Column Sylvia Witteman

Sylvia Witteman hoopt dat de overheid naast appen op de fiets nog veel meer gaat verbieden

Voor het eerst in zeer lange tijd kon ik onze overheid wel om de hals vallen: klooien op je telefoon terwijl je aan het fietsen bent is voortaan verboden, en als je het tóch doet krijg je een boete van 95 euro. Hulde!

Hoe vaak heb ik het al niet gezegd tegen mijn kinderen, ‘NIET APPEN OP DE FIETS!’, met als enig resultaat dat ze tóch appen op de fiets, terwijl er bovendien op hun wrakke bagagedrager een boomlange vriend staat, stáát, hoort u dat, óók append, die intussen weer een ander klasgenootje speels duwt dat eveneens stáát te appen op de bagagedrager van een vierde makker.

Die laatste verwisselt intussen, al fietsend door rode lichten en zwenkend tussen tramrails, alvast zijn dagelijkse kleren voor zijn voetbalkloffie, want ze zíjn al bijna laat voor de training. Nou ja, ik draaide zelf vroeger sjekkies op de fiets. (‘Nou, wat zeur je dan, mama? Wees blij dat wij tenminste niet roken!’ ‘Huh, en blowen is geen roken?’ ‘Nee, natuurlijk niet!’ O God, en dat blowen doen ze vast ook op de fiets, bedenk ik nu.)

Ik ben, kortom, heel blij met deze overheidsbemoeienis, en ik hoop dat er binnenkort nog veel meer dingen beboet worden die gevaarlijk zijn voor kinderen, zoals rennen met een open schaar in je hand: € 40, een appel eten terwijl je op je rug ligt: € 37,50 (‘Jezus mam, wees blij dat we fruit eten!’), spelen met lucifers: € 25 en met vreemde mannen mee naar huis gaan : €3.038.652.727,95. (‘Ja, dat laatste geldt ook als je een ‘volwassen’ meisje van 21 bent. Ja, dat heeft mama allemaal ook gedaan, en juist daarom weet mama zo goed... Oké kind, veel plezier! Maar niet appen op de fiets, hè?’)

Ik ben dus blij met elke wet die onze kinderen tegen loerend gevaar beschermt: alleen moeten die wetten natuurlijk wel gehandhaafd worden en het is maar helemaal de vraag of dat gaat gebeuren. Dronken fietsen is officieel bijvoorbeeld ook verboden, maar ik ken niemand die er ooit voor is beboet, terwijl ik ook niemand ken die nog nooit dronken op de fiets heeft gezeten. Dronken fietsen in een drukke stad is misschien nog wel gevaarlijker dan appen, rennen met een schaar, liggend appels eten en met vreemde mannen meegaan bij elkáár.

Mijn lichtend voorbeeld op dat gebied is mijn bloedeigen zus. Zij viel geregeld dronken van haar fiets, maar zo’n twintig jaar geleden kwam ze zó akelig ten val dat ze een dapper, van uiterste wilskracht getuigend besluit nam: van de ene op de andere dag is ze rigoureus gestopt met fietsen.

Chapeau!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden