Styling Maureen Powel, visagie Shao-Lin Kretz, met dank aan NewWerktheater voor de locatie.

interview trijntje oosterhuis

Trijntje Oosterhuis: ‘Ik was mezelf kwijtgeraakt en de hele wereld keek mee’

Styling Maureen Powel, visagie Shao-Lin Kretz, met dank aan NewWerktheater voor de locatie. Beeld Pablo Delfos

Zangeres Trijntje Oosterhuis viert haar 25-jarig jubileum met een nieuwe plaat die nogal persoonlijk is geworden. Met liedjes, bijvoorbeeld, over de tijd dat ze ‘door haar hoeven was gezakt’. 

Op haar nieuwe plaat staat een nummer met Vjeze Fur van De Jeugd van Tegenwoordig – ‘Hij is een ­megafan van mij, ik heb als verrassing op zijn bruiloft opgetreden’. En een nummer met rapper Diggy Dex. Er staan nummers op die ze heeft geschreven met singer-songwriter Linde Schöne, die 25 is, terwijl zijzelf ‘een belegen zangeres’ is, zegt Trijntje Oosterhuis – belegen als in gerijpt dan toch. Haar nieuwe album, kortom, staat vol nummers die ze heeft gemaakt met ‘jonge, frisse, te gekke gasten’, omdat ze daar zin in had en omdat het er tijd voor was na platen als Leven van de liefde, vol Nederlandse klassiekers, en Sundays in New York met The Clayton-Hamilton Jazz Orchestra.

Je vriendin Candy Dulfer zegt over jou: Trijntje heeft zichzelf als artiest al 88 keer opnieuw uitgevonden. 

‘Elk album is een weerslag van de fase in je leven waarin je je bevindt, het komt allemaal terug in je muziek. En af en toe is het tijd om te checken: ben ik dit nog? Ik zit nu op een enorm positieve golf, waardoor er veel ruimte is voor mijn eigen creatieve proces. Dus ik wilde zelf liedjes schrijven, en niet alleen nummers van anderen uitvoeren zoals ik de afgelopen jaren heb gedaan. Daar heb ik dan wel mensen voor nodig, want ik speel geen instrument en ik vind mezelf een betere zangeres dan een componist, dus ik heb goeie muzikanten en tekstschrijvers om me heen verzameld. Ik kan het niet alleen hè, dus het is niet van: ik ga lekker hip met jonge mensen werken, nee ik zal wel moeten. Je moet je blijven vernieuwen. Gewoon, bij mij thuis in de huiskamer hebben we liedjes zitten maken. En iedereen die ze hoort zegt: dit klopt, dit is helemaal Trijntje, dit is wat je moest doen.’

In het New Werktheater in Amsterdam-Oost, waar zojuist de fotosessie heeft plaatsgevonden, krijgt Oosterhuis een groente­omelet in een plastic bakje geserveerd, om zo meteen mee te nemen als ze naar de studio rijdt. Ze drinkt water en zwarte koffie en het zou – zie de omelet – zomaar kunnen dat ze weinig koolhydraten eet; ze is KILO’S AFGEVALLEN volgens de bladen, maar daar hebben we het niet over, omdat het er simpelweg niet van komt. Ze is slank, ontegenzeggelijk, en ze houdt niet op erover te vertellen hoe goed het met haar gaat: ‘Ik zit in een superpositieve energie.’

Styling Maureen Powel, visagie Shao-Lin Kretz, met dank aan NewWerktheater voor de locatie. Beeld Pablo Delfos

Het zijn best verrassende namen die aan je album meewerken: rapper Glen Faria, Jett Rebel, die het produceert. 

‘Het was niet bij me opgekomen om Jett Rebel (artiestennaam van Jelte Tuinstra, red.) te vragen moet ik eerlijk zeggen, iemand anders kwam ermee. Maar ik vind het een onwijs toffe gast, ik hou van mensen die keihard ­authentiek hun eigen ding doen. En Jelte is iemand die alle instrumenten beheerst, dus hij kan ook gewicht geven aan het album. Je hebt nu veel jonge producers die alleen een drumcomputertje aanzetten en iets met Autotune doen; je hoeft geen instrument meer te spelen om een hitsingle te maken. Maar mijn liedjes zijn zo rijk aan melodie, je moet wel iemand hebben die zijn shit kent. Jelte brengt precies de sound in die ik zocht. Ik heb hem laten horen wat ik te gek vind: jarentachtigdisco, soul, Diana Ross, Earth Wind and Fire, Stevie Wonder – hij is veel jonger dan ik, maar hij kent het allemaal. Ik heb veel bewondering voor zijn talent. En hij vindt het te gek om met mij te werken. En om eens een keer de producer te zijn in plaats van de artiest, het maakt je minder kwetsbaar. Als mensen het album zo meteen drie keer kut vinden, kijken ze naar míj.’

Dat zou logisch zijn, want het is een heel persoonlijke plaat geworden met nummers over gebeurtenissen die haar zelf zijn overkomen. Zoals haar scheiding een aantal jaar geleden: ‘Er staat een nummer op, Blijf, over dat ­moment vlak voor je uit ­elkaar gaat en je denkt: je vergist je, ga niet weg. Voor mij ligt dat alweer vér achter me, maar ik denk dat veel mensen het zullen herkennen hoe de grond onder je voeten wegzakt en je hart uit je lijf wordt gerukt. ‘Maar er staat ook een prachtig liedje op dat ik met mijn nieuwe liefde heb geschreven ­– nou ja, nieuwe liefde, we zijn ook alweer zes jaar samen. Het gaat over onze dochter, over het feit dat ik moeder ben geworden van een vrouw, wat ik een supervette eer vind. Ik had al twee zonen en mijn man heeft ook een zoon uit zijn eerste huwelijk. En nu is er een lief klein meisje bij gekomen dat alles en iedereen met elkaar verbindt. Voor de jongens was het best heftig: papa en mama gaan uit elkaar en dan komt er ook nog een nieuw kind, dus ik wilde het niet overhaasten. Maar aan de andere kant, ik was al 43, dus veel tijd hadden we niet. Het is een enorm cadeau dat het ons nog werd gegund.’

Dit is voor mij’ heet de single van het album, je zingt: ‘Dit is voor alle tijd die ik heb gemist, alle pijn die ik heb geslikt, voor de weggegooide jaren.’ Het klinkt alsof je door een moeilijke tijd bent gegaan. 

‘Nou, moeilijke tijd, dat is alweer even geleden, hoor. De ­afgelopen jaren waren vooral druk. Met optredens en met een huishouden met vier kinderen, waardoor je gewoon de hele tijd bezig bent met opletten of iedereen zijn scheenbeschermers wel bij zich heeft. Ik heb het met alle liefde gedaan, want moeder zijn is wat het meest van alles bij mij hoort, maar nu de kinderen wat groter zijn – ze zijn 14, 12, 11 en 3 – komt er weer meer tijd voor míj. Dat zit ook in Dit is voor mij: het is geen fuck you naar de wereld, het is juist een heel uptempo nummer waarvan ik weet dat mijn vriendinnen zullen denken na een lange werkweek en zorgen voor de kinderen: yes, hakken uit en dansen.’ Lacht: ‘Zou het een midlifecrisis zijn? Op je 44ste moeder worden en daarna tot vijf uur ’s ochtends op de dansvloer willen staan?’

Iets later vertelt ze toch over de periode na haar scheiding en haar podiumangst die in die tijd heviger was dan ooit. ‘Ik heb wel vaker knikkende knieën voor ik opga, maar in die tijd was ik erdoor verlamd. Ik voelde me wankel en twijfelde aan alles, ik twijfelde er zelfs aan of ik nog zangeres wilde zijn. Vroeg me af: is dit het me nog wel waard?’

Doel je er dan op dat je scheiding breed werd uitgemeten in de roddelpers? 

‘Ja, je raakt al je vertrouwen kwijt, in anderen, maar ook in jezelf. Ik was mezelf kwijtgeraakt en de hele wereld keek mee. Het is behoorlijk intimiderend als je door je hoeven bent gezakt en iedereen heeft een mening over je. Ik had het gevoel dat mensen in de zaal alles van me wisten. Dat ís niet zo, maar toch durfde ik bijna het podium niet meer op. Als ik naar voren moest, het licht in, dacht ik: laat me alsjeblieft in het donker blijven. Ik stond echt duizelig in de coulissen, wilde het liefst wegkruipen. Maar dat kan niet, je móét.’

Heb je iets gedaan om daar van af te komen? 

‘Toch maar doorgaan, en denken: dit gaat een keer over. En ik heb hulp gezocht om van me af te praten, dat heeft ook gewerkt. Ik schaam me er niet voor dat ik dit heb meegemaakt. Het was verschrikkelijk moeilijk, maar het kan iedereen overkomen, en ik weet nu dat je er maar het beste eerlijk over kunt zijn. Ik praat daar ook over met jonge mensen in het vak, zoals Jelte en Linde Schöne. Niet zo van: joh, sterk je aan mijn kwetsbaarheid, maar ik zeg wel: schaam je niet voor je angsten en twijfels, alles wat je meemaakt mag er zijn.’

Styling Maureen Powel, visagie Shao-Lin Kretz, met dank aan NewWerktheater voor de locatie. Beeld Pablo Delfos

Is je podiumangst er ook de reden voor geweest dat we je veel als coach en jurylid in tv-programma’s zien als, eerst in The Voice en nu alweer een tijd DanceSing en It takes two? ­Iemand als Anouk is daar heel uitgesproken over: het is makkelijk verdiend geld. 

‘Die programma’s worden vaak opgenomen op maandag of dinsdag, en het is waar, ik kan het niet makkelijker verdienen op zulke dagen, daar ben ik eerlijk in. Maar ik neem het óók heel serieus, omdat je echt verschil kunt maken. Ik weet waar ik over praat als ik zeg: ja, het is eng om te zingen, je geeft jezelf bloot en dan ben je kwetsbaar, maar stap over die drempel, dan kunnen er mooie dingen gebeuren. Dat wil ik graag overbrengen. Daarom ben ik ook een bedrijf begonnen samen met een psycholoog. We geven zangworkshops voor iedereen, ook voor mensen die in eerste instantie niet durven. Heeft alles te maken met faalangst natuurlijk. Terwijl: fuck wat anderen van je denken. Als jij er gelukkig van wordt: zing!’

Word jij er weer gelukkig van? 

‘Heel erg. Ik ga komend najaar een clubtour doen met nummers van het nieuwe album. Mijn man (gitarist Alvin Lewis, red.) is de bandleider; hij heeft jaren lesgegeven op pop-mbo’s en hij kent allemaal jonge, ­supergoeie gasten die hij voor de band heeft gevraagd. We hebben wel even gedacht: moet je wel samen op tournee gaan als je ook al een relatie hebt? Maar hij is gewoon de beste en ik verheug me er ontzettend op. Gewoon, weer tussen de bierkratjes staan, zoals het ooit begon.’

Styling Maureen Powel, visagie Shao-Lin Kretz, met dank aan NewWerktheater voor de locatie. Beeld Pablo Delfos

Trijntje Oosterhuis geeft op 30 maart een jubileumconcert in Ziggo Dome, Amsterdam. Haar nieuwe album verschijnt in mei. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden