WEEK UIT

Stine Jensen zag het helemaal voor zich, na de avondklok wandelen met de hond

Stine Jensen en haar dochter Vicky. Beeld Erik Smits
Stine Jensen en haar dochter Vicky.Beeld Erik Smits

De werkweek zit er weer op. Met filosoof en schrijver Stine Jensen (49) nemen we de hoogte- en dieptepunten door.

Stines week, even kort door de bocht: wat een dieptepunt had kunnen worden werd het niet, en waarvan ze dacht dat een hoogtepunt zou zijn, liep ook totaal anders.

We beginnen bij het begin.

Sinds een aantal jaar hebben Stine en haar dochter Vicky (11) een leenhond, Sam. Ideaal: toen haar dochter de ik-moet-en-zal-een-huisdier-leeftijd bereikte en Stine haar poot stijf hield vanwege geen-tijd-geen-ruimte, ging bij familie net het kroost het huis uit waardoor zij wel wat uitlaathulp konden gebruiken. En dus komt Sam sindsdien tweemaal per week logeren bij de Jensentjes in Amsterdam-West. Vreselijk gezellig, en sinds zaterdag 23 januari ook het perfecte alibi om je ’s avonds nog even buiten de deur te wagen. En dáár verheugde Stine zich op. ‘Ik had er allerlei voorstellingen van, hoe ik door die eenzame stad zou lopen, filmisch, magisch, een soort religieuze stilte in een city of dogs.’

Viel tegen.

Stine: ‘Allereerst was het helemaal niet stil. Auto’s, fietsers, maar vooral: overal bezorgers. Dat je denkt: sorry hoor, maar hoeveel mensen bestellen om half elf ’s avonds nog eten? En: alleen maar mannen op straat. Grote mannen met grote honden. Door die relschoppers ben je nu toch een beetje op je hoede. Dus het was een film, maar wel een compleet andere film dan ik bedacht had.’

Wat dan wel weer leuk was, ofschoon vermomd als dieptepunt, was dat haar e-Bike deze week níét werd gestolen dankzij twee alerte buren. Stine: ‘Ik woon in een appartementencomplex en heb mijn fiets altijd gewoon buiten staan omdat ik, nou ja, net als iedereen te lui ben om hem elke dag naar binnen te tillen. Maar om zes uur ’s ochtends, ik sliep nog, bleek een jongen bezig te zijn met een slijptol. Twee van mijn buren zijn toen in hun pyjama naar beneden gesprint om hem te confronteren, en zijn tekst was toen, hou je vast: ‘Broer, dit is mijn fiets.’ Haha! Zie je het voor je? Met een slijptol in je handen beweren dat het jóúw fiets is, geweldig. Een van mijn buren heeft hem toen enorm uitgescholden en toen is hij weggerend. Wel jammer dat ik door dit hoogtepunt heen ben geslapen, maar in de flat hangt sindsdien een sfeer van grote verbroedering.’

Jensens nieuwe kinderboek, Alles over wie ik ben, ligt nu in de boekwinkel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden