Verzekerd scheiden

Omdat er geen verzekering is tegen ongelukkige huwelijken komt de Goudse met een Alimentatie Polis. Alleen nuttig in enkele gevallen, zo blijkt....

Het zou een 'niet onderkend maatschappelijk probleem' zijn: duizenden gezinnen zijn afhankelijk van alimentatie, maar als de alimentatiebetaler arbeidsongeschikt raakt of - erger - overlijdt, is het gedaan met de financiële bijdragen.

Verzekeraar De Goudse presenteerde onlangs de Alimentatie Polis, een verzekering in drie verschijningsvormen die kan worden afgesloten bij de afwikkeling van de scheiding of als er al een alimentatieregeling is. Geboden wordt de zekerheid dat de afgesproken alimentatiebedragen in alle gevallen worden betaald, gevraagd een premie die kan uiteenlopen van een paar honderd tot een paar duizend gulden per jaar.

'Goedkoop' lijkt de eerste variant van de Alimentatie Polis, want het gaat om een eenvoudige ongevallenverzekering. Tegen een premie van één gulden per verzekerd bedrag van duizend gulden wordt het resterende bedrag van de alimentatie in één keer uitgekeerd mocht de alimentatiebetaler (meestal de man) door een ongeval komen te overlijden of arbeidsongeschikt raken.

Heeft de verzekering betrekking op bijvoorbeeld een tienjarige alimentatie van tweeduizend gulden per maand, dan is het verzekerde bedrag 240 duizend gulden, en de premie 240 gulden per jaar. Overlijdt de man na bijvoorbeeld vier jaar, dan wordt de resterende 60 procent van het verzekerde bedrag uitgekeerd. Bij arbeidsongeschiktheid door een ongeval vult de verzekeraar het (door de rechter vastgestelde) nieuwe alimentatiebedrag aan tot het oorspronkelijke niveau.

Deze 'goedkope' verzekering heeft één nadeel: hij is duur. Immers, de formule van een gulden jaarpremie per duizend gulden verzekerd bedrag geldt voor veel ongevallenverzekeringen. Alleen kennen die verzekeringen geen uitkering die elk jaar kleiner wordt. Sluit iemand een gewone ongevallenverzekering af waarbij er 240 duizend gulden wordt uitgekeerd bij overlijden, dan wordt dat bedrag te allen tijde uitgekeerd.

Het enige verschil met de ongevallenverzekering uit de Alimentatie Polis is de faciliteit dat de alimentatie-ontvanger (meestal de vrouw) de verzekering afsluit en de premie betaalt, en niet de man. Dat geeft al aan in welke gevallen deze verzekering nodig kan zijn: alleen als de verhoudingen tussen de voormalige echtgenoten zo slecht zijn dat er in gezamenlijk overleg geen ongevallenverzekering is af te sluiten waarbij de man de vrouw als begunstigde opgeeft.

De tweede variant van de Alimentatie Polis is ook een bekende: een levensverzekering, eventueel gecombineerd met een arbeidsongeschiktheidsverzekering, die ook uitkeert als het leed door een andere oorzaak dan een ongeval is veroorzaakt. De premie is ruwweg zes keer zo hoog als bij de ongevallenverzekering, maar het arbeidsongeschiktheidsdeel kan van de belasting worden afgetrokken, want dat is een soort WAO-premie.

Het is de vraag of eenoudergezinnen die tweeduizend gulden alimentatie ontvangen (een inkomen nog onder bijstandsniveau) 150 gulden per maand kunnen en willen missen om verzekerd te zijn van de resterende jaren alimentatie. Sinds 1994 geldt de alimentatieplicht nog maar twaalf jaar, alle alimentatieregelingen zijn zodoende per definitie tijdelijk.

Bovendien, en dat is belangrijker, nemen advocaten-scheidingsbemiddelaars waar dat vrouwen steeds vaker sneller plannen ontwikkelen om niet afhankelijk te zijn van de alimentatie. Mr. Cees van Leuven, woordvoerder van de Vereniging van Advocaat-Scheidingsbemiddelaars, stelt dat de trend is dat vrouwen na een scheiding minder afhankelijk zijn van alimentatie dan voorheen. Van Leuven: 'Ik zie voor deze verzekering eigenlijk alleen nut als er geen pensioenverzekering is. Dat zie je nog wel hoor, bij ondernemers bijvoorbeeld.'

Een en ander belooft geen florissante markt voor het nieuwe product, ook al niet omdat de derde variant van de Alimentatie Polis een koopsompolis is, een overbekend product bij de afhandeling van een scheiding. De man stort eenmalig een groot bedrag bij de verzekeraar, waar dan maandelijks, of per kwartaal, een lijfrente-uitkering uit gedaan wordt aan de vrouw, ter hoogte van het vastgestelde alimentatiebedrag. Wat dat betreft dus niks nieuws onder de zon met het initiatief van de Goudse.

Waarom komt deze verzekeraar dan nu met de Alimentatie Polis? Marcel van der Meulen van de Goudse zegt dat er geen onderzoek gedaan is naar het aantal gezinnen dat afhankelijk is van alimentatie. Verder dan 'duizenden' komt men niet. 'Nee, we hebben meer gekeken naar het aantal scheidingen.' Maar dat is de laatste jaren toch afgenomen? 'Ja, dat klopt. Het is een al langer bestaand probleem. Maar met de terugtrekkende overheid erbij zien wij toch voldoende marktkansen voor deze verzekering.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden