Van Maanen wint Sonneveldprijs

amsterdam Jan van Maanen heeft de jury- en publieksprijs gewonnen op het Amsterdams Kleinkunst Festival. In de Kleine Komedie kreeg hij maandagavond de Wim Sonneveldprijs uitgereikt....

De winnaar laat tijden van het Polygoon Journaal herleven op de finale van het festival. Van Maanen, in uiterlijk de jongere evenknie van Van den Ende-directeur Erwin van Lambaart, kent zijn klassiekers.

Met een kostuum uit vaders studententijd, ouderwetse piano-arrangementen en een kloek deftig stemgeluid werpt hij het cabaret veertig jaar terug in de tijd, alsof Bram en Freek en de standuppers nooit zijn opgestaan. ‘Retrocabaret’, typeerde de jury zijn stijl.

Zijn vorm moge dan ouderwets zijn, zijn onderwerpen zijn van nu. De cabaretier becommentarieert op scherpe wijze de Nederlandse politiek en maakt veel ijzersterke actuele grappen, op de finaleavond bijvoorbeeld over de Poolse vliegramp bij Smolensk.

Hij wisselt conferences af met komische liedjes. In een aangepaste versie van Wim Sonnevelds Tea Room Tango – ‘Je hebt mij belazerd’ – bekritiseert hij eerst subtiel en daarna hard premier Balkenende.

Van Maanen is het type man dat op verjaardagen de lachers op zijn hand krijgt, met zijn goede gevoel voor timing, onderkoelde opmerkingen en oneliners. Hij speelt de zaal plat en laat zien dat de klassieke conference als vorm nog altijd werkt.

Tweedeprijswinnaar Marjolijn van Kooten presenteert zich in haar optreden als een sneu meisje op zoek naar geluk, of eigenlijk vooral: een man. Ze vindt zichzelf te dik en is haar ongelukkige puberteit nooit echt te boven gekomen.

De jury: ‘Ze blijft consequent sneu. Een sneuheid waarmee ze enorm de draak steekt’.

Van Kooten doet denken aan Brigitte Kaandorp en Kantinka Polderman, omdat ook zij de lach aan haar kont heeft hangen en haar humor vindt in tragiek en onhandigheid. Ze is goed in timen en weet uiteindelijk in haar liedjes ook te ontroeren.

Matthijs Verhallen, de winnaar van de derde prijs, zingt liedjes achter de piano, met Maarten van Roozendaal als vermoedelijke inspiratiebron. ‘Een eigenzinnige theatermaker, een tikkie arrogant en afstandelijk’, oordeelde de jury.

Met zijn goed gespeelde nummers vertelt hij over de liefde, de intelligentsia en zijn studentenleven. In zijn liedjes zit nog te weinig ontwikkeling, merkte de jury terecht op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.