Update

Sietskte H. doodde vier baby's omdat niemand haar geheim mocht weten

Ze wilde de perfecte dochter zijn. Niemand teleurstellen. Was bang voor moeilijke vragen en rare praatjes. Sietske H. (26) was zo bang voor wat de mensen van haar zouden denken, dat ze haar vier baby's verstikte. Drie met stof, eentje met haar handen.

De rechtbank in het proces tegen Sietske H. Beeld anp

Die baby's had ze gebaard in absolute eenzaamheid en zonder een kik te geven - ook die ene keer dat haar zus naast haar lag te slapen.

Dinsdag vertelt de tandartsassistente voor de rechtbank in Leeuwarden wat er allemaal vooraf ging aan die lugubere vondst, vorig jaar augustus: vier babylijkjes, verpakt in plastic zakken, in koffers, op zolder van haar ouderlijk huis. Twee baby's hadden een stuk stof in hun mondje. Eentje had een plastic zak over het hoofd.

Eerste keer
De eerste keer. Ze haalde een zwangerschapstest, die ze deed in het toilet van de Hema. Twee streepjes. Geen twijfel mogelijk. Ze ging wijde kleding dragen. Niemand mocht het weten. Ze schaamde zich.
De bevalling diende zich aan, en Sietske haalde vuilniszakken tevoorschijn. Op haar hurken beviel ze van een dochter. Of het kind leefde, dat zegt ze niet meer te weten. Het kindje verstopte ze in een tas in een koffer. Toen het gezin later verhuisde, nam ze de koffer-plus-baby gewoon mee. Zij zelf, omdat ze bang was dat iemand anders de koffer zou openen. Waarom meeverhuizen, waarom deed ze de koffer niet van de hand op een mistige zaterdag, vraagt de rechter. Meestal praat Sietske in volzinnen, welbespraakt, weloverwogen. Nu breekt ze even. Ze houdt haar handen voor haar gezicht en zwijgt. Haar advocaat schenkt een glaasje water in. Dan spreekt Sietske. Met een snik in de stem zegt ze: 'Zo kon ik het toch bij me houden.'

Vier keer?
Als dat nou de eerste keer gebeurt, kan ik daar misschien iets van begrip voor opbrengen, zei de rechter. Maar vier keer? Waarom gebruikte ze geen voorbehoedsmiddelen? Ze durfde niet naar de dokter, zegt Sietske. Bang voor praatjes. Bang voor moeilijke vragen. Die ene keer dat ze bij hem was, had hij gevraagd of hij haar buik mocht onderzoeken. Ze had gezegd dat ze ongesteld was. Stel dat mensen bij hem kwamen met praatjes, van: zou ze niet zwanger zijn?

Ze droeg wijde kleding om haar buik te verhullen. Als ze uitging, droeg ze strakke truitjes zoals altijd - want die wijde kleding zou misschien ook slapende honden wakker maken. 'Ik paste mijn bewegingen er op aan', zegt Sietske. In de kroeg zette ze haar tas op schoot. Ze rookte en dronk trouwens gewoon door. Alles om niet op te vallen.

Broer
Als haar broer vader wordt en het kindje verliest, barst ze in huilen uit in de kroeg. Ze zegt: 'Dat is het ergste wat je kan overkomen. Je kind verliezen.'

Na de bevallingen raakt ze in paniek. Want baby's huilen. En dat zouden mensen wel eens kunnen horen. Ook als ze alleen thuis is. Want er zijn ook voorbijgangers. En de schaamte is gewoon te erg.
Opvallend: Sietske weet dondersgoed dat ze zwanger is. Ze dekt matras en vloer af met vuilniszakken om geen sporen achter te laten. Ze bevalt in haar eentje, checkt vakkundig of de navelstreng wel goed zit en het kindje niet verstikt. Waarom eigenlijk, vraagt de rechter.
Sietske breekt weer. 'Omdat ik had gelezen dat dat moest.'

Geen wieg
Tegelijkertijd: ze treft geen voorbereidingen voor na de bevalling. Ze koopt geen wieg of kleertjes. 'Ik was alleen maar met de zwangerschap bezig, en hoe ik die geheim kon houden. Verder dacht ik helemaal niet.'

Als de geur in huis wel erg penetrant wordt, komt de monteur langs om de bron te ontdekken. Die vindt hij niet. Sietske sprayt met luchtverfrissers om haar geheim te bewaren.

Sietske was nooit een prater. Ze nam niemand in vertrouwen en zocht geen hulp. Ook na haar aanhouding praat ze niet. Aan onderzoeken in het Pieter Baan Centrum weigert ze mee te werken. Ze zegt: 'Ik begrijp dat ik hulp nodig heb, maar ik wil geen tbs. Ik ben bang dat ik daar nooit meer uit kom.'

Spiraaltje
Nu heeft ze een spiraaltje, zegt ze. 'Daarom weet ik dat dit nooit meer zal gebeuren.' De rechter is niet overtuigd. 'Begrijpt u dat ik daar een klein beetje aan twijfel?'

De zitting gaat vanmiddag verder.

Volg de Volkskrant op Twitter
Word vriend van de Volkskrant op Facebook

Het huis van de 26-jarige vrouw uit het Friese dorp Nij Beets Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden