Stamgasten café-koffiehuis Blokker

Stamgast Sylvia: ‘Het wordt een rare week. Afgelopen donderdag is mijn zuster overleden’

Na haar werk drinkt Sylvia (50) ‘een frissie’ in café-koffiehuis Blokker in Amsterdam, met kroegparkiet Coco op haar vinger en vriendin Carmen achter de bar.

Stamgast Sylvia in café-koffiehuis Blokker in Amsterdam.

Sylvia: ‘Coco komt over de bar naar me toegerend zodra-ie mijn stem hoort. Hij wil dan altijd op mijn hand zitten, terwijl-ie veel andere klanten geregeld een knauw geeft. Hoe dat komt weet ik niet, misschien dat het met rust te maken heeft? Ik laat ’m gewoon zijn gang gaan en ben een rustig persoon. Thuis hadden we vroeger een papegaai, maar daar kon je niet zoveel mee. Hij riep altijd om mijn vader: ‘Pa! Pa!’ De papegaai van mijn nichtje had meer praatjes, haar vriend leerde hem zelfs het Ajax-clublied zingen. 

‘Als we vanavond thuiskomen zitten de katten bij me op schoot. Vanmorgen heb ik gewerkt – ik werk vijf ochtenden in de week bij Albert Heijn. Al 29 jaar, net zo lang als ik mijn man ken. Ik kan alles, behalve leidinggeven, zeg ik altijd. Dat zou niks voor mij zijn, leidinggeven. Ik zou me snel ergeren aan mensen. Ik zie dat jongelui soms te makkelijk denken. Ze hebben een houding van ‘dat doen wij wel even’, maar ze doen het niet zoals het eigenlijk gedaan hoort te worden. Toen ik begon met werken ging dat anders. Ik had er nooit moeite mee om dingen aan te nemen van iemand met ervaring die mij iets wilde leren. 

‘De arbeidersmentaliteit, loyaal zijn, dat zit er gewoon in. Ik ben ook nooit ziek, eigenlijk. Mijn moeder zat net als ik in de schoonmaak, mijn vader in de scheepsreiniging, tot hij een ongeluk kreeg, toen kon-ie niet meer. De meeste mensen die hier komen, staan hetzelfde in het leven: hard werken, geen gezeur over kleine dingen. Maar als er grote dingen aan de hand zijn, dan staat er vijftien man op. 

‘Het wordt een rare week. Afgelopen donderdag is mijn zuster overleden, een uur nadat we afscheid van haar hadden genomen. Mijn man en ik waren hier toen we het telefoontje kregen. Toen Carmen het hoorde, kwam ze meteen achter de bar vandaan, stonden we met zijn tweeën te janken. Mijn moeder overleed 11 februari en werd de 18de begraven. 11 april is ook de sterfdag van mijn schoonvader, zijn uitvaart was de 18de. Net als die van mijn zus, dus. Het moet niet gekker worden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden