Het Eeuwige Leven van Theo Fleur (1928-2019)

Theo Fleur (1928-2019): reclamemaker voor Riha en Piet Klerkx

Hij was een keurige huisvader, een man van huisje-boompje- beestje, tussen de bohemiens die hem in zijn werk omringden. Onder wie Jan Wolkers en Cornelis Vaandrager.

Theo Fleur

Zijn eerste televisiereclame was die voor woonwereld Piet Klerkx in Waalwijk. ­Acteur Bram Biesterveld, bekend van de rol van Pommetje Horlepiep, landt met een helikopter in Waalwijk, waar hij de meubels moet gaan tellen. Ze zijn niet te tellen. ‘Op Tweede Paasdag en op zaterdag volgde mijn vader de verkeersinformatie op de radio. Als er files stonden in de richting van Waalwijk was dat voor hem een goed teken’, zegt zijn dochter ­Karin Fleur.

Piet Klerkx was hem dankbaar. Toen hij, tijdens bar slecht winterweer, een proefdruk van een advertentie naar Duitsland moest brengen, besloot zijn echtgenote Henny – bezorgd als ze was – om hem te vergezellen. De familie Klerkx, die dat ter ore kwam, boekte terstond op eigen kosten een hotelkamer voor de twee.

Een andere fameuze campagne van hem was die voor Riha, een ­orgel dat je met twee vingers kon bespelen nadat er twee lp’s in waren gestopt; een keyboard avant la lettre. Theo Fleur testte het uit op zijn kinderen – drie dochters en een zoon. En de foto’s die hij maakte, vormden het bewijs. ­Karin: ‘Minder leuk was dat er soms in de media wat schuine moppen over het tweevinger­systeem gemaakt. Mijn vader kon die niet erg waarderen. Hij was de degelijkheid zelve.’

Theo Fleur werd geboren in ­Leiden als een van de drie kinderen uit het tweede huwelijk van Jan Fleur, met Nelly Kuijpers. Fleur sr, een sigarenboer, had ook nog tien kinderen uit een eerste huwelijk. Theo kon heel goed tekenen en was bijzonder creatief. Op zijn 15de werd hij etaleur-decorateur bij V&D.

In de avonduren volgde hij een opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij verdiende wat geld bij met het beschilderen van lampen­kappen. Hierbij ontmoette hij Jan Wolkers. Karin Fleur: ‘In mei van dit jaar werd een van de lampenkappen, waarvan de afbeelding aan Wolkers wordt toegeschreven, voor 3.000 euro verkocht tijdens een kunstveiling. Mogelijk heeft mijn vader die schildering gedaan.’

Maar haar vader was geen bohemien, zoals Wolkers. Hij vestigde zich na de Academie niet als kunstenaar. Hij was een keurige huisvader, een man van huisje-boom­pje-beestje. En ook een doorzetter en harde werker. ‘Hij heeft gevoel voor compositie en is in staat zelfstandig te werken. Op zijn eerlijkheid is niet de minste aanmerking en hij is van uitstekend gedrag’, zo stond in het getuigenschrift dat hij meekreeg toen hij in Delft bij Van Marken Drukkerij ging werken als chef van de studio.

Maar bohemiens kruisten wel zijn weg. In 1961 verhuisde hij naar reclamebureau Labey aan de Coolsingel in Rotterdam, waar ook kunstenaars werkten van de Nieuw Stijl-groep, onder wie dichter-schrijver Cornelis Bastiaan Vaandrager (hij raakte aan lager wal) en Hans Sleutelaar. Theo Fleur ontwierp daar het befaamde logo van het groene en blauwe visje dat nog ­altijd door de bekende vishandel Schmidt Zeevis in Rotterdam wordt gevoerd.

Later opende hij zijn eigen reclamebureau Fleur Reclame in zijn woonplaats Capelle aan den IJssel. Maar na een paar jaar koos hij toch voor de veiligheid van een vast dienstverband bij Duits Reclame en Marketing in Dordrecht. Hier bleef hij tot zijn pensioen in 1992. Hij woonde toen al in het Brabantse Oudenbosch, waar hij zich alsnog ontpopte tot kunstenaar. Hij maakte aquarellen en schilderijen van stillevens en Franse landschappen in de stijl van Jopie Huisman. De overzichtsexpositie die ter gelegenheid van zijn 85ste jaar werd georganiseerd in de pastorie in Bosschenhoofd was de kroon op zijn werk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden