Tweede huis in Frankrijk

Live uit buiten- of binnenland: de kunst van het vakantievieren volgens een bekendere Nederlander. Deze week: journalist en schrijver Henk Spaan, die met zijn vrouw in hun tweede huis in Frankrijk verblijft.

Beeld BART KOETSENRUIJTER

Leven als God in Frankrijk is.... uitgebreid lunchen met overheerlijke wijn...
Nee dat doe ik echt nooit. Ik eet 's morgens een fruitsalade, gedurende de dag twee crackertjes en dan 's avonds pas weer. Overdag wijn drinken, vind ik niks. 's Avonds genoeg hoor, daar gaat het niet om, maar ik ben zo iemand die denkt: zit de zes al in de klok?

Je hebt geen zwembad in de tuin. Is dat omdat je dat lelijk vindt of heb je niet zo veel met zwemmen?
Het is er gewoon nog nooit van gekomen. Op een half uurtje rijden hebben we een bosmeer en als het warm genoeg is gaan we daar naartoe.

Duik je er in één keer in of ben je dan bang voor een hartaanval?
Ik loop eventjes een stukkie het water in, met mijn blote voeten op de modder. Je moet uitkijken dat je niet je teen stoot tegen zo'n klote kei, want dan kun je ze breken, dat gebeurt weleens, of nagels eraf. En als het water zo'n beetje tot mijn zwembroek komt, steek ik mijn armen erin, tegen het hartinfarct, en dan duik ik.

En trek je dan veel baantjes?
Echt baantjes trekken is lastig in een bosmeer, maar ik zal je iets kinderachtigs vertellen: ik tel altijd mijn slagen. Als de zomer begint ben ik blij met 200, maar ik moet er uiteindelijk wel 500 per dag halen.

Ik zag afgelopen zomervakantie in Frankrijk geregeld ouders hun kinderen slaan, zie jij dat ook veel?
Hahaha! Ik wou dat er in Nederland meer kinderen werden geslagen. Dat zou ik nou echt buitengewoon toejuichen. Want die Franse kinderen zijn keurig opgevoed. Ze spreken op een normale toon. Dat is een groot verschil met de Nederlandse die ik hier tijdens de zomermaanden in de supermarkt tegenkom. Die Nederlandse kinderen hadden in hun jeugd echt wat meer klappen moeten hebben.

Niet dat ik op alle fronten nou een enorme Frankrijkfan ben, hoor. Je hebt mensen die helemaal raar beginnen te doen als het woord Frankrijk valt, dat heb ik niet. We hadden liever een tweede huis in Italië gehad - het eten is daar gemiddeld veel beter - maar dat was te ver rijden.

Beeld BART KOETSENRUIJTER

Mis je het weleens dat je niet op vakantie gaat naar oorden als de Seychellen of Tahiti?
Neenee. Dat 'avontuur', daar moet ik zo om lachen. Misschien als je jong bent, dat je denkt: o God, ik moet naar Bangkok en naar de Maldiven, maar dat is allemaal nutteloos. Ik hou meer van landen waar West-, dan wel Europese cultuur is.

Wat vind je van het Franse cultuurgoed, het hurktoilet?
Die bestaan niet meer, en de paar die er nog wel zijn, hebben ze expres voor de Nederlanders laten staan. Als ik in het hoogseizoen naar Frankrijk rij, zie ik hordes half uitgeklede Nederlanders de wc's langs de snelweg bevuilen. Ik hang nog liever boven een Frans hurktoilet dan dat ik op een pot zit waar net zestien bussen Nederlanders voorbij zijn getoerd.

Kun jij eigenlijk goed autorijden?
Daar geef ik geen antwoord op. Want als ik 'ja' zeg, rij ik mezelf morgen waarschijnlijk te pletter.

Beeld BART KOETSENRUIJTER
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.