Sylvia Wittemans ideale getaway

Eva Hoeke zoekt de mooiste terrassen van Nederland. Haar gast buigt zich over de spijzen. Vandaag: met schrijfster en columniste Sylvia Witteman naar tHuis aan de Amstel, aan de rand van Amsterdam.

Beeld Jeroen Hofman

In Amsterdam wonen is fantastisch, maar wie op zinderende dagen behoefte heeft aan de verkoeling van een briesje en een biertje heeft wel een probleem - je bent namelijk niet de enige. Op de terrassen niet, in de parken niet, op het water niet, op het stadsstrand niet, nergens niet, en het zijn zulke momenten van helse drukte dat de stadsmens zich zuchtend tot de goden wendt: mag het asjeblieft weer gaan regenen, en rap wat?

Gelukkig zijn er in diezelfde stad dan ook altijd mensen te vinden die de koe bij de horens vatten.

Zoals Katelijne van Wensen (41), een Brabantse-turned-Amsterdamse die ooit milieukunde en natuurwetenschappen studeerde en haar dagelijks brood vervolgens verdiende als consultant bij Buitenlandse Zaken en de Gemeente Amsterdam. Een prima belegde boterham dus, dat wel, maar al haar passie ten spijt kwam haar baan uiteindelijk neer op die van manager, en toen ze zichzelf in 2011 voor de zoveelste keer hoorde praten over 'snijvlak', 'actoren' en 'rapportage' kwamen de bekende vragen: waarheen, waarvoor.

Info

tHuis aan de Amstel
Korte Ouderkerkerdijk 45,
1096 AC Amsterdam
020-354 7520
info@thuisaande-amstel.nl

Het antwoord kwam in de vorm van de voormalige ingenieurswoning op het braakliggende Zuidergasfabriekterrein aan de Amstel, waar Katelijne elke dag voorbij jogde en waarin ze, het okselhoge onkruid en de verrotte kozijnen negerend, ineens een geweldige plek ontwaarde om een koffiecafé in te beginnen. Tussen wens en werkelijkheid zaten uiteindelijk drie jaar van googelen, zoeken, bellen, lenen, kastje, muur, praten, plannen, wachten, wachten, wachten, juichen, klussen, klooien, inzinken en weer doorgaan, maar dertigers met durf winnen uiteindelijk altijd, en dus is er nu tHuis aan de Amstel, een uitspanning waar de verhitte stadsmens zeer mee in zijn knollentuintje zal zijn.

Waarom?

Omdat het precies is wat het belooft, een tweede thuis, een beloning voor verder-kijkers en de ideale getaway voor iedereen die het in de binnenstad te heet wordt. Zo'n plek met bijen in de tuin, schapenkleedjes op de stoel en bloemen op tafel. Met ouderwets behang en magnoliatakken in groen geblazen vazen. Met een zitkamer in jarenvijftigstijl, compleet met Rien Poortvliets klassieker De vossen hebben holen in de boekenkast. Zo'n plek waar je eindeloos kunt zitten, hangen, lezen en lummelen, een plek waar je vergeet weer weg te gaan. Een plek bovendien waar alles en iedereen samenkomt: wandelaars, roeiers, Rivierenbuurters, Oosterlingen, toerfietsers en tegenliggers, hippies en kantoorknapen (aan de overkant van het water staan de torens van Amstel Business Park die mensen met een romantische inborst graag omschrijven als het Manhattan aan de Amstel), en dat is fijn want dat geeft de zaak iets terloops, nog zoiets waar je in de stad weleens naar kan snakken.

De eetschrijver

Naam Sylvia Witteman (49)
Beroep Columnist voor de Volkskrant, schrijver van De Volkskeuken (tot 2011) en de kookboeken Het Bearnaisesyndroom, Het Lekkerste Dier en De Maillardreactie
Culinair hoogtepunt 'Dat hangt van allerlei omstandigheden af - het weer, de plek, het gezelschap - maar spaghetti alla vongole kan altijd, vooral als ik het zelf maak.'
Nee, dank je Rode kool met appeltjes. 'Sowieso vind ik zoetigheid door hartig eten vies.'
Lekker vies 'Ik kan geen Febo voorbijlopen of ik trek een kalfskroket uit de muur. Er zit amper vlees in, maar mán, wat is dat lekker.'

Goed, dan de kaart, want de geest dwaalt maar de buik bepaalt, in dit geval die van Sylvia Witteman, uw eigen Volkskrant-columnist, de vrouw die jarenlang een kookcolumn had in de receptenrubriek De Volkskeuken maar die je nog altijd het meeste plezier doet met een kalfskroket, maar daarover later meer.

Wat zien we?

Soepen, broodjes en salade. Vis van de dag. Brood met aïoli en 'fris, Amsterdams duinwater uit de kraan'. Lekker ongecompliceerd dus, met dien verstande dat alle producten vers, gezond, seizoensgebonden, home made, authentiek, biologisch en fair trade zijn en dat er wordt samengewerkt met 'lokale producenten en ondernemers die met liefde en aandacht hun producten en gerechten maken'. Klinkt als hipsterbingo maar je ziet eigenlijk niet anders meer, nog even en je krijgt zelfs in truckercafés een bal gehakt op een stuk ambachtelijk gevlochten speltbrood. Sylvia: 'Dat je bijna weer verlangt naar zo'n snee uitgedroogd casinowit.'

We bestellen de Pasta Turricchia (de achternaam van de kok, uitspreken zoals in Pinokkio), een couscoussalade met rucola, cashewnoten, gegrilde paprika en groene chili en brood van Zorgbakkerij Iambe met eiertruffelsalade. Vooral de Turricchia valt in de smaak. Het Italiaanse armeluisgerecht (met ansjovis, olijfolie, peterselie, kappertjes en broodkruim in plaats van Parmezaanse kaas) is lekker pittig en de zachte pasta vormt een mooi contrast met het knapperige van het in de olie gefrituurde broodkruim. De salade is fris maar mist wat zout of citroensap, en in de eiertruffelsalade is de truffel nogal overheersend, wat duidt op truffelolie, maar dat is nu eenmaal hoe de Nederlander het liefst z'n truffel heeft: veel, vet en vol. Sylvia: 'Sommige mensen proeven echte witte truffel en zeggen dan: 'Dit is geen goeie truffel', zo gewend zijn ze aan het surrogaat dat ze normaalgesproken voorgeschoteld krijgen.'

De keuken zou dus wel gek zijn om echte truffel te gebruiken - parelen voor de zwijnen, no pun intended - en zo'n tent is dit ook niet. Hier is de vis vers, het bier koud en zijn de toetjes zoet, en dus is de conclusie: geen culinaire pretenties, maar ook geen saté - wij zijn tevree. Tevree, en eindelijk afgekoeld. Wat wil een stadsmens nog meer?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden