Terug naar de Middeleeuwen

Kamer 1 van herberg De Gouden Leeuw in Bronkhorst is de Dickens Suite en dat zullen we weten. Boven het bed hangt een portret van de schrijver....

Zoals alle zes kamers van het eeuwenoude complex is ook deze suitegeheel gedacht in romantische, Engelse country-stijl. Dat wil zeggen: eenlambrisering van behang met weelderige plantengroei en een beddensprei metidentiek patroon, een antiek bureautje hier, een oud kastje daar, ThePickwick Club aan de muur en verspreid door de ruimte Dickens-karakters inlijstjes en Dickens-boeken.

We zitten hier onder het dak, vandaar dat eeuwenoude dragende houtendelen van de kapconstructie zich vrijelijk een weg door de gangen en devertrekken banen, met de vanzelfsprekendheid van iemand die gewoon is datrekening met hem wordt gehouden. Wie zijn hoofd stoot, heeft niet goeduitgekeken.

In de badkamer rijst uit de vloer tussen wastafel en bad eenondersteunend element omhoog dat zich schuinweg richting achterwand begeeftom tegen het plafond het uiteinde van een draagbalk te torsen. Sfeer scheptdat zeker.

De fraaiste kamer is de Gouden Leeuw Suite, met een hemelbed en eenriant bad in gebogen vorm, dat ruimte biedt aan twee. Dit is dan ook debruidssuite.

Bronkhorst (Gld.) is het kleinste stadje van Nederland. Het is in dejaren zestig onder supervisie van Mounumentenzorg teruggerestaureerd naarde Middeleeuwen. Het plaatselijke Dickens-museum, de tegenover het hotelgelegen kapel uit 1345, de rustiek geplaveide straatjes en niet in delaatste plaats De Gouden Leeuw dragen bij aan de onmiskenbare AntonPiecksfeer die buiten hangt.

Binnen heeft men zich echter ingehouden. Houten vloeren en plafonds,open haarden, antieke tegelplateaus, een enkele oude klok, maar niets teveel. Geen wagenwiel, karnton, dorsvlegel of kwispedoor te bekennen. Deontvangst is jong en hartelijk. Om half drie 's middags kan al direct hetwelkomstdrankje - Kir Royal - worden gebruikt, maar dat mag ook later. Inde eetzaal - het diner is goed, maar zonder culinaire uithalen - heeft mende eeuwige lokroep van het koper eveneens weten te weerstaan.

's Middags blijkt in kamer 1 een bedlampje kapot. Er zal iets aangedaan worden. Dat gebeurt om half vijf, wanneer de tijdelijke bewoonsternet even in het riante bed ligt voor een onschuldig slaapje en detijdelijke bewoner in onderbroek door de badkamer scharrelt.

Zonder waarschuwing gaat de kamerdeur open en treedt een personeelslidbinnen. Ze schrikt, verwacht op dit uur geen mens in bed, verontschuldigtzich, en laat het nieuwe lampje achter. Zeker in het geval van debruidssuite mag men iets minder voortvarend te werk gaan.

Bas van Kleef

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden