Lust & Liefde

‘Soms denk ik: ik word gewoon weer lesbisch, dat begrijpt tenminste iedereen’

null Beeld Saša Ostoja
Beeld Saša Ostoja

Ze valt op mannen én op vrouwen, maar diezelfde mannen en vrouwen voelen zich bedreigd door haar biseksualiteit. Is Franska nou zo lastig of is de wereld dogmatisch?

Franska (61): ‘Soms denk ik: ik kan maar beter weer gewoon lesbisch worden, dat begrijpt tenminste iedereen. Biseksualiteit is lastig uit te leggen, zowel mannen als vrouwen voelen zich erdoor bedreigd. Op de middelbare school had ik altijd vriendjes, tot ik tijdens mijn studie merkte dat ik meisjes leuk vond en eens ging rondneuzen bij het COC. Daar voelde ik me meteen thuis. Ik kreeg relaties met vrouwen, en met een ervan heb ik twaalf jaar samengewoond. Tegenover haar heb ik er nooit een geheim van gemaakt dat ik ook op mannen val, maar op een of andere manier paste dat niet in het beeld dat ze van me had. Vaak voelde ik me als een homo in de kast: ik wist dat mijn verlangen naar mannen er was, dat voelde ik aan alles, maar ik negeerde het ter wille van haar, ook al kende ik mezelf goed genoeg om te weten dat zo’n wezenlijk gevoel zich op termijn niet laat wegstoppen. Dan begon het toch weer te knagen, maar onze gesprekken eindigden altijd hetzelfde. ‘Heb je aan mij dan niet genoeg? Vind je míj niet lekker meer?’, vroeg ze. Maar dat was de kwestie natuurlijk niet. Ik vond haar heerlijk en als het aan mij had gelegen waren we nu, twintig jaar later, nog samen. Tot de laatste maand van onze relatie hebben we gevreeën, ze is een heel aantrekkelijke, lieve en intelligente vrouw, maar ik vermoed dat mijn biseksualiteit haar onzeker maakte, misschien voelde ze zich onveilig. Toen ze verliefd werd op een andere vrouw wist ik meteen: nu is het voorbij. Met die vrouw is ze getrouwd. Zelf kreeg ik een scharrel met een man, daarna een tijdje niks en nu zit ik alweer een tijdje vruchteloos op Tinder op zoek naar een man, maar dat blijkt niet eenvoudig. Ook de heterowereld beschouwt zichzelf als door een schot gescheiden van de homowereld; zolang je voor een van beide kiest, is iedereen op zijn gemak. Maar nu eens dit en dan dat, dat gaat er niet in.

‘‘Ben je lesbisch geweest?’ fronsen de mannen die ik date verbaasd. En binnen de lhbti-gemeenschap zeggen ze: ‘Wat wil je nou eigenlijk?’ Hoe vrij we ook zijn gaan denken, en hoe geaccepteerd homoseksualiteit intussen ook is, biseksualiteit is een ander verhaal. De laatste jaren vind ik mannen weer wat leuker dan vrouwen. Geen idee waarom, het is gewoon zo. Met de man met wie ik na mijn eerste relatie een scharrel kreeg, hing ik avondenlang heerlijk in de kroeg. Hij hield van drinken, ik dronk met hem mee en het was fijn om ook die kant van mezelf weer eens belicht te zien. Met deze man liep ik verstrengeld over straat en zoende ik in een park, zonder de schimpscheuten van omstanders waaraan ik gewend was wanneer ik met mijn vriendin hand in hand liep. Voorbijgangers keken ons zelfs welwillend aan; kijk nou dat stel, wat zijn ze verliefd. Ik genoot ervan om zo op een positieve manier bevestigd te worden. Al was het maar via de blikken van mensen die ik niet kende en hierna nooit meer zou zien. Ook fijn was dat hij voor me zorgde, een rol die ik meestal had in een vrouwenrelatie. En nu heb ik zin in weer een man, al weet ik dat ik met vrouwen veel makkelijker een langdurige verhouding kan onderhouden. Vrouwen begrijpen me toch beter. Met een vrouw is een relatie altijd gelijkwaardiger, een vrouw accepteert makkelijker mijn ambities, mijn luidruchtigheid, mijn onrust. Met een man worden problemen sneller onder het tapijt gemoffeld en spelen gevoel en diepgang een veel minder grote rol. Tja, een cliché, maar ik mag het zeggen want ik heb relaties met vrouwen én mannen gehad. Met een man mis ik vaak het hartscontact, maar met een man zijn weer heel andere dingen aantrekkelijk, bijvoorbeeld de seks, en het luchtige leven eromheen. Die ene scharrel van me had een beetje foute machovrienden, maar ik vond dat ineens wel grappig en even iets anders.

‘Ben ik lastig of is de wereld dogmatisch? Een ding is zeker: ik had het makkelijker gevonden als er wat betreft seksualiteit minder in zuilen werd gedacht. Misschien, zo fantaseer ik weleens, woonde ik dan nog samen met mijn vriendin. Dan had ze me schouderophalend af en toe een man gegund in de kroeg, mij misschien af en toe eens met een kerel laten vrijen. Niet dat ik haar bekrompenheid verwijt, ik weet hoe ze haar best heeft gedaan me te begrijpen. Maar ze kon er gewoon niet bij. Een paar keer zei ze: ‘Nou, huur dan maar zo’n man, laat er dan maar een komen.’ Maar ik wilde geen gigolo. Ik wilde het heterospel, het flirten, sjansen aan de bar, een man in het wild. Misschien heeft de lesbische community te hard moeten vechten voor haar plek in de wereld om zich zo’n open houding te kunnen permitteren, misschien zijn ze bang voor een verwatering van hun positie als het ineens normaal wordt dat een vrouw in een vrouwenrelatie ook af en toe met een man vrijt. Of misschien ligt het in de aard van vrouwen om relaties met anderen dan je eigen unieke partner als bedreigend te ervaren. Ook onder de hetero’s geldt dat vrouwen vaak meer moeite hebben met ‘ontrouw’ dan mannen.

‘Veel mannelijke homostellen vinden het zelfs heel vanzelfsprekend samen afspraken te maken over seksuele contacten met anderen. Gelijk hebben ze, want wat doet het af aan de liefde, als je de seks af en toe elders haalt? Voor mij blijven relaties voorlopig een struggle. Vorige zomer ontmoette ik een man die uiteindelijk mijn knuffelvriendje werd. Met een andere man wissel ik massages uit – anders word ik gek van het niemand kunnen aanraken. En ik hoop dat snel de tijd aanbreekt dat ik weer spontaan iemand kan ontmoeten, want single zijn in coronatijd is een ramp. Dus ja, soms denk ik: ik word gewoon weer lesbisch. Dat is begrijpelijk voor iedereen en verhoogt de kans op een partner.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Franska ­gefingeerd.

Ook geïnterviewd worden? Mail een korte ­toelichting naar: lust@volkskrant.nl. Ook voor deelname aan onze podcast Van twee kanten, waarin geliefden elk over (een speciale gebeurtenis in) hun relatie vertellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden