Interview De vriendschap

Van Hanegem en Touzani kunnen lekker chillen met elkaar. Ook als ze het oneens zijn

Willem van Hanegem en Soufiane Touzani Beeld Waldthausen Marlena

Vooral op sociale media lijkt het soms wel of niemand meer met iemand overweg kan. De Volkskrant zet daar deze zomer vrienden tegenover die grote en kleine verschillen overbruggen. Deze week: Willem van Hanegem en Soufiane Touzani.

Twaalf jaar voordat Soufiane Touzani (31) werd geboren, gaf Willem van Hanegem in het eerste duel van het Nederlands Elftal op het WK van 1974 een onbeschrijfelijke en vaak gememoreerde ‘steekbal’.

Toch maar een poging tot beschrijven. De linkervoetbeweging produceerde een soort biljartstoot. Die stoot droop van het uitgestelde trekeffect. De bal was hard op weg de achterlijn te passeren. Rob Rensenbrink wist beter. Hij speelde de bal naar Johnny Rep, die de 2-0 tegen Uruguay kon binnenschuiven.

‘Is een tijdje terug’, zegt Van Hanegem droogjes (74) als dat moment ter sprake komt.

Hoe kan zo’n bal zo’n effect krijgen? ‘Dat kan. Als je hem niet goed raakt.’ Soufiane Touzani luistert geamuseerd toe, aan de tafel van golfclub Houtrak in het Noord-Hollandse Halfweg.

De een is mede dankzij die fenomenale trap met buitenkant links zo’n legende dat hij nog steeds door velen wordt gezien als de beste Nederlandse voetballer na Cruijff. Hij won met Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europa Cup 1 in 1970, verloor met Oranje de WK-finale van 1974 en leidde Feyenoord in 1993 als trainer naar de landstitel.

De ander is een professioneel straatvoetballer annex baltovenaar die met zijn (ook al onbeschrijfelijke) trucjes op zijn eigen YouTube-kanaal wereldwijd zo bekend is geworden dat spelers van het kaliber Ronaldo, Ramos en De Bruyne tijd vrijmaken om door hem te worden uitgedaagd. Zijn bewegingen werden gekopieerd door Neymar, Ibrahimovic en Ronaldinho en zijn miljoenen keren bekeken. Het tweede, door zijn eigen productiebedrijf gemaakte seizoen van Tiki Taka Touzani, was dit jaar te zien op RTL7.

Maar wie de twee vrienden complimenteert met wat dan ook, stuit vaak op zwijgen, beschaamd weglachen, of een vlucht in woorden die geen antwoord vormen.

Doe toch gewoon, doe toch normaal.

In een tijd waarin voetballers zich steeds meer als popsterren gedragen en de ene na de andere speler bij het WK kermend tegen de grond ging bij elk vermoeden van een lichte aanraking, is dat best bijzonder. Touzani: ‘Het gewone is vreemd of gek geworden. Daar hadden we het laatst nog over. Als je zo normaal bent als Willem, dan is dat tegenwoordig apart.’

Een maandagochtend op de golfclub waar Van Hanegem een paar keer week verschijnt. Ook nu hij met een vervelende peesontsteking kampt. Hij wrijft voortdurend over zijn rechteronderarm. Vertelt dat hij zelfs nog heeft geprobeerd met één arm te golfen, maar dat werd niks.

Touzani is precies op tijd binnen komen lopen. Hij is net terug uit Marokko, waar hij filmpjes maakte om de kandidatuur van het land als organisator van het WK 2026 te ondersteunen. Een paar dagen na het gesprek op de golfclub krijgt niet Marokko, maar de combine VS, Canada en Mexico het toernooi toegewezen.

‘Ha, maestro’, zegt Touzani als hij Van Hanegem begroet. ‘Ik was hier een uurtje geleden al, ben even weg gaan dommelen.’

De serveerster vraagt of Touzani ook iets wil drinken. ‘Nee, dank u’, is zijn antwoord. Tegen de gespreksgenoten: ‘Sorry, hoor.’ Van Hanegem: ‘Nee, dat weten we wel.’ De oud-voetballer heeft van tevoren al op licht bezorgde toon bij een van de interviewers geïnformeerd: ‘Weet jij wanneer de ramadan is afgelopen? Donderdag toch?’

Willem van Hanegem en Soufiane Touzani kennen elkaar nu een jaar of vijftien. Van Hanegems jongste zoon Boy kreeg voor zijn verjaardag van zijn vader een potje zaalvoetballen cadeau. Een groepje (voornamelijk) Rotterdamse voetballers van ongeveer gelijke leeftijd werd uitgenodigd. Touzani, die opgroeide in de Rotterdamse wijk Bloemhof in Zuid, was een van hen.

Of hij toen ook al een leuke bal kon trappen?

‘Anders nodigen we hem niet uit, toch?’, zegt Van Hanegem. ‘Die jongen kan alles met een bal. Dat kon-ie op zijn 12de al.’

Het moet wat zijn om als jonge jongen te worden uitgenodigd door het fenomeen Van Hanegem. Touzani vertelt dat hij in stadsdeel Feijenoord is opgegroeid, thuis kon hij het gejuich horen als er in de Kuip werd gescoord. Maar een binding met Feyenoord had hij niet en hij was domweg te jong om iets te vinden van Van Hanegem als voetballer.

Zijn vader en andere familieleden praatten hem bij. Hij kroop zelf achter de computer om te zien wat ze precies bedoelden. Zooo, wat kon die man voetballen. Wat een inzicht, wat een techniek.

CV Soufiane Touzani

1986 geboren in Rotterdam-Zuid, groeit op in wijk Bloemhof en gaat voetballen bij amateurclub Spartaan’20. Later gescout door Feyenoord.

2003 eerste filmpje waarin hij trucjes met de bal doet, wordt miljoenen keren bekeken

2007 en 2008 topscorer eredivisie zaalvoetbal, speelt meerdere keren voor Nederlands team

2011-2015 op tv te zien bij Zappsport en Koning Voetbal

2013-nu challenges op eigen YouTubekanaal met onder meer Aubameyang, Balotelli, Sergio Ramos en Cristiano Ronaldo

2017-2018 programma Tiki Taka Touzani op RTL7

Touzani is getrouwd en heeft twee kinderen

Nu, in het clubhuis van de golfclub, trekt Touzani onmiddellijk aan de rem: ‘Ja, sorry Willem. Weet je: hij vindt het niet zo fijn als je hem adoreert.’

Na het voetbalfeestje van zoon Boy zagen ze elkaar jaren niet. Later ontstond er een hechte vriendschap tussen de twee.

In januari dit jaar werd duidelijk dat Van Hanegem aan prostaatkanker leed en 35 bestralingen moest ondergaan. Twee maanden later werd hij genezen verklaard.

Touzani zat met de onheilstijding in zijn maag. Hij wilde Van Hanegem wel steunen, maar zocht toch maar geen extra contact in die periode. ‘Omdat ik dan denk: hij heeft zijn directe omgeving om zich heen en dat moeten moeilijke gesprekken voor hem zijn. En ik kan hem niet meer dan sterkte wensen.’ Hij prevelt zachtjes, in zichzelf, de voornaam van zijn 43 jaar oudere vriend.

Geloof

Hun meeste gesprekken gaan over voetbal en dan zitten ze al snel op één lijn, maar laatst ging het in de auto zomaar over het geloof.

Van Hanegem: ‘We gingen naar Salem, een kennis van ons. Die had allemaal mensen uitgenodigd om te eten. Wat was het ook alweer?’

Touzani: ‘Iftar.’ De maaltijd voor de moslims na zonsondergang.

Van Hanegem: ‘Iftar ja. We dachten: wat moeten we daar doen? Maar Salem, wat is hij, een Jordaniër of een Palestijn? Die heeft ook iets... goeds. Die nodigt dan familie uit, maar ook andere mensen die het niet zo goed hebben als wij.’

Onderweg in de auto, vertelde Van Hanegem aan Touzani dat hij nergens in gelooft. ‘Ja in mezelf. Een beetje.’

Touzani: ‘De reden waarom Willem niet gelooft, is juist de reden waarom ik wél geloof. Ik vond het mooi dat tijdens die autorit te ontdekken. Een van Willems kernpunten was: ik geloof niet, omdat er zoveel onrecht in de wereld is. Dat is een heel begrijpelijke gedachte, maar daarom geloof ik juist wél. Uiteindelijk worden we berecht. Er gebeuren zoveel verschrikkelijke dingen zoals Willem terecht zegt – ik moet er niet aan denken dat daar geen vervolg of einde aan zit.’

Heb je Van Hanegem geprobeerd te overtuigen dat het beter is als hij wel gaat geloven?

Touzani: ‘Als je met elkaar over geloof praat, kan het al snel die kant opgaan. Ik ben er niet voor om Willem te overtuigen. Het mooiste is dat we zo ver uit elkaar liggen, maar wel met een glimlach met elkaar kunnen praten. Dat vind ik heel belangrijk, zeker voor deze tijd, hè Willem? Dat mensen lekker met elkaar kunnen praten.’

Van Hanegem: ‘Ja, dat is het belangrijkste.’

Hebt u een reden om niet te geloven?

Van Hanegem: ‘Ja. Hij heeft er een goede reden voor om wel te geloven en die heb ik eigenlijk ook om het niet te doen. Ik kan natuurlijk niet zeggen dat al het onrecht wordt veroorzaakt door het geloof. Dan ga ik iedereen die gelovig is, de schuld geven. Nee, het gaat van mij uit. Als ik dat allemaal zie gebeuren, dan denk ik: dat kan niet waar zijn. Het bestaat niet dat er dan iemand is...’

Een hogere macht?

Van Hanegem: ‘...die dat toelaat. Dat mensen zo kunnen zijn.’

Touzani: ‘Ik denk het tegenovergestelde. Ik zou heel onrustig worden als het zo zou zijn. Er lopen in de wereld moordenaars rond, pedofielen, mensen die zo’n slecht geweten hebben. Dan stelt het mij gerust dat er iemand is die dat ziet. Ik ben niet wraakzuchtig, maar wel voor gerechtigheid. Ik weet niet of mijn plek gegarandeerd is, maar ik zou het ook schitterend vinden als ik Willem in het paradijs zou tegenkomen.’

Voetbal

Over de voetballer Van Hanegem – nadien trainer, analyticus, columnist en niet onverdienstelijk Joe Cocker-imitator – is een hele bibliotheek volgeschreven. Dit voorjaar werd daar een nieuw boek aan toegevoegd: Willem van Hanegem – Buitenkant links.

De presentatie vond plaats in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. Van Hanegem mocht de avond besluiten door de eerste drie gesigneerde exemplaren te overhandigen. De ontvangers waren dochter Alice uit het eerste huwelijk, zoon Boy uit het tweede en Soufiane Touzani.

Omgekeerd liet Van Hanegem zich door Touzani overhalen om, bij wijze van challenge, een drone uit de lucht te schieten voor Tiki Taka Touzani. Nog leuker had Touzani het gevonden als Van Hanegem met een masker op door een winkelstraat was gesloft. Bal aan de voet en dan mensen anoniem door de benen spelen. ‘Maar ik durfde het niet te vragen. Ik vond het ongepast.’

Touzani heeft in het clubhuis op de golfbaan nog een mooi voorbeeld gegeven van hun vriendschap. In Marokko ontmoette hij Lothar Matthäus, de oud-international van Duitsland die hier nooit erg geliefd is geweest.

In Marrakesh werden Touzani en voormalig Marokkaans international Noureddine Naybet tegenover Matthäus en de Braziliaan Roberto Carlos gezet. Aan het demonstratiepartijtje hield Touzani ‘een souvenir’ voor zijn oude vriend in Nederland over: hij speelde Matthäus niet één, maar twee keer door de benen.

CV Willem van Hanegem

1944 geboren in Breskens

1962-1968 speler van Velox, Xerxes

1968-1976 en 1981-1983 298 wedstrijden voor Feyenoord, 90 doelpunten

1970 wint met Feyenoord als eerste Nederlandse club Europa Cup 1

1974 verliest met Oranje WK-finale van West-Duitsland

1976-1981 speler van AZ’68, Chicago Sting (VS) en FC Utrecht

1992-1995 wint als trainer Feyenoord de landstitel en twee keer de beker

1995-2008 trainer Al Hilal (Saudi-Arabië), AZ, Sparta, assistent-bondscoach Nederland, trainer FC Utrecht

2008-nu onder meer analyticus op tv, columnist AD

Van Hanegem is getrouwd en heeft vier kinderen

Van Hanegem heeft het, zacht gezegd, niet zo op Duitsers, en niet alleen vanwege die rampzalige WK-finale van 1974. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, Van Hanegem was net vijf maanden oud, kwamen zijn vader en oudste broer om bij een bombardement op Breskens. Hoewel het de geallieerden waren die de bom lieten vallen, kun je bij Van Hanegem nog altijd beter niet over onze oosterburen beginnen.

‘Ik schaam me er een beetje voor’, zegt Touzani over wat hij daar in Marokko deed. Want Matthäus is een stuk ouder dan hij.

Nergens voor nodig, vindt Van Hanegem. Hij trommelt van plezier op de tafel.

Soufiane Touzani en Willem van Hanegem Beeld Marlena Waldthausen

Touzani was 14 en speelde in de jeugd van Spartaan ’20 toen hij bij een rekoefening zijn hamstrings op spanning bracht. Hij staat op van tafel en doet het voor in het clubhuis van de golfbaan. ‘Toen zei iemand tegen mij: wat heb jij daar op je rug?’

Er kwam een vergroeiing aan zijn wervelkolom aan het licht, scoliose. ‘Zo’n vergroeiing zie je pas als het te laat is. Mijn rug groeide krom, ik zou last krijgen van mijn hart en longen als ze niks zouden doen. Dus hebben ze er een pin ingezet.’

Het betekende het einde van zijn carrière op het voetbalveld, al heeft de dokter hem nooit opgedragen ermee te stoppen. Wel raadde die hem aan oefeningen met de bal te doen, zeker toen hij een jaar moest revalideren van de operatie. Die oefeningen vormen achteraf de basis van zijn bestaan als freestyle-voetballer, op gang geschoten door een filmpje dat hij met een vriend opnam toen hij 16 jaar was. Het clipje met daarin Touzani en een aantal onnavolgbare bewegingen met de bal, werd een hit op internet. Honderden miljoenen mensen zagen het.

Hij kan tegenwoordig leven van zijn hobby. Vliegt de wereld over, met de bal aan de voet. Hij doet campagnes voor Nike; de ING en KNVB huren hem geregeld in om de jeugd te inspireren. Dat probeert hij zelf ook via zijn eigen school en foundation.

Van Hanegem: ‘Hij is toch maar mooi zo ver gekomen. Dan moet je goed in elkaar zitten, anders lukt dat niet.’

Gevraagd of hij nog steeds last van zijn rug heeft, aarzelt Touzani. ‘Wat is last? Ik moet op mijn houding letten, geen gekke bewegingen maken. Als ik heftig tekeerga, voel ik het wel.’ Voorzichtig: ‘Maar dat durf ik bijna niet te zeggen. Er zit tegenover mij iemand die helemaal niet weet wat pijn betekent.’

Van Hanegem speelde als voetballer gewoon door met gebroken tenen. ‘Dat doet zeer als je ze breekt, maar binnen een paar minuten ga je weer verder.’

Weer wrijft hij over zijn rechteronderarm. Hij kan nu al weken niet golfen, en dat irriteert hem mateloos.

Het gesprek vindt plaats aan de vooravond van het WK voetbal. Van Hanegem kondigt aan zo ongeveer alles te gaan kijken. Touzani gaat ook veel kijken en is zelf te bekijken. Hij nam een paar filmpjes op met WK-internationals voor de NOS, en zal af en toe aanschuiven als analyticus bij Studio Rusland.

Urenlang kunnen de twee praten over hoe je het beste je tegenstander kunt passeren, waarom Kevin De Bruyne toch zo’n bijzondere voetballer is en wat Van Hanegem zo stoort aan Neymar. ‘Dan staan al die Brazilianen na afloop feest te vieren op het veld en schiet hij als een raket de kleedkamer in.’

Beiden hebben weinig op met tactiek, zeker als de tactiek leidt tot voorzichtig voetbal of gewichtigdoenerij door de trainer. Van Hanegem vertelt dat hij als trainer van FC Utrecht de scoutingrapporten ongelezen in de prullenbak gooide. ‘Alsof ik niet wist wie er meededen bij de tegenstander.’

Hij voorspelt dat Kroatië (‘goede voetballers, allemaal klerelijers’), Frankrijk, België en Brazilië het verst zullen komen dit WK. Vier weken later blijkt die voorspelling angstwekkend accuraat.

De filmpjes die Touzani maakt zijn altijd kort en snel. Kinderen houden ervan, weet hij. Hun spanningsboog wordt steeds korter. Hij merkt het aan zijn 15-jarige broertje. ‘Die kan geen voetbalwedstrijd uitkijken. Tegenwoordig bepaal je zelf wanneer je de goals van een wedstrijd ziet. Als Ronaldo heeft gescoord, staat dat drie seconden later op Snapchat of Instagram.’

Het voetbal lijkt tegenwoordig lichtjaren sneller te gaan dan in de tijd dat Van Hanegem uitblonk. Touzani, na enige aarzeling om zijn vriend niet voor het hoofd te stoten: ‘Er zijn natuurlijk veel meer cameraposities. Er wordt veel meer ingezoomd. Zo krijg je het gevoel dat het veel sneller gaat. Maar of voetballers tegenwoordig sneller zijn in denken en handelen...’

Van Hanegem: ‘Als je niet kan nadenken, moet je nog steeds heel ver en veel lopen.’

Marokkanen

Kort voor aanvang van het WK zond Andere Tijden Sport een documentaire uit over Dries Boussatta, de eerste Marokkaanse Nederlander die voor Oranje koos. Van Hanegem, oud-trainer van Boussatta bij AZ, kwam daarin ook aan het woord.

In de aflevering kwam ter sprake dat Marokkaanse Nederlanders tegenwoordig sneller lijken te kiezen voor het Marokkaanse elftal. Ook omdat er hier in Nederland op een bepaalde manier naar Marokkanen wordt gekeken.  Boussatta zei dat hij nooit een Nederlander kan worden, hoe hard hij zijn best ook doet.

Boussatta werd door Marokkanen uitgemaakt voor landverrader, toen hij had gekozen voor Oranje. Omgekeerd betoogde Johan Derksen onlangs in Voetbal Inside dat spelers met een Marokkaanse achtergrond die door Nederlandse clubs zijn opgeleid en ‘meeprofiteren van de sociale welvaartsstaat’ in ons land ‘de morele verplichting hebben voor Nederland te kiezen. En niet voor Marokko, ook al kwalificeerde dat land zich wel voor het WK en Oranje niet.

Touzani: ‘Mag ik er wat over zeggen? Ik denk dat er geen peil op te trekken is en dat het niet meer belangrijk is wie waarvoor kiest. Uiteindelijk komt iedereen uit de buik van zijn moeder en moet je kijken wat voor jou het beste voelt. Nu is Marokko goed bezig, maar dat kan over twee jaar zo weer anders zijn.’

Als Marokko dit WK slecht presteert en het Nederlands elftal zich wel weer eens plaatst voor een eindronde, denk je dat Marokkaanse Nederlanders dan weer eerder voor Oranje kiezen?

‘Ik denk dat spelers zeker te beïnvloeden zijn, maar je kunt ze niet op een grote hoop gooien. Iemand als Hakim Ziyech laat zich echt niet gek maken, die doet wat hij zelf wil. Als jij de absolute top kunt halen als speler, dan moet je je afvragen of je voor Marokko moet kiezen. Want dan ben je in de winter niet beschikbaar voor je club vanwege de Afrika Cup. Anderen zijn juist zo trots op hun vaderland dat ze zeggen: dat boeit mij niet. Er zitten zoveel mitsen en maren aan.’

Van Hanegem wil iets zeggen, maar zijn telefoon gaat. Hij krijgt zijn telefoon, met ringtone van Ivanhoe, niet zomaar stil.

Uiteindelijk zegt hij: ‘Ik zou gewoon kiezen, wat is nou het beste? Stel dat het weer minder gaat met Marokko en ik ben jong en ik heb de kans voor het Nederlands elftal te spelen? Dan ga ik toch daar spelen? Met Boussatta had je dat toch ook? Dat ze altijd zaten te zeiken Marokkaan dit, Marokkaan dat.’

Even later: ‘En hoe zit het dan met Surinamers en Kaapverdianen? Die zijn daar geboren en wonen hier. Daar maakt toch ook niemand zich druk om?’

Maar over hen roept Wilders geen dingen als ‘minder, minder’.

Van Hanegem: ‘Wat interesseert die man mij nou? Hij is al zo lang aanwezig en heeft niks voor elkaar gekregen. Moet ik me dan druk gaan maken om zo’n pruikenmaker?’

Een paar dagen voor het gesprek heeft anti-islambeweging Pegida aangekondigd een barbecue te organiseren, vlak voor een moskee in Rotterdam, tijdens de ramadan. Van Hanegem begint er zelf over. Hij windt zich er flink over op. ‘Waarom moet je met je varkenskop bij een moskee gaan staan? Wat is dat voor flauwekul. En dan zegt Aboutaleb: dat moet kunnen. Nee, dat moet niet kunnen!’

Touzani, kalm: ‘Kijk, dit is de essentie waarmee we het gesprek begonnen. Dat je lekker kunt chillen met elkaar, ook als je het oneens bent.’

Politiek

Politiek is geen onderwerp waar ze vaak over praten. Van Hanegem heeft er wel een mening over, bijvoorbeeld over de Amerikaanse president Trump. Die treft die week in Singapore de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un, om te praten over de kernwapens van dat land. ‘Ik vind Trump ook een kwibus. Maar ik lach me echt de klere als hij het voor elkaar krijgt dat die dikke al die dingen gaat opruimen.’

Als de interviewers willen weten hoe voormalig Den Uyl-aanhanger Willem van Hanegem in de laatste verkiezingscampagne van Forum voor Democratie is beland, geeft hij wel antwoord, maar duidelijk geïrriteerd. FvD-leider Thierry Baudet plaatste vorig jaar september een selfie met de oud-voetballer en heette hem welkom als het 16.280ste lid van zijn partij.

‘Ik ben nooit lid geworden’, benadrukt Van Hanegem.

Was dat dan een verkiezingsstunt van Thierry Baudet?

‘Nee. Ik heb gestemd op Hiddema (de nummer twee van de partij). Hele aardige vent, hele intelligente man. Kreeg ik meteen weer allemaal mensen van die andere partijen op mijn dak. Die begonnen allemaal weer te zaniken, weet je niet.’

De fractievoorzitter van GroenLinks in Amsterdam, Rutger Groot Wassink, zei dat u misschien iets te veel ballen had gekopt in uw leven.

Van Hanegem: ‘Dat moet hij eens vragen aan die man die het bij hen voor het zeggen heeft. Met die opgestroopte mouwen. Klaver ja. Die heeft veel gekopt.’

Toch dachten mensen bij het zien van die foto: Van Hanegem, die was vroeger toch links?

‘Ik heb niks te maken met wat die mensen vinden. Ik heb mijn leven lang achter Den Uyl aangelopen. Moet ik dan mijn hele leven op de PvdA stemmen? Bij die partij zitten ook sufferds, merk je dan achteraf.

‘Ik heb sinds Den Uyl niet meer gestemd, alleen de laatste keer. Omdat die (Hiddema) nog iets durft te zeggen. En hij kan het ook heel goed verwoorden.’

Mensen keken ervan op dat u …

‘Omdat een of andere sufferd van GroenLinks zegt dat ik te veel gekopt heb. Nou, zeg hem maar dat Willem nergens last van heeft.’

Van Hanegem heeft zich juist altijd bekommerd om kwetsbare mensen. Vroeger, nog met Truus, was de woonboerderij in Leerbroek een soort opvanghuis. Voor gewone mensen, vaak voor (ex-)voetballers die het even moeilijk hadden, opvallend vaak voor (ex-)voetballers met een andere etnische achtergrond.

Toenmalig Ajacied Simon Tahamata, uitgejouwd vanwege de Molukse treinkaping, kwam geregeld bij Van Hanegem thuis om gitaar te spelen. Nog steeds is het in zijn woning soms een zoete inval van onder anderen Marokkaans-Nederlandse voetballers. Ook Touzani is er vaak geweest.

‘We hebben het nooit over politiek. Echt nooit’, zal Touzani later zeggen. Willem van Hanegem is dan al vertrokken naar het ziekenhuis, voor een onderzoek naar zijn golfblessure.

Waarom was hij zo geïrriteerd over die vragen over Baudet, denk je?

Touzani: ‘Het gekke is, aan de ene kant zeggen we: zo’n foto, daar is hij helemaal niet mee bezig. Toch denkt hij er wel over na.’

Twee weken later neemt Van Hanegem telefonisch contact op met een van de interviewers. Hij vertelt dat hij nog steeds niet kan golfen en rondjes over de greens loopt met zijn golfmaatjes.

Dan: ‘Zeg, dat zeuren over de politiek. Over hoe heet die partij ook alweer? Voor je het weet is zoiets weer een relletje. Wat heeft dat nou met vriendschap te maken? We praatten toch over vriendschap?’

Buiten het zicht van de drie anderen heeft Touzani deze maandag snel de rekening betaald van het samenzijn bij golfclub de Houtrak. Pas nadat hij op verzoek van serveersters nog heeft geposeerd en een paar handtekeningen heeft gezet. Hij zegt: ‘Het is ramadan. Ik moet goede dingen doen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.