Statistisch is de kans op griep toch klein?

De wandelaars hebben een folder gekregen, verder is onder hen weinig ongerustheid over de Mexicaanse griep...

NIJMEGEN Extra wasbakken om de verspreiding van de Mexicaanse griep tegen te gaan? Ja, die zijn er wel, beaamt de vrouw in de persruimte op de Wedren, het zenuwcentrum van de Nijmeegse Vierdaagse. Maar waar die dan staan? Misschien weten ze dat bij de informatiebalie? O nee?

Ze blijken zich uiteindelijk bij de toiletten te bevinden – met drinkwater, zeep en papier om de handen te drogen. Maar erg wijdverbreid is die kennis niet.

De 41.205 wandelaars hebben een folder gekregen, waarin staat hoe ze verspreiding van de griep kunnen tegengaan. De GGD heeft een richtlijn opgesteld voor medische verzorgingsposten langs de route.

Verder is op dag 1 van ’s werelds grootste wandelevenement niets van de griep te merken.

De wandelaars zijn laconiek. Want kom op, statistisch is de kans toch veel groter dat je struikelt en een been breekt?

Tussen camouflagepakken, vlaggen uit exotische oorden en T­shirts met foto’s van de kleinkinderen: twee sombrero’s. Met een waarschuwing erop: ‘Houd afstand! Net terug uit Mexico!’

Dat klopt, vertellen Ad en Ingrid Geers, stevig doorstappend, van onder de rand van de hoed. Twee weken geleden kwamen ze terug. En ook daar hebben ze er niets van gemerkt. ‘Maar we zaten 1.300 kilometer onder Mexico-stad.’

Vijf weken voor ze zouden vertrekken, brak de Mexicaanse griep uit. Ze probeerden hun ticket om te boeken naar Cuba. ‘Maar dan kwamen we in hetzelfde vliegtuig terecht als de mensen die wel naar Mexico gingen’, zegt Ingrid. ‘Toen dachten we: dan kunnen we ook wel naar Mexico gaan.’

Ad vindt het griepgedoe nogal overdreven. ‘De meeste wandelaars zijn toch gezond?’ Hij is wel benieuwd of er na de Vierdaagse ineens meer ziektegevallen zijn. ‘Maar dan is het maar de vraag of nog is na te gaan dat het van de Vierdaagse komt.’ En weg zijn ze weer, het feestgedruis in.

Alle ingrediënten zijn er: Amerikaanse militairen hossend op Mannenkoor Karrespoor. Kinderen met schalen vol spekjes. Uitbundig uitgedoste lopers met vlaggen van overal en nergens. Een corpulente wandelaar die briefjes uitdeelt: ‘Ik kijk graag langer naar mooie vrouwen zoals jij, maar helaas moet ik verder’, voorzien van naam en nummer.

Omwonenden die al sinds 4.00 uur langs de route zitten. Spandoeken die vertellen dat Jan voor de veertigste keer loopt.

Om 17.00 uur sluit de afmeldpost voor de deelnemers. Het feest op de Wedren is dan allang losgebarsten. Het was een mooie dag. Nog drie te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden