Sylvia Witteman: Voedt niet ieder normaal mens zijn kinderen 'genderneutraal' op?

.

Afgelopen weekend stond er een stuk in de krant over 'genderneutraal opvoeden'. Verbaasd begon ik te lezen. Voedt niet ieder normaal mens zijn kinderen 'genderneutraal' op? Ik ken tenminste geen meisjes die van hun ouders niet met autootjes mogen spelen of jongens die angstvallig uit de poppenhoek worden weggehouden. Zelfs in míjn jeugd was een dergelijke opvoeding al achterhaald. Inmiddels is zowat iederéén ervan overtuigd dat we onze jongens dezelfde normen en vaardigheden moeten bijbrengen als onze meisjes, ze hetzelfde speelgoed aanbieden, dezelfde toekomstperspectieven voorschotelen en ze hun eigen kleren laten kiezen (al leidt dat laatste onvermijdelijk tot peuters (m/v) die per se een glitterstola om willen naar een begrafenis).

De ouders uit dit stuk gingen nog wat verder. Ze hebben hun dochters jongensnamen gegeven. Ze prijzen hun dochters nooit met hun uiterlijk, want 'anders gaan ze denken dat meisjes blijkbaar mooi moeten zijn' en 'roepen liever dat hun meiden stoer zijn, of dapper'. Ze lezen geen sprookjes voor, want van Doornroosje of Assepoester worden ze 'onpasselijk'. Ze walgen van 'dat poezelige, truttige, afgrijselijke roze van meisjeskleertjes' en beweren dat 'je nauwelijks iets anders kunt krijgen'. Ze klagen dat hun kinderen als baby voortdurend door vreemden werden aangesproken als 'prinsesje'. Ze worden boos als hun dochters bang zijn van spinnen, want dat is 'aangeleerd meisjesgedrag'.

Dat van die roze kleertjes is aantoonbare onzin, je hoeft maar een H&M binnen te lopen om het enorme aanbod in niet-roze kleuren te zien. En een baby die door wildvreemden aangesproken wordt als 'prinsesje'? Mijn dochtertje is het nooit overkomen. Dat zou me ook verbaasd hebben, want aan baby's kun je helemaal niet zien of het jongens of meisjes zijn, tenzij ze die verfoeilijke roze kleertjes aanhebben natuurlijk.

Gezin dat de kinderen probeert genderneutraal op te voeden. Moeder Janneke Verheijen en vader Feye van Olden.Beeld Ivo van der Bent

Ik heb alle drie mijn kinderen altijd gezegd dat ze mooi zijn, want dat vinden álle kinderen fijn. Sprookjes vonden ze ook fijn. Ze wisten best dat de werkelijkheid héél anders is, kinderen zijn niet achterlijk. Er is maar een van mijn kinderen bang voor spinnen en dat is een jongen. Ik zal hem maar niet vertellen dat dat 'aangeleerd meisjesgedrag' is...

Ik had het stuk uit en begon me van alles af te vragen. Als die ouders nu een zoon krijgen, geven ze die dan een meisjesnaam? Krijgt hij wél roze kleertjes, mag hij wél schrikken van een spin? Gaan ze die jongen vertellen dat hij een mooi prinsesje is? Wordt zijn eventuele stoerheid of dapperheid doodgezwegen?

Nee, ik denk (en hoop) dat ze dat die jongen niet aan willen doen.

Maar waarom die meisjes dan wel?

Reageren? s.witteman@volkskrant.nl

Janneke Verheijen en Feye van Olden geven hun dochters een genderneutrale opvoeding. Ze lezen geen rolbevestigende sprookjes voor en zeggen niet steeds 'wat ben je mooi!'. Waarom staat er dan wel een roze keukentje in de woonkamer?

Wat #MeToo ook deed, net in het tijdsgewricht van genderneutraliteit: de mensheid weer ouderwets in twee groepen verdelen, met aan de ene kant de bronstige man, en aan de andere kant het timide vrouwtje. Hoe zit het nou echt met die m/v-verschillen? Wat zeggen de cijfers? En welke rol speelt testosteron?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden