Seksmail Jan Ritsema

Seksmail met regisseur Jan Ritsema: ik ben door #MeToo onder handen genomen

Wekelijks mailt (of appt) Arnon Grunberg met mensen over seks. Deze week regisseur Jan Ritsema.

Jan:

Lieve Arnon

Erotiek, de schoonheid van dat gretige, brandend en blijvend verlangen, die draaglijke ­ondraaglijkheid. Seksualiteit, de schoonheid van de vleesgeworden eenwording. Elke keer opnieuw de glorie over de bezegeling van een innige vrede aan het eind van opnieuw een oorlog, en wel terstond en ter plekke op het slachtveld zelve. Begrijp je nu waar bevrediging vandaan komt? Overigens: beide kunnen mislukken.

Liefs,

Jan

Arnon:

Lieve Jan,

Dit is een van de merkwaardigste openingszetten in het schaakspel dat ik hier nu een maand of acht speel. Gaat seks altijd over eenwording? En is het hele leven niet verlangen? Je zou kunnen zeggen dat leven een erotische aangelegenheid is, maar schieten we daar veel mee op?

Om het persoonlijk te maken, je schreef me dat liefde minder belangrijk is in je leven omdat seks minder ­belangrijk is geworden. Kun je daar iets over zeggen?

Liefs,

Arnon

Jan Ritsema

Jan:

Liefde minder belangrijk? Ik bedoel de liefde die ook seks aankan. Niet de liefde die je voor een kind kunt koesteren of voor een madeliefje of je huisdier, want daar houd je van omdat je ze de baas bent, het zijn je slaven en noblesse oblige, je moet ze in stand houden – een ander woord voor het meer moralistische ‘zorgen’ – en dat noem je dan ‘liefde’. Liefde is ­sowieso een zijig, bijbels woord, een zeer verwarrend en verdoezelend begrip. Wij hebben het over erotiek en seksualiteit. Die liefde is nu minder belangrijk omdat ik hormoonpillen moet slikken die niet alleen mijn spijsvertering bevorderen maar, op alles staat een prijs, eveneens de seksuele lust wat temperen. De jachtlust. Vroeger noemden de mensen hun huis Jachtlust. Dat is ouderwets en niet alleen dat, het ‘noemen’ van je huis is gelukkig ­eveneens in onbruik geraakt. Zoals het jagen op wild terecht zijn status heeft verloren, zo staat het jagen op een ander, in mijn geval vrouwen, terecht onder druk. Ik ben door ‘#MeToo’ onder handen genomen en dat heeft me enigszins van mezelf bevrijd. Waarvoor dank! Het jagen dat me in het bloed zat sinds mijn 4de, toen mijn moeder overleed en ik mijn eerste grote liefde beleefde (we zouden trouwen en kinderen krijgen!) in het eerste jaar op de kleuterschool, dat impliciete recht op jagen, die doodsdrift, die verslaving, heb ik me laten afnemen...

En weet je wat het leuke is? Ik ben daardoor ook minder kieskeurig geworden. Kan me met veel partners een mooie relatie voorstellen.

Nu niet denken dat ik een oude man ben en daarom geen libido meer heb, dat vooroordeel is gelukkig ook aan het afsterven. Van oude mensen en de dingen die niet voorbijgaan. 

Arnon:

Nee, we hadden het niet over liefde, sorry, we hadden het over seks en erotiek. Ik ben trouwens een betrekkelijk bijbels persoon, maar dat wist je al.

Ik denk niet dat je een oude man bent, integendeel, op velerlei manieren ben jij voor mij een voorbeeld van hoe je ouder moet worden, maar je moet me nog even vertellen wat er met jou en #MeToo is gebeurd. Of is dat geheim? Is jagen doodsdrift? Ik kan me bij het verslavende karakter wel iets voorstellen, al zou ik me nooit een jager willen noemen. Daarvoor verlang ik toch meer naar andermans liefde dan naar andermans lichaam, hoewel die twee uitstekend samen kunnen gaan. Zoals de jou ook niet onbekende Marianne ooit tegen me zei: ‘Jij kunt nergens weggaan zonder dat de mensen op zijn minst een beetje van je houden. Dat is jouw neurotische afwijking.’

Misschien moeten we gewoon over het plezier van verleiden spreken, of is je dat niet dramatisch genoeg? Of minder kieskeurig worden het doel is, weet ik trouwens niet zeker.

Vertel me nog even waarom jagen doodsdrift is en is het echt allemaal een grote vervanging van moederliefde? Zijn we dat stadium niet ook voorbij?

(wordt vervolgd)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden