seksmail Arnon Grunberg

Seksmail met theaterjournalist Hein Janssen: ‘Wel vaker bieden je woorden mij troost en hoop. Nu ook’

Wekelijks mailt of appt Arnon Grunberg met mensen over seks en aanverwante zaken. Deze week met theaterjournalist Hein Janssen.

Hein:

Lieve Arnon,

In een van je recente columns schreef je over een goede vriendin van je, die daarvoor jouw vriendin was, en nu dus je ex. Ik hoop niet dat je liefdesverdriet hebt, dat verdien je niet. Hoewel je veelvuldig over je vriendin schreef, ging ik er lange tijd vanuit dat zij niet echt bestond. Maar toen ik onlangs naar een theatervoorstelling ging waarin jij meespeelde, maakte ik kennis met haar. Ze bestond, en ze was mooi, bijzonder, en ook erg jong. Die avond zwermden er jonge en minder jonge vrouwen om je heen – dat leek mij lastig voor je vriendin. Ik complimenteerde je met de vooruitgang in je acteren. Wat ik mij afvroeg: werkt jouw acteren meer erotiserend dan het schrijven? Ben jij als je ­toneel hebt gespeeld na ­afloop begeerlijker dan ­tijdens een signeersessie?

Lieve groet,

Hein

Arnon:

Lieve Hein,

Wat een grappig idee dat jij dacht dat mijn vriendin – ze heet Roos en zo wil ze nu worden genoemd – niet bestond.

Ik maak onderscheid tussen fictie en non-fictie, in mijn columns verzin ik niets, al anonimiseer ik wel eens deze of gene.

Ik heb Roos verlaten, degene die verlaat kan ook verdriet hebben. Of de mensen die om me heen zwierven het Roos moeilijk hebben gemaakt moet je haar vragen. Uiteindelijk heb ik het haar moeilijk gemaakt, vrees ik, zij mij ook. Mensen maken het elkaar moeilijk, soms noemen we dat liefde.

Begeerlijk voel je je als je begeerd wordt.

Nog nooit is na afloop van een toneelvoorstelling een bezoeker op me afgestapt die avances maakte.

Wanneer voel jij je het begeerlijkst?

Liefs

Hein:

Begeerlijk in de letterlijke, dus lichamelijke, zin, voel ik me niet echt meer. Dat betekent niet dat het begeren verdwijnt. Voor mijn eigen, jongere vriend ben ik nog steeds begeerlijk, dat verzekert hij mij althans. Waar begeerte afneemt, kan die het best worden vervangen door charme, indien aanwezig uiteraard. In die zin voel ik mij wel gezien; de laatste jaren vooral door leuke vrouwen van middelbare leeftijd en soms door jongemannen, die misschien een mentor in mij zien.

Nu jij zo duidelijk stelt dat jouw columns pure non-fictie zijn, klopt het dan dat ik regelmatig daarin nieuwsgierigheid ontwaar naar de homoseksuele liefde? Soms zelfs expliciet?

Ook deed je geheimzinnig over die gemeenschappelijke, knappe, Scandinavische vriend van Roos en jou. Ben je wel­eens verliefd geweest op een man? Kun je je iets voorstellen bij seks met een man?

Arnon:

De vrouw op wie ik verliefd ben beweerde onlangs dat ze een negentigjarige aantrekkelijk vond. We moeten de hoop nooit opgeven.

Mijn nieuwsgierigheid is groot. Ook naar homoseksuele liefde.

Over de Zweed met wie Roos en ik in Taormina waren in januari deed ik niet geheimzinnig. Soms is de werkelijkheid zo complex dat je haar in een column van 300 woorden moet versimpelen, soms kan de waarheid alleen in fictie worden verteld. Wat de lieve Zweed betreft ben ik dat ook van plan te doen.

Ik ben nog nooit verliefd geweest op een man, ik sluit niet uit dat het nog eens gebeurt.

Wanneer, lieve Hein, ben jij voor het laatst overvallen door verliefdheid die jouw leven op zijn grondvesten deed schudden?

Hein:

Wel vaker bieden je woorden mij troost en hoop. Nu ook.

Je suggereert dat jullie ontmoeting met die lieve Zweed misschien leidt tot een nieuwe roman: ik ben de eerste die dat boek zal lezen.

De laatste verliefdheid die mij op mijn grondvesten deed schudden, dateert van lang geleden. Dat was toen ik de man (toen nog een jongeman) ontmoette met wie ik al bijna 25 jaar samen ben.

Dat neemt niet weg dat ik regelmatig gevoelens van verliefdheid ken – ik ben een melancholieke romanticus. Soms zie ik ineens een acteur in een voorstelling die kortstondig mijn ­begeerte opwekt. Dat is prettig, zo in de duistere beslotenheid van een theaterzaal. Het theater is mijn vluchtheuvel, zoals dat voor anderen het schrijven is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden