Het eeuwige leven Sjung Hermans (1936 - 2018)

Sjung Hermans (1936 - 2018): pionier van de sportgeneeskunde in Nederland

Hij was chef-arts bij vier Olympische Spelen en zorgde ervoor dat sportgeneeskunde als aparte discipline werd erkend. Maar hij deed ook seniorenknieën.

Sjung Hermans bij 0024TE eeuwigelevensjunghermans Beeld RV

In de wachtkamer van zijn ziekenhuispraktijk zaten de sporthelden naast de hoogbejaarde zusters Augustinessen van het klooster even verderop.

Orthopedisch chirurg Sjung Hermans vond het even dankbaar een oudere met een nieuwe knie in staat te stellen weer enkele jaren te lopen, als een international klaar te stomen voor de volgende interland. ‘Hij had altijd tijd’, zegt Anja Bruinsma van de Vereniging voor Sportgeneeskunde. ‘De wachtkamer puilde soms uit. Maar niemand zei een onvertogen woord.’

Sjung Hermans behoort samen met cardioloog Wim Mosterd tot de pioniers van de sportgeneeskunde in Nederland. Zij zorgden ervoor dat het als aparte discipline werd erkend. Hij was daarnaast chef-arts van het Nederlands team bij vier Olympische Spelen en was ook orthopedisch arts van het Nederlands voetbalelftal.

Hij overleed 18 oktober in zijn woonplaats Hilversum. Een huidaandoening, gevolgd door lymfeklierkanker werden hem fataal.

Sjung Hermans, vader van twee dochters en een zoon, pakte alles wat hij deed grondig aan: ‘Je moet weten waar je het over hebt, weten wat je doet.’ Dat was niet alleen zo in zijn werk, zegt zijn dochter Marieke Hermans. ‘Hij maakte geen eten klaar, maar kookte. Hij dronk geen wijn, maar proefde wijn. Hij ging niet zeilen met een bootje

in zijn jeugd had hij nog zeilles gehad van Rinus Michels maar studeerde aan de zeevaartschool, liet een schip bouwen en ging varen.’

Hij werd geboren als Gerardus Petrus Hubertus Hermans, de zoon van een jager in Venlo. Als kind werd hij sjungetje(‘jongetje’) genoemd, waar hij de bijnaam Sjung aan dankte. ‘Daar koos hij zelf voor. Hij wilde autonoom zijn. Na de middelbare school zou hij chemie gaan studeren in Delft. Maar na een week beviel hem dat al niet. Hij belde uit een telefooncel zijn ouders op en zei medicijnen in Nijmegen te gaan studeren’, aldus Marieke. Vervolgens koos hij ervoor in Hilversum te gaan werken bij een ziekenhuis, waar hij een opleiding kreeg tot

orthopedisch chirurg.

Hij was zelf een actief sporter. Naast zeilen hield hij van hockey, schaatsen en golf. Sportgeneeskunde bestond in de jaren zestig nog niet als aparte discipline. Wie een sportblessure opliep, kreeg meestal het advies er maar mee op te houden. ‘Ga maar figuurzagen’, zei de dokter dan. In 1964 richtte Hermans met Mosterd, John Hesseling en Peter Harting de Vereniging voor Sportgeneeskunde op. In 1984 werd sportgeneeskunde als een eigen discipline erkend. Nu telt Nederland meer dan 140 gespecialiseerde sportartsen.

Als chef-arts ging hij naar de Spelen van Moskou (1980), Los Angeles (1984), Seoul (1988) en Barcelona (1992). ‘De bloem der natie wordt aan jouw zorg toevertrouwd. Het dicht op die wedstrijden zitten, is fascinerend. De 100 meter-finale is een drama waarbij alles wat Shakespeare heeft geschreven in het niet valt. Voor tien seconden houdt de hele wereld zijn adem in’, zei de sportgeneeskundige in een interview met de Gooi- en Eemlander.

Hij kreeg in Los Angeles een heldenstatus toen hij tot verbazing van de hele equipe zijn eigen gefractureerde duim opereerde nadat die tussen een autoportier was gekomen. ‘Zonder die duim kan ik mijn werk niet goed doen’, zei hij. Vele voetballers bezochten hem, terwijl ze soms met een Caballero tussen de lippen op de tafel lagen.

Chris van der Togt, directeur van de Nederlandse Orthopaedische Vereniging, zegt dat de sportwereld enorm veel aan Hermans te danken heeft. ‘Zijn bekroning was eigenlijk het Wereldcongres van sportgeneeskunde in 1990 dat in de RAI plaatsvond en waarvan hij het wetenschappelijk programma mocht samenstellen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden