Eeuwige Leven Jan Hendriks (1937-2018)

Tekstschrijver die mijnwerkers een stem gaf

De twee elpee’s van Carboon werden in de mijnstreek razend populair. Hendriks had gouden pen waarmee hij boeken, repo’s en songs schreef.

Jan Hendriks (1937-2018)

Niet zo heel lang geleden kwam Jan Hendriks in het bos mede-Limburger Jacques Poels tegen, zanger van Limburgs populairste band Rowwen Hèze, die hem naar de weg vroeg. Ze kenden elkaar persoonlijk niet. ‘U bent toch Jaques Poels’, vroeg Hendriks. ‘Klopt, wie bent u?’ ‘Ik ben Jan Hendriks.’ ‘Hendriks van Carboon? Heeft u Leef u mie land geschreven? Dat zou het Limburgs volkslied moeten zijn.’

Jan Hendriks, journalist van het Limburgs Dagblad en de Limburger en schrijver van het boek D-day in Zuid-Limburg, maakte de teksten voor de twee legendarische LP’s die de gelegenheidsformatie Carboon in de jaren zeventig maakte. Vooral het eerste album Witste nog, koempel is een klassieker geworden. Bijna alle nummers gingen over de sluiting van de mijnen. De symbiose van de door Jan Hendriks geschreven teksten en de muziek was zo passend dat het wel vergeleken werd met de klassieke albums van Bruce Springsteen. ‘Toen het album uitkwam, stonden de mensen in rijen voor de winkels. In de kortste tijd was het album goud’, herinnert Jan Hendriks’ zoon Luuk zich.

Vier jaar geleden in het Jaar van de Mijnen kwam de band bijeen voor één reünieconcert. Uiteindelijk kwamen er veertien concerten, allemaal uitverkocht. Jan Hendriks had al problemen met zijn luchtwegen. Hij leed aan de longziekte copd en overleed in de kerstnacht in Heerlen.

In deze mijnwerkersstad werd hij geboren in een gezin van vijf kinderen. Na zijn diensttijd als matroos op vliegdekschip Karel Doorman werd hij ambtenaar bij de gemeente. In zijn vrije tijd maakte hij verslagen van de raadsvergaderingen voor het Limburgs Dagblad. In 1959 trad hij in dienst van de krant – eerst deed hij raadsverslagen, later vooral human interest-verhalen – onder meer over het leven van voormalige mijnwerkers. Toen het Limburgs Dagblad in 1972 werd overgenomen door De Telegraaf, stapte Hendriks over naar de concurrent De Limburger.

Luuk Hendriks: ‘Voor deze krant interviewde hij Jean Innemee van de popgroep The Walkers die toen wereldwijd succes hadden met het nummer There’s No More Corn on the Brasos. Een van zijn vragen was: ‘Waarom zingen jullie nooit in het Limburgs dialect?’ Innemee zei ‘dat is ons genre niet’. Een paar dagen later belde Innemee hem op met de vraag of hij iemand wist die de teksten kon maken. Dat is hij toen zelf gaan doen, op de achterkant van een sigarendoos. Innemee en drie andere muzikanten maakten er muziek bij. En dat werd een gigantisch succes.’

Drie jaar later kwam er nog een tweede elpee D’r letste Koempel. Zanger/gitarist Henk Steijvers (Innemee overleed in 2007) zegt dat Hendriks een ‘gouden pen’ had. ‘Elke strofe klopte. En de tekst ging ook ergens over. Een oude mijnwerker zei mij een keer: ‘U heeft ons een stem gegeven.’ Een mooier compliment kun je niet krijgen.’

Na twee elpee’s was het verhaal verteld, zegt Steijvers. Hendriks bleef schrijven voor de krant en maakte een keer een verhaal over een Amerikaanse militair wiens graf op het oorlogskerkhof van Margraten nooit werd bezocht. Hij ging op zoek naar de familie in de VS. Later zocht hij de geschiedenis uit van een militair wiens lichaam nooit was gevonden – Raymond Kelly – een verhaal dat door president Bush jr bij een bezoek aan Margraten werd geciteerd. Jan Hendriks ging in 1995 met pensioen. Het carnavalsnummer Hakke takke balle balle dat hij ooit met Jean Innemee maakte, werd enkele jaren geleden nog een hit in een versie van Jackie en Fabrizio.

Met zijn vrouw Annie kreeg Jan Hendriks twee kinderen: Ankie en Luuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden