Interview vakantieliefde

Vakantieliefde op de naturistencamping: ‘Ik was nooit op hem gevallen als ik hem met kleren aan had ontmoet’

Beeld Sasa Ostoja

Kristen en Michael troffen elkaar 33 jaar geleden op een naturistencamping. In hun blootje inderdaad.

Kirsten (50)

‘Het was voor mij in de zomer van 1986 het tweede jaar op de naturistencamping in Fereyrolles. Ik dacht op de heenweg, misschien is die leuke jongen er weer, Michael uit Alkmaar. Het jaar ervoor had hij niet veel belangstelling voor meisjes, maar wie weet was hij nu veranderd. Niet dat ik al die tijd romantische gevoelens voor hem had gekoesterd, maar als 17-jarige, op vakantie met mijn gescheiden moeder, vond ik dat het tijd werd voor wat zomerseks. 

En ja, hoor, daar stond hij, op de rotsen langs de rivier de Cèze, samen met wat andere jongens en meisjes. Poedelnaakt. En ik zag meteen zijn mooie krullenhoofd, en het fraaie lichaam dat in een jaar tijd een duidelijke ontwikkeling had ondergaan. Ik was niet verlegen, noch opgewonden over het gewenste weerzien. Evenmin was ik van mijn stuk gebracht door zijn naaktheid. Ik droeg weliswaar op die naturistencamping zelf een lang wijd T-shirt tot over mijn billen, maar mijn hele jeugd had ik met ons post-hippie gezin alle zomers doorgebracht tussen blote mensen. En wat kampeerders op zogenaamde ‘textielcampings’ niet altijd begrijpen, is dat vanzelfsprekende naaktheid nooit erotiseert. Eerder juist op je gemak stelt. 

Ik was 17, hij een jaar ouder, ik zag zijn stoere lichaam, het stevige ervan, maar erotiserend werd het pas toen hij ’s avonds rond het kampvuur zijn kleren aan had en we wandelingen maakten naar het chateau waar ik ondanks mijn hoogtevrees mijn benen over het stenen muurtje liet bungelen. Het viel me op dat hij soms flauwe, beetje macho-achtige opmerkingen maakte. Maar al te veel kritiek stond ik mezelf niet toe. Ik wilde hem, ik wilde hem doen. En nog diezelfde week lag ik in zijn tent aan de rand van het bos, ver genoeg bij zijn moeder vandaan. Daar beleefde ik niet de eerste maar de beste seks van mijn puberjaren. Samen ontdekten we van alles wat we nog niet kenden, en tot mijn vreugde had hij niet alleen oog voor zijn eigen plezier.

Als vanzelfsprekend bracht ik alle volgende dagen van de vakantie door in zijn tent. Schaamte hadden we niet, misschien dat die omgeving van naturisten daar toch iets mee te maken had. Ik weet zeker dat ik nooit op hem was gevallen als ik hem met kleren aan had ontmoet. Ik was een wannabee punker, hij droeg als we de stad ingingen de rode polo’s en gymschoenen van de markt die zijn moeder voor hem had gekocht. Maar op Fereyrolles, naakt en halfnaakt tussen hoge bergen, leek onze kennismaking ontdaan van ruis. Er was niets geheimzinnigs, niets wat overwonnen moest worden, onze naaktheid was niets minder dan het begin van een verkenningstocht. 

Vrienden van zijn moeder in de tent naast ons, vroegen ons eens of het iets zachter kon, maar niet op een verwijtende of lacherige manier. Eerder zoals je vraagt of het raam dicht kan omdat het tocht. En misschien, bedenk ik me nu, betrof hun verzoek niet eens de seksgeluiden maar ons gepraat tot diep in de nacht. Want dat deden we ook in die tent. Eindeloze gesprekken, geen idee waarover.

Zo werd ik verliefd, zonder het te weten, zonder onzekerheden te etaleren, zonder er consequenties aan te verbinden, want na een paar weken zou de vakantie voorbij zijn en zagen we elkaar hoogstwaarschijnlijk nooit meer. Overdag lagen we op de rotsen van de Cèze of zwommen we of gingen naar de grotten in de buurt die hij als habitué van binnen en buiten kende. En ’s avonds en ’s nachts was er zijn tent. Het grote moment waarop ik me realiseerde dat hij toch meer was dan een fladderende zomerliefde kwam pas toen hij al vertrokken was en ik het briefje met zijn telefoonnummer en adres nergens kon vinden. In paniek begon ik te zoeken. Tot mijn moeder een beetje triomfantelijk een papiertje uit de zonneklep van de auto trok. ‘Zoek je dit?’ Ze lachte, al die weken had ze er nooit moeilijk over gedaan dat ik haar schandelijk had verwaarloosd en nu hielp ze me mijn vriend te vinden. Plotseling drong tot me door hoe onwaarschijnlijk belangrijk Michael in die twee weken voor me geworden was, dat we zonder het in de gaten te hebben een stelletje waren geworden. 

Dit moment beschouw ik nog altijd als een diep inzicht dat ten grondslag lag aan een lang huwelijk. Na thuiskomst begonnen we elkaar wekelijks op te zoeken. Ik moest nog twee jaar middelbare school, hij nog maar een en na mijn eindexamen ben ik meteen bij hem ingetrokken. Ook dat gebeurde zonder nadenken, op dezelfde bijna nonchalante manier als we begonnen waren. Afgezien van de rode polo’s, waar ik hem uit heb kunnen praten, geloof ik niet dat we in de afgelopen dertig jaar wezenlijk zijn veranderd. We leven nog altijd even conflictloos, gezellig en vrolijk als toen in die tent. Nooit heb ik meer naar een ander gekeken. De krullen zijn eraf, een hipsterbaard kwam er voor in de plaats.’

Michael (52)

‘Ik was 18 en maagd. Voor de negende achtereenvolgende zomer zat ik met mijn moeder op de naturistencamping. Er was in het voorafgaande jaar iets veranderd in me, ik was zelfbewuster geworden, deed meer aan sport, hechtte meer belang aan hoe ik er uit zag en deze zomer had ik maar een doel: ik zocht een vriendin. Voordat Kirsten arriveerde had ik een ander meisje in mijn tentje gekregen, maar zij had me onmiddellijk een dreun gegeven toen ik een poging deed om verder te gaan dan alleen wat zoenen. En Kirsten leek dit jaar verrassend toegankelijk, anders dan de zomer ervoor toen mijn vriend en ik haar ‘de ijskast’ noemden. Ik zie haar nog voor me. Lang en dun, met een T-shirt zonder mouwen. Zelf was ik gewend naakt te lopen, dat deed me niks. Mijn moeder was de voorzitter van de NVSH in Alkmaar. Zij en haar vriendinnen waren vrije vrouwen en ik wist niet beter dan dat we ieder jaar zes weken op Fereyrolles in ons blootje liepen. Die zomer van 1986 zat ik als het ware middenin het ontpopproces van nerd naar een meer open jongen. Ik deed mijn best om uit mijn eigen hardheid te stappen, maar was me nog niet bewust van de blikken van anderen. Daarbij: op een naturistencamping is de erotiek volledig dood. Naaktheid heeft niet de betekenis van seks, maar van uniformiteit. 

Met Kirsten werd het dan ook pas spannend, later die dag met kleren aan, bij het kampvuur en in het stadje Barjac. Er speelde een band, we gingen kijken en toen zoenden we voor het eerst. Een heerlijke zoen die ook Kirsten blij verraste. Ik weet nog dat ze opkeek en zei: ‘wat intens’. En dat was het ook. Alles wat die eerste avond gebeurde en in de twee weken die volgden was vanzelfsprekend en moeiteloos en tegelijk doordrenkt van een schoonheid die je alleen bij grote liefdes aantreft. Al was dat laatste natuurlijk niet wat wij toen zagen. Wij zagen alleen kansen, de goeie timing, wij zagen alleen de camping, de tent, en wij waren toe aan het ontdekken van seksualiteit.

Van verliefdheid was nog lang geen sprake. Die zomer was ik vooral bezig met imponeren en het zoeken naar een houding. Ik maakte onuitstaanbare grappen. Als me een sigaret werd aangeboden brak ik die in tweeën onder het mom: ‘je bood me er toch een aan?’ En wat ik ook deed: het plastic folie van een pakje Marlboro’s zo omdraaien dat je er geen sigaret meer uit kon schudden, zodat dat stoere gebaar van de roker in een keer flopte. Maar mijn strategie werkte. Kirsten giechelde en zij en ik waren vanaf het eerste moment een stel. Samen slenterden we over de camping, we zwommen naar de overkant van de Cèze, waar we stiekem warm douchten op de duurdere camping La Genèse. We kookten samen voor mijn tent, voorgebakken crèpes en eenpansmaaltijden van sperziebonen en aardappelen, we gooiden steentjes in de rivier en spraken over van alles, al weet ik nu niet meer precies waarover. Niet over boeken en muziek, dat kwam allemaal later pas. Die hebben we samen ontdekt. We waren nog zo pril. 

Of ik haar mooi vond, daar stond ik niet bij stil. Ik denk eerlijk gezegd dat ik die zomer genoegen had genomen met elk meisje dat om mijn stomme grapjes lachte. Dat Kirsten slim was zag ik wel, maar dat speelde nog geen rol. Nu denk ik wel eens, stel dat het meisje vóór haar mij niet zo bruusk had afgewezen, hoe was mijn leven dan verlopen? Samen snuffelden we aan elkaars lichaam en vonden onze eigen liefde uit, zonder het in de gaten te hebben. Ik herinner me niet dat ik over bijzondere technieken beschikte waarmee ik indruk maakte. Wat dat betreft gingen we gelijk op. Een van de kennissen van mijn moeder in een tentje naast ons vroeg eens of het ’s nachts wat zachter kon en mijn moeder zei een keer, doen jullie nog wel iets anders dan samen in een tent kruipen? En ik, nog altijd met twee benen midden in de pubertijd, antwoordde: ‘maar mam, als je net een nieuw spelletje hebt ontdekt, wil je dat toch voortdurend spelen?’

 Aan het einde van de vakantie wisselden we adressen uit. Zij woonde in Hoorn, ik in Alkmaar. Het sprak vanzelf dat we elkaar nog eens zouden zien, maar veel betekenis hechtte ik niet aan die belofte. Dat veranderde pas in Nederland. Toen bleek dat onze interesses, new wave versus fantasy, net ver genoeg uit elkaar lagen om elkaar een leven lang nieuwsgierig te houden. We werden smoorverliefd en 33 jaar zijn we nooit langer dan een week zonder elkaar geweest. Op vakantie gaan we nooit meer. Waarom zouden we, we hebben allang gevonden wat we zochten.’

De volledige namen van Kirsten en Michael zijn bekend bij de redactie.

Corine Koole maakt ook een podcast over de liefde: Van twee kanten. Daarin vertellen geliefden elk over (een speciale gebeurtenis in) hun relatie; ze worden daartoe apart geïnterviewd. Meedoen? Meld het lust@volkskrant.nl.

Overleeft een liefde ziekte, een miskraam of vreemdgaan? In Van Twee Kanten interviewt Corine Koole twee partners apart van elkaar over een heftige gebeurtenis in hun relatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden