Column Paulien Cornelisse

Smeermaas, Opgrimbie en Membruggen: ze hadden allemaal ook ‘Plaatsdelict’ kunnen heten

Het liep tegen middernacht en ik reed door Belgisch Limburg, langs plaatsen met namen als Smeermaas, Opgrimbie en Membruggen. Ze hadden allemaal ook ‘Plaatsdelict’ kunnen heten, want de nationale rolluikenfabrikant had ook hier goede zaken gedaan. Er waren trouwens ook huizen met een blinde muur aan de straatzijde en alleen een klein raampje helemaal boven in een hoek. Een prinses zou haar haren naar beneden kunnen laten zakken voor de prins, die dan (au! au!) naar boven zou klimmen om haar mee te nemen, ver weg.

Maar er was geen prins gekomen en de prinses was gaan slapen. De enige warmte kwam van een automaat waar je hele broden uit kon halen.

Vaak moet ik aan Vlamingen uitleggen waarom Nederlanders thuis bij zich naar binnen laten kijken. Ik kan alleen geleende theorieën oplepelen, maar echt snappen doe ik het niet. Het is meer een sterk gevoel: het alternatief is gewoon te eng. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.