Column Sander Donkers

Vlaggen bij de voetbalwedstrijd van mijn kind: een interessante oefening in moraliteit

Dit weekend was ik weer eens grensrechter bij een voetbalwedstrijd van mijn kind. Het is een interessante oefening in moraliteit. Vooral bij uitwedstrijden, als de ontvangende club de andere vlagger én de scheidsrechter levert. Soms is dat iemand met een groot rechtvaardigheidsbesef in zijn fluitje, maar regelmatig knijpt hij oogjes toe als hij de kans ziet – of erger. Hoe meer fanatieke ouders langs de lijn, hoe bonter het kan worden.

Aan mij en mijn vlaggetje dan de mogelijkheid het onrecht iets te verzachten. Klutsballen, buitenspel, over de zijlijn of niet; vaak is het lastig te zien. Herstel je de balans als je de jouwen het voordeel van de twijfel geeft, of zet je dan een eerste stap op het verraderlijke pad van corruptie? ‘Two wrongs don’t make a right’, fluistert de engel op mijn linkerschouder. ‘Denk aan die tevreden gezichtjes na afloop op de achterbank’, zegt het duiveltje op de rechter.

Zo schippert men.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.