Eeuwig levenLiesbeth Migchelsen 1971-2020

Uitgesproken pionier van het vrouwenvoetbal

Ze speelde 95 keer voor Oranje en legde de basis voor het suc­ces, maar wordt er nu pas voor geëerd. Ondanks een voorbeeldige leefstijl kreeg ze longkanker.

Liesbeth Migchelsen. Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Nu zijn de namen van vrouwelijke voetbalsterren als Lieke Martens, Shanice van de Sanden en Vivianne Miedema haast net zo ­bekend als die van de mannen. Tijdens de actieve carrière van Liesbeth Migchelsen was het vrouwenvoetbal in Nederland nog een sport in ontwikkeling. Migchelsen haalde de sterrenstatus en televisietalkshows nog niet, hoewel ze met haar team drie keer kampioen van Nederland werd, 95 interlands speelde en lange tijd aanvoerder was van het Nederlands elftal.

Ze overleed 26 mei op 49-­jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker. Pas toen werd ze geëerd in de kranten en televisiesport­rubrieken als een van de pioniers van het vrouwenvoetbal.

Haar vader Arend Migchelsen, voormalig banketbakker in Harderwijk, noemt het verschrikkelijk. ‘Ze had zo’n schitterend leven en genoot er zo van. Ik mis haar. Twee jaar geleden is mijn vrouw ook al overleden. En met mijn zoon heb ik geen contact.’

Hondstrouw

Ook Vera Pauw, haar voormalige bondscoach, vriendin en vertrouweling, schiet bijna in tranen. ‘Het is een tragedie waar je een boek over kan schrijven. Ze ging weer thuis wonen toen haar moeder ziek werd. Die overleed. Vervolgens kreeg haar vader longkanker. Hij genas, maar daarna kreeg Liesbeth die ziekte.’

Dat die ziekte haar kon treffen, is onbegrijpelijk. ‘Op voorbeeldige wijze zorgde ze voor zichzelf. Nooit uitspattingen. Hoogstens een glas wijn bij het eten.’ Ze bleven bevriend ook toen Pauw weg moest bij het Nederlands elftal. ‘Ze zocht mij op toen ik in Rusland werkte, ­later werd ze mijn assistent in Zuid-Afrika en we fietsen ­samen. Ze was hondstrouw aan degenen met wie ze een band had. Toen 18 februari longkanker werd vastgesteld, wilde ze alleen mij nog zien.’

Als kind speelde Liesbeth bij de plaatselijke club VVOG in Harderwijk, waar ook vader Arend het doel verdedigde totdat hij hogerop ging en zelfs het Nederlands amateurelftal haalde. ‘Voetbal was alles voor haar, net als voor mijn zoon Theo die later bij Groningen en Emmen op doel stond’, zegt Migchelsen.

Blok beton

Vera Pauw zag Liesbeth voor het eerst spelen in een afdelingsselectie toen ze 14 jaar was. VVOG verruilde ze eerst voor Puck Deventer en later voor SV Saestum in Zeist, waarmee ze in 2000 kampioen werd. ‘Dat was in de tijd dat je als vrouw nog moest betalen om te mogen voetballen’, zegt Pauw.

‘Ze verdedigde als een blok beton. Niemand kreeg haar van de bal. Als je een schouderduw wilde geven, was het je eigen schuld.’ In 2000 kon Migchelsen een prof­carrière beginnen in Duitsland bij FFC Heike Rheine. Ze bleef daar vijf jaar. Toen keerde ze terug naar ­Nederland, waar ze twee jaar voor Fortuna Wormerveer speelde. ­Nadat in 2008 de eredivisie van het vrouwenvoetbal begon, stapte ze over naar AZ, waar ze in 2008 en 2009 de kampioensschaal omhoog kon houden.

Trainer talententeam

Ze stopte in 2009 omdat ze nadacht over een maatschappelijke carrière. Maar de KNVB vroeg haar meteen als trainer van het talententeam van de Hogeschool van Amsterdam. ‘Ze had bondscoach kunnen worden van het Nederlands elftal. Maar ze was te uit­gesproken. Ze zei wat ze ervan vond. En ik denk dat ze daardoor die kans niet kreeg’, stelt Pauw.

Migchelsen vervolgde haar loopbaan in het buitenland en verdiende haar mooiste titel met het kampioenschap met Canberra United in Australië. Daarna werd ze assistent-trainer van Vera Pauw in Zuid-Afrika. Ook werkte ze in China.

Totdat het noodlot toesloeg en ze naar huis moest terugkeren. Liesbeth Migchelsen heeft in het verleden relaties gehad maar woonde de laatst tien jaar alleen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden