Stamgasten Café Domkop

Stamgasten: ‘Het is toch gaaf om nieuwe dingen te ontdekken en te onderzoeken hoe het met de wereld verder moet?’

Bart (49) kijkt voetbal in wat eigenaar Wiljan (‘Ik geloof in de twee G’s: Geen Gelul’) ‘de excentrieke aristocraat onder de bruine kroegen’ noemt: café Domkop in Utrecht.

Stamgast Bart

Bart: ‘Toen ik hier voor het eerst kwam, heette het nog De Maartenshof. Je bleek er Ajax te kunnen kijken zonder ruzie te krijgen met andere mensen. Na de zomer stapte ik binnen voor de eerste wedstrijd van de competitie. De muren waren opeens rood en achter de bar stond een totale vreemdeling. ‘Hoi, ik ben Willie’, zei-ie. Met Willie achter de bar is het een stuk gezelliger geworden. 

‘Ik ben HR-medewerker bij Defensie en in de avonduren bestuurslid van de Partij voor de Dieren. Die heeft vier basiswaarden: persoonlijke vrijheid, persoonlijke verantwoordelijkheid, mededogen en duurzaamheid. Persoonlijke vrijheid staat bovenaan, ook in mijn leven. Bij ons thuis in Woerden was het vroeger niet anders. Ik ben gereformeerd geweest en heb me pas vorig jaar uitgeschreven bij de kerk. ‘Onttrokken’, heet dat dan. Mijn ouders zijn nog steeds religieus, maar ook voor hen geldt dat ze de kerk nooit hun beslissingen hebben laten nemen. Mijn broer is homoseksueel, hij had zijn coming-out in 1979. Daarover zijn brieven naar de kerkraad geschreven en anonieme telefoontjes gepleegd naar mijn ouders, maar zij hebben altijd gezegd: het is ons kind en dat gaat voor wat de kerk ervan denkt. 

‘Waar ik vooral moeite mee had, was het feit dat je niet geacht werd na te denken over lastige vragen. De reflex: ‘Dat is nu eenmaal zo, want zo staat het in de Bijbel.’ Filosofen, wetenschappers, moslims en boeddhisten hebben ook nagedacht, maar zij komen met andere antwoorden. Waarom zou het antwoord van mijn kerk dan het enige juiste antwoord zijn?

‘De logica wrong dus, maar gevoelsmatig heb ik me altijd thuis gevoeld in de kerk. Ik mis het ook nog weleens, maar waarschijnlijk mis ik vooral iets uit mijn jeugd dat ik herken en waar ik makkelijk in mee kan. Of ik het geloof ergens anders voor heb ingeruild? Dat vraag ik mezelf dus geregeld af. Qua tijd, toewijding en qua geloven in wat de Partij voor de Dieren wil bereiken wel. Het is toch gaaf om te leren, nieuwe dingen te ontdekken, te onderzoeken hoe de wereld in elkaar steekt en hoe het met de wereld verder moet? Ik zou niet weten waarom je niet over dat soort lastige kwesties zou willen nadenken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden