Toen was pedofilie nog heel gewoon

Het is nu nauwelijks voor te stellen, maar zo'n dertig jaar geleden werd er nog veelvuldig gepleit voor acceptatie van seks met kinderen. Zaterdag in Vonk een artikel over de omwenteling in het denken over pedofilie. Hier een greep uit artikelen uit de jaren '70 en '80 die nu nooit meer de krant zouden halen.

Beeld Volkskrant

Sytze van der V. stond in 1982 gewoon nog met zijn hele achternaam in de krant. Het artikel - met de kop 'Beperkte kijk op pedofilie' - illustreert perfect het grote verschil tussen de mediabehandeling van pedofielen vroeger en nu. De Eindhovense pedofiel leeft tegenwoordig een opgejaagd bestaan, na zijn vrijlating in 2009 kreeg hij door de burgemeester een gebiedsverbod opgelegd. Waar hij nu woont, is niet bekend.

Begin jaren '80 haalde hij de krant met zijn boek 'Wat doe jij met mijn kind? Taboe-doorbrekend dagboek van een pedofiel over zijn ervaringen met kinderen, de rechterlijke macht en de maatschappij'. De journaliste die het gesprek met Van der V. is vrij mild in haar oordeel. Uit het artikel:

'Het is prijzenswaardig dat Van der V. zich niet voortdurend mooier maakt dan hij is. Maar zijn beleving van affectie en seks komt op mij nogal traditioneel-mannelijk, dit wil zeggen op genitale lustbeleving gericht, over. Is dat slecht? Niet per se. Maar ik kan me juist daarom de paniek van de moeders (vrouwen tenslotte) wel voorstellen. Ik denk dat Van der V. hen dan ook te kort doet door hen te verwijten dat ze slechts gedreven worden door blinde woede omdat hun opvoedingsobject zich emotioneel en seksueel op een ander richt.'

De afkeur wordt nogal zacht uitgedrukt, zeker vergeleken met de wijze waarop pedofielen nu aan de schandpaal worden genageld. Maar de vraag of seks met volwassenen schadelijk is voor kinderen, stond zo'n dertig jaar geleden nog volop ter discussie.

'Pedofiel: kind met de kinderen. 'Ouders reageren uit angst en onvermogen'' kopt de Volkskrant van 18 maart 1972.

'Het kind mag nog niet kiezen: "Seksuele gevoelens worden ontkend"' uit de Volkskrant van 2 mei 1978.

'Pedofiele ervaring kind vaak positief', de Volkskrant op 9 april 1981.

'Onderzoeker ziet positief effect van seksuele contacten kinderen', uit een krantenknipsel van 1 oktober 1988.

'Psycholoog onderzoekt relaties: Bij pedofilie niet altijd sprake van misbruik', een bericht op 24 oktober 1986.

Met de berichtgeving omtrent de veroordeelde pedofiel Benno L. nog vers op het netvlies is het moeilijk te geloven dat pedofielen een aantal jaar geleden een stuk genuanceerder werden neergezet. Zelfs pedofielen die toegaven seksuele relaties met kinderen te onderhouden. Diverse kranten en tijdschriften plaatsten interviews en artikelen waarin pedofielen uitgebreid aan het woord kwamen en hun 'onconventionele' relaties met minderjarigen mochten verdedigen.

Een artikel uit De Tijd, 1981 Beeld De Volkskrant

'Wat is er eigenlijk tégen het beminnen van kinderen?' De Groene Amsterdammer gaat in de editie van 22 juli 1987 'op zoek naar de feiten achter de vooroordelen'. Een fragment:

'Wat is, kun je je afvragen, het specifiek aantrekkelijke van pedofiel kontakt. Frank speelt de vraag geroutineerd terug: "Wat is het leuke aan de relatie tussen een man en een vrouw?" Het antwoord geeft hij ook: "Je zoekt genegenheid en daar komt seks bij." Dat het bij pedofilie meestal gaat om minderen die het moeilijk hebben en die sociaal kwetsbaar zijn, lijkt hem alleen maar voor deze relatievorm te pleiten: "Dan is er tenminste nog iemand die van ze houdt." En gezellig kan het ook zijn. Franks vriend Jan komt "gewoon op verjaardagsfeestjes bij mij thuis. En hij komt op visite bij mijn moeder." Die staat dus achter de relatie? Alweer blijkt het pedofiele bestaan niet vrij van dubbelzinnigheden. "Ze heeft natuurlijk wel een idee wat er aan de hand is, ze is niet helemaal gek, maar zolang ze weet dat wij het naar onze zin hebben..."'

'Sluimerende Liefde' is de titel van een stuk in de HP van 12 maart 1988. 'Zijn pedofielen enge kinderlokkers of eigenlijk superpedagogen? Een omstreden minderheid geportretteerd.' De 46-jarige Peter-Paul vertelt in detail over zijn relaties met minderjarige jongens en meisjes.

'Peter-Paul woont in een uithoek van het land. In zijn behoudende omgeving weet iedereen dat hij pedofiel is, maar hij wordt niet nagejouwd en er is nog nooit een klacht tegen hem ingediend. Hij meent dat hij niet wordt uitgestoten omdat hij zorgvuldig omgaat met de kinderen en hun ouders en "niet op de sex focust". "De kinderen komen hier ook om te kleien, te schilderen, te praten of huiswerk te maken. Sommigen raak ik met geen pink aan. Sex met een kind kan alleen als het dat zelf wil, eigenlijk als het er zelf om vraagt. Maar niet alle pedo's zijn in staat hun seksualiteit te beheersen. Als je verliefd bent op een kind dat om drie uur komt, kun je er toch voor zorgen dat je om twee uur klaarkomt? Maar kinderen hebben ook hun erotische gevoelens waar ze uiting aan willen geven. Ze kunnen echte tongzoenen geven, heel lang. Het jongste kind waar ik mee getongzoend heb was drie jaar. Dat doen ze zelf, hoor. Ik herinner me een meisje van acht die kon heel lang, heel zacht, heel vochtig zoenen. Maar op één tongzoentje moet je als pedo drie maanden kunnen leven."'

 
De kinderen komen hier ook om te kleien, te schilderen, te praten of huiswerk te maken. Sommigen raak ik met geen pink aan. Sex met een kind kan alleen als het dat zelf wil, eigenlijk als het er zelf om vraagt.
Uit De Groene Amsterdammer, 1987

In de meeste stukken wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen pedofielen die kinderen seksueel misbruiken door geweld of andere dwangtechnieken toe te passen, en pedofielen die alleen een seksuele relatie aangaan als het kind dat zelf wil.

'Als je kind ook van een ander houdt' is de titel van een stuk uit de Nieuwe Revu van 5 mei 1988. Aan het woord komen ouders wier kind een relatie heeft met een pedofiel. Ze zijn verrassend open-minded over de onconventionele 'vriendschap' tussen hun kind en een volwassen man.

'Paula is moeder van drie zoons. Alledrie hadden een verhouding met een volwassen man die al snel als vriend in de familie werd opgenomen. Ook nu de kinderen volwassen zijn, is nog steeds sprake van een goede vriendschap.'

Later in het stuk is vader John (50) van mening dat het vooral de buitenwereld is die zo'n relatie problematisch maakt.

'"Ik maak me in zulke relaties altijd meer zorgen over de volwassen vriend of vriendin dan over het kind. Die mensen zijn chantabel! Ze zijn kwetsbaar en onzeker."'

De seksuele gevoelens van kinderen werden aangehaald als argument voor een ruimere seksuele moraal. Sociaal psycholoog Theo Sandfort schreef in 1986 een boek over de beleving door jongeren van pedofiele contacten, 'Jongens over vriendschap en seks met mannen'. Het boek en het bijbehorende onderzoek kwam Sandfort op veel media-aandacht te staan.

'Bij sommige kinderen kan het geen kwaad. Ik zou niet weten waarom' staat er boven een interview met Sandfort in het NRC van 23 oktober 1986. Uit het artikel:

'Voor de goede orde, Sandfort beschouwt zichzelf niet als pedofiel. 'Al is het geen onderwerp dat me koud laat. Het is wel zo dat ik me bij pedofiele gevoelens als zodanig wat kan voorstellen. Er zijn best jongens van een jaar of twaalf waarvan ik denk die doet me wat. Maar bij mij gaat er dan niet een trein lopen van, oh, daar wil ik seks mee hebben. Dat herken ik niet. Niet dat ik daar afkerig van ben maar zo speelt dat niet voor mij.'

'Of hij ooit zelf seksuele contacten met jongeren heeft gehad, daar laat hij zich niet over uit. "Dat wil ik niet in de krant hebben."'

Lees zaterdag 12 april het artikel over de ondergang van de pedo-tolerantie in Vonk.

Beeld De Volkskrant
 
Paula is moeder van drie zoons. Alledrie hadden een verhouding met een volwassen man die al snel als vriend in de familie werd opgenomen. Ook nu de kinderen volwassen zijn, is nog steeds sprake van een goede vriendschap
Uit Nieuwe Revu, 5 mei 1988
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.