Column Arnon Grunberg

Verplichte treurnis is onaangenaam, maar van andermans weemoed, zeker van die van Leonard Cohen, knapt een mens op

Arnon Grunberg

In het Joods Museum in New York is een tentoonstelling over Leonard Cohen te zien. Het was er druk; Cohen mag dood zijn, zijn muziek leeft voort. De criticus van The Washington Post, Sebastian Smee, had het over ‘een jacuzzi van kitsch’. Cohen was een dichter volgens Smee, maar de kunst in deze tentoonstelling was ‘blah’.

Dat viel mee.

Er was een ‘depressiekamer’ van Ari Folman, die de indrukwekkende film Waltz with Bashir heeft gemaakt, waar je kon gaan liggen en naar Famous Blue Raincoat kon luisteren terwijl animaties op de muren en het plafond verschenen en je jezelf zag, tussen de animaties door.

Verplichte treurnis is onaangenaam, maar van andermans weemoed, zeker van die van Leonard Cohen, knapt een mens op.

Ik was er met een vriendin die ik ruim tien jaar ken, maar die elke keer als ik haar zie net zo ongemakkelijk is als tijdens onze eerste ontmoeting. Sommige mensen wonen in hun lichaam alsof het van iemand anders is. Ze schrijft ook, vooral non-fictie, en ze vertelde over haar projecten.

Ooit had ik voor haar gekookt, ceviche, omdat ik een weddenschap had verloren. Ze had haar schoenen uitgetrokken, we aten de vis, luisterden naar Cohen. Daarna heb ik nooit meer gekookt, ook niet voor mezelf.

‘Ik heb mijn favoriete Cohen-nummer nog niet gehoord’, zei ze, ‘Everybody Knows.’

‘Ik wacht op Waiting for the Miracle’, antwoordde ik.

Leonard Cohens weemoed van de milde onthechting begeleidt me nu zo’n dertig jaar en ik vermoed dat die mij ook de komende dertig jaar zal blijven begeleiden.

Om de wereld te willen redden moet je geloven in je eigen onmisbaarheid en die van je soort. Aan dat geloof ontbreekt het me. Het gaat er wat mij betreft om de wereld zo nauwkeurig mogelijk te beschrijven, dat is de taak van de getuige.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden