sander donkersin 150 woorden

Vader en zoon bestudeerden de schoonheid van de natuur

null Beeld

Aan de waterkant wees een vader zijn zoontje op een zwaan. Hij ging er zelfs voor door de knieën, om de aandacht van het ventje echt gericht te krijgen op de schoonheid van het beest. Hoe sierlijk hij neerstreek op het water, hoe beweeglijk zijn lange nek was – kijk dan toch, Teun!

Dat er intussen vlak voor hen, beneden op de lage kade, een groep jonge vrouwen in lycra hun lichamen in onmogelijke bochten aan het wringen waren, maakte vaders toewijding ietwat twijfelachtig. Althans, in de ogen van de ‘personal’ beul van het groepje. ‘Die zwaan zwemt gewoon door hoor’, snauwde ze, terwijl ze geroutineerd tien paar billen vanuit plankhouding in zijn richting commandeerde.

Pap hield zich doof. Pap onderwéés. ‘Kijk, Teun, nu droogt hij zijn vleugels in de zon.’ Van de overkant van de straat kwam Teun’s moeder aangelopen, en hurkte bij haar zoontje. ‘En wat denk je dat papa allemaal nog meer ziet?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden