lag voor de hand.

Hoe zitten we erbij? Etten-Leur, een stevig opgeknapt stadje in West-Brabant, is gezegend met veel horeca. Op de Markt tellen we in de gauwigheid acht eetgelegenheden, friettenten niet meegerekend. Het Lelijke Eendje, dat onder één dak zit met moeder De Zwaan, is het mooist. Het stel huist in een monumentaal pandje met verspringende trapgevels en een torentje met een windwijzer. Aan de voorkant is een vierkant zaaltje afgezet met een rood gecapitonneerde wand. Er staan zwarte Thonetstoelen op grijze tegels onder een kroonluchter met kapjes. Eenvoudig, maar elegant genoeg. De schilderijenverzameling die eigenaar Roland Peijnenburg van zijn opa (van de koek) heeft geërfd, is voor De Zwaan. Maar op weg naar de wc kun je er stiekem een blik op werpen.

Wat eten we? De kaart past op een A4’tje. De gerechten zijn simpel: jabugoham met crostini van Bettine Rouge; garnalenkroketjes; rondelle van fazant met zuurkool en hete bliksem; chocolademousse met vanillesaus en peersorbet.

Smaakt het? Het Lelijke Eendje deelt niet alleen de wc maar ook de keuken met De Zwaan. Dat valt wel te proeven. De Spaanse ham van het voorgerecht komt van een goed huis, al had hij best wat vetter mogen zijn. Deze is nogal mager en dus droog. De kroketjes zijn goed gevuld met grijze (Hollandse) garnalen. Rondelle is een nogal pretentieuze betiteling voor rolletjes fazantvlees in een plakje spek. Maar de fazantbrokjes zijn mals, zelfs een tikje rosé van binnen. De zuurkool is doorstoofd, de hete bliksem smeuïg en de saus fluwelig. De chocolademousse is saai maar keurig.

Er zijn wel dingetjes: zo is de korst van de garnaalkroketjes onelegant dik, wat doet denken dat ze niet in huis zijn gemaakt, de rookworst bij de fazant is van Unox en in de sorbet van peer zitten harde ijskristallen. In De Zwaan val je erover, in het Eendje zie je het door de vingers. Wat niet geldt voor de madeleine bij de koffie. Die is halfgaar.

Hoe is de bediening? De bazin van het Eendje is een jonge vrouw die volkomen op haar plek is. Ontspannen en gastvrij. Dat geldt minder voor de zwaar bepakte mannelijke collega’s die overkomen uit De Zwaan om een handje toe te steken. Ze kunnen maar moeilijk kiezen tussen jovialiteit en stijve correctheid. Met uitzondering van eigenaar Peijnenburg die zelf ook de handen uit de mouwen van zijn hippe visgraatpak steekt. Soepele allemansvriend zo te zien.

Wat kost het? Een driegangenmenu kost 34,50 euro. Voor de extra gang betalen we 12,50 euro.

Komen we terug? Als de avond vordert loopt het Eendje voller en voller, terwijl bij moeder Zwaan veel tafeltjes leeg blijven. Er moet zelfs een tafel uit De Zwaan worden gehaald om nog vier gasten te bergen. Het lijkt symptomatisch voor het huidige uitgavepatroon. We willen best uit eten, maar een bistro is ook prima. Als het een goede is. Het Lelijke Eendje kan er prima mee door.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden