uit eten

Waar eten we?..

Gorgeous in Amsterdam.

Waarom?

De 2e Van der Helststraat 16 is een soort Bermudadriehoek voorrestaurants. In zes jaar tijd mislukten hier vier zaken. De laatste wasboerderijrestaurant De Lindenhoff, dat we in maart bespraken. De volgendedie het mag proberen, is Matthieu Kellenaers, een jonge kok die voorbestemdwas om restaurant Het Arsenaal van Paul Fagel in Naarden-Vesting over tenemen. Maar het koksbloed kruipt waar het niet gaan kan: Kellenaers wildetoch liever iets helemaal voor zichzelf beginnen.

Hoe zitten we erbij?

De rustieke boerenhoeve-prullaria van De Lindenhoff zijn eruit geveegd.Alleen de houten vloer is gebleven. De wanden zijn chocoladebruin en rozegeverfd, aan het plafond hangen kroonluchters.

De inrichting bestaat uit eenvoudig cafémeubilair. Tweedehands, zo tezien. Kellenaers begint bescheiden. Heel verstandig. Bij mooi weer kan ookbuiten op de stoep worden gegeten aan tafeltjes met gebloemd tafelzeil. Jezit wel met je neus op een druk kruispunt.

Wat eten we?

Het viergangenmenu: in soja gemarineerde tonijn met kruiden, salade metHollandse garnalen en Japans zeewier; heilbot op couscous met linzen,curryvinaigrette en tomaat; lamsfilet met zoete aardappelpuree, peultjes,paddestoelen en schuimige preisaus; mousse van papaya, roos en yoghurt metabrikooscompôte, rozemarijnschuim en koffiecrumble.

Kellenaers houdt wel van een beetje gegoochel op het bord. A lacarte-gerechten zijn ook in halve porties te bestellen, zodat je je eigenproeverijtje kunt samenstellen.

Smaakt het?

Kellenaers is een kok met een schildersoog. Alle gerechten zien erprachtig uit. Hoogtepunt is het hoofdgerecht: op een oranje traliewerkjevan aardappelpuree liggen drie rozige stukjes lam met een groenkruidenkorstje in een gelige preisaus. Daaromheen zijn heldergroenepeultjes uitgestrooid met hier en daar een oranje paddestoeltje. Dat kanwat ons betreft zo aan de muur van het Stedelijk. Met de smaak is ook niksmis. Het lam is mals en rozig, de peultjes zijn knapperig, de puree iszacht en zoetig. Het had wel wat warmer gemogen. Een voorverwarmd bord hadal geholpen.

Verder valt op dat Kellenaers nogal mild kookt en zuinig is met zout.Dat lijkt flauw, maar daardoor krijgen andere smaken de kans zich teontvouwen (al had de curryvinaigrette bij de sneeuwwitte heilbot echt welwat pittiger mogen zijn). Apart is het dun gesneden zeewier bij de tonijn,dat een lichtzoete dressing heeft meegekregen. De tonijn is besprenkeld metminuscule stukjes kruiderij waarin sinaasappel domineert.

Het dessert is een magnifieke variant van de vlaflip. Zoet en kruidig,met een bitterzoete toets van de koffie.

Hoe is de bediening?

Twee meisjes in nylonkousdunne truitjes en bruine voorschoten in dehuiskleuren bruin en roze bedienen ons. Ze doen het prima.

Wat kost het?

Vier gangen zonder drank: 36,50.

Komen we terug?

De plek lijkt geschikt voor een aardig buurtrestaurant. Kellenaersoverstijgt dat niveau. We zijn benieuwd of hij de zuigkracht van ditculinaire zwarte gat kan weerstaan.

Mac van Dinther

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden