SWAT-ninja’s bleven op de achtergrond

Tijdens de Columbine-slachtpartij in 1999 faalde de politie...

Van onze verslaggever Rob Vreeken

AMSTERDAM Het onbekende drama van Columbine: het falen van de politie. Tien minuten nadat een politiemacht op dinsdag 20 april 1999 de middelbare school in Littleton had omsingeld, schoten de twee daders zich door het hoofd, na een korte geweldsorgie (dertien doden). Pas vier uur en twintig minuten later verklaarde de sheriff het gebouw voor veroverd.

De schoten die al die tijd werden gehoord, werden afgevuurd door de politie, en moesten dekking geven aan vijftig agenten die het gebouw probeerden binnen te komen. Een paar honderd zwaarbewapende manschappen van de SWAT-teams bleven buiten.

Intussen werd de tragedie almaar groter. Leraar Dave Sanders lag dood te bloeden in een klaslokaal. Leerlingen belden wanhopig om een ambulance, op het raam hadden ze een vel gehangen met ‘HELP, BLEEDING TO DEATH’. Pas uren later was de politie in het lokaal; Sanders was al overleden.

Op het internet werd in de dagen na Columbine harde kritiek geleverd op de politie. Thema: ‘Als de agenten hun leven al niet willen riskeren voor de kinderen, voor wie dan wel?’ Politiechef Jim Parr verdedigde zijn mensen met het argument: we konden niet meer doen, want het was gevaarlijk.

De eerste Special Weapons And Tactics-teams werden eind jaren zestig in Los Angeles opgericht om te worden ingezet in uiterst riskante operaties. Vanaf 1980, toen president Ronald Reagan zijn ‘oorlog tegen drugs’ afkondigde, nam het SWAT-fenomeen een grote vlucht. Inmiddels zijn er meer dan dertigduizend SWAT-teams, ook in kleinere plaatsen. Ze zijn op militaire leest geschoeid en hebben materieel dat meer op zijn plaats zou zijn in Falluja en Bagdad.

Radley Balko van het Cato Institute schreef vorig jaar een zorgwekkend rapport, Overkill, waarin hij beschrijft hoe SWAT-teams met buitensporig geweld overvallen (‘no knock-raids’) uitvoeren, vaak in situaties met weinig risico. Het vermoeden van drugs is een vrijbrief voor grove intimidatie van burgers, bejaarden en kinderen.

In 1995 in Albuquerque werd een SWAT-team erop uit gestuurd toen familieleden van de 33-jarige Larry Harper de politie belden voor hulp. Harper zou op het punt staan zelfmoord te plegen. Negen SWAT-ninja’s stormden volgens de New York Times met automatische wapens en flitsgranaten op de depressieve man af, joegen hem op door het stadspark en schoten hem dood toen hij zich achter een boom probeerde te verstoppen.

Het lijkt erop dat het SWAT-team in Blacksburg niet de fout heeft gemaakt de eigen veiligheid te laten prevaleren boven die van de studenten. Wel worden vraagtekens gezet bij het optreden van de politie: wat gebeurde er in de twee uur tussen de eerste en de tweede schietpartij?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden