Week uit

Susan Smit wil het hebben over heksenvervolging: ‘De gevolgen blijven zichtbaar’

De week zit erop. Auteur Susan Smit (47) bespreekt ’m tussen het potje Rummikub van dochter Linde en man Onno.

Susan Smit met dochter Linde en echtgenoot Onno Aerden. Beeld Ivo van der Bent
Susan Smit met dochter Linde en echtgenoot Onno Aerden.Beeld Ivo van der Bent

Het is geen onbekend verhaal dat bij interviews vrouwen andere vragen krijgen voorgelegd dan mannen. Kijk vooral eens de talloze YouTube-filmpjes terug van Hollywood-actrices die er klaar mee zijn – als je ‘actress angry sexist questions’ googelt kom je een heel eind. Susan kent na twintig jaar schrijven ook het klappen van de zweep, maar stapte deze week meer dan prettig verbaasd uit de promotietrein van haar nieuwe boek De heks van Limbricht. ‘Ik mocht eindelijk over de inhoud ervan praten, in plaats van over mezelf, mijn huwelijk, ex-man, lievelingskleur, kinderen en jeugd.’

Dat levert in ieder geval interessanter informatie op, want het boek gaat over een stuk vergeten geschiedenis, of nou ja vergeten: ‘Over heksenvervolgingen wordt altijd een beetje lacherig gedaan. Terwijl het een grootschalige, uitgekiende strategie van de katholieke kerk was en er tussen de vijftig- en de honderdduizend mondige, uitgesproken, eigenzinnige vrouwen ter dood zijn veroordeeld – exclusief de vrouwen die in kerkers of na martelingen zijn overleden.’ Dan, vol vuur (‘Sorry, dit voelt als een soort heilige missie’), dat er anno 2021 heel veel is verbeterd, maar de gevolgen zichtbaar blijven. Hoe vrouwen het nog steeds lastig vinden om zich uit te spreken en groot te maken vanwege ‘brandstapelangst’, oftewel de vrees dat ze geridiculiseerd of uitgesloten worden, en hoe belangrijk het is om te weten waar dat vandaan komt. ‘Want als je weet hoe iets is ontstaan en er aandacht aan besteedt, dan kun je het helen.’

De keerzijde van al dat praten is dat Susan eigenlijk beter gedijt bij in haar eentje pruttelen. Kan nu niet, geeft niks, ze wordt er alleen een beetje wiebelig van, ‘als een boom met veel takken en weinig wortels. Ik voel me beter bij veel wortel, weinig tak.’ Er wordt gewezen op een hoofd, een buik, doe maar die tweede, maar dan borrelt de pot toch nog over: ‘Wist je dat het Vaticaan nooit officiële excuses heeft gemaakt voor de gruweldaden van de inquisitie, terwijl die onder directe leiding van de paus stond?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden